togximiStaciꝰQudiſſIdem.AgrdQuerulꝰOuidiꝰOuidi

LiberDura ſatis miſeris memoratio priſca bonorumEt grauius ſummo culmine merſa ruuntEſt graue quod doleas cōmemoraſſe diuDulce loqui miſeris vetereſqꝫ reducere queſtusExpletur lacrimis egeriturqꝫ dolo¶ De dulcedine patrie.¶ Capitulū.St aliquid patrijs vicinum finibus eſſeDulcior eſt patrius alieno ceſpite ceſpesExulibus tandem fortuneqꝫ vltima paſſisEſt aliquid patrio ſe reddere poſſe ſepulcroVollius oſſa cubant manibus tumulata ſuorumDulce mori in patria/ dare dulcibus oſcula natisSortiri heredes/ poncre cuiqꝫ ſuumNeſcio quā natale ſolū dulcedine cunctosDucit et immemores non ſinit eſſe ſuiNon dubia eſt ythaci prudencia/ ſed tamen optatFumū de patrijs poſſe videre focisQuid roma melius/ ſcitico quid frigore priusHuc tam ex illa/ borbarus ille fugit¶ De mutabilitate temporum. Tapitulū. xl.Pſa quoqꝫ aſſiduo labuntur tempora motuNon ſecus ac flumen/ neqꝫ enim conſiſte̓ flumenNec leuis vnda poteſt/ ſed vt vnda impellitur vndaVrgeturqꝫ eadem veniens/ vrgetqꝫ prioremTempora ſic fugiunt ꝑiter ꝑiterqꝫ receduntEt noua ſunt ſemper/ nam qd̓ fuit ante relictum eſtFitqꝫ quod haut fuerat momientaqꝫ cuncta nouanturNoſtra quoqꝫ ipſorum ſemper requieqꝫ ſine vllaCorpora vertuntur/ nec qd̓ fuimus ve ſumus veCras erimus/ fuit illa dies qua ſemina tantumSpeſqꝫ hominuꝫ/ prime matriſqꝫ habitauimus aluo