LiberAurora. Non aliquem potuit ſine culpa gignere mundus.De fraudulentis.Capitulum. xiij.OttoObilitas animi prorſus non ncuit oꝑtumOccultare malum/ ſed ſtatim prodit ad oraAt cautus nequā tritus per crimina multaVultiplici falera vultus tegit in tima monſtra¶ Ꝙ in vnc ⁊ ecdē re diu̓ſa p̄t eſſe intēcio. Ca. xiiij.Cotho.Vod tibi ſuſpectum eſt cōfeſtim diſcute quid ſitQuidiꝰ.Eripit interdum/ modo dat medicina ſalutemQueqꝫ iuuet monſtrat/ queqꝫ ſit herba nocensEt latro/ ⁊ cautus precingitur enſe viatorIlle ſed inſidias/ hic ſibi portat opemDiſcitur innocuas vt aigat facūdia cauſaasProtegit hic ſontes īmeritoſqꝫ premitNil predeſt/ quod non ledere poſſit idemIgne quid vtilius/ ſi quis tamen vrere tectComporat/ audaces inſtruit igne manusOmnia peruerſas poſſunt corrumpere mentesNe quis de re incerta iudicet. ¶ Capitulū. xv.Aurera.Vlpare in quoꝙͣ que non ſūt nota malignū eſtPreſertim ſi que cognita ſunt/ bona ſuntIinquātur ſecreta deo/ qui ſi qͥd oꝑtum eſtInſpicit/ et nullis indiget indicijsNe fiais iudex in facto ſratris/ vt vllumDe te iudicium non agat ira dei.¶ Ꝙ quiſquis ſuam ſcrutari debet cōſciēciā. Ca. xvi.OraciꝰCrutari vicia ſociorum deſineᵉ. teipſumContute/ quotqꝫ tibi viciorum inſueuerit olimNatura/ aut etiam conſuetudo mala/ ramqꝫNeglectis vrenda felix innaſcitur agrisPerſiusVt nemo in ſeſe temptat deſcendere/ nemoSed precedentis ſpectatur mantica tergo