xi. xiii

PrimusPeſſimus in dubijs augur timor;. hunc rogo ſperneNam ſumme miſer eſt cui nec ſperare relictum eſtCauſa iubet melior ſuperos ſperare ſecundosEſt ſpes in dubijs/ ſemper comes optima rebusIn rebus dubijsᵉ. ſpes eſt ad gaudia veloxpem iuuat amplecti que non iuuat irrita ſemperVt fieri cupias/ ſiqua futura puteshec facit vt cantet vinctus quoqꝫ compede foſſorliberaqꝫ a ferro crura futura putethec facit vt videat cum terras vndiqꝫ nullasNaufragus/ in medijs brachia iactet aquisSepe aliquem ſollers medicoꝝ cura r̓liquitNec ſpes huic veno deficiente caditCarcere dicuntur dauſi ſperare ſalutemItqꝫ aliquis pendens in cruce vota facithec dea ꝙͣ multos laqueo ſua colla ligātesNon ē ꝓpoſita poſſa perire neteQui totum ponunt in ſpe vel amore ſuorumQm̄ cito ſuſtineat lacrimarum areſcere riuusIgnorant/ leuiter veniunt/ leuiuſqꝫ receduntvlandiri dociles lacrime ſolaſqꝫ ꝓpinquiImpendunt miſeris lacrimas/ arentibus illisCum lacrimis areſcit qmor/ pietaſqꝫ tuorum.Ꝙexilium dulce ſit miſeris. Capitulū. xxxviij.Onſilium vis ferre meum.; bene fertur iniquaCondicio cum tecta latet / bene fertur amaraConditio miſeram ſi noſti abſcondere vitamtullaqꝫ tam nota miſeris/ tam patria dulcisdni ſedes aliena/ domus ſine teſte PriorisFortune/ miſeros faciunt loca ſola beatosuādo beatarum ſubeunt obliuio rerum

StaciuſEſopDeres.lucanuſAlexād̓.AratorQubuusIlexās.PorcioſAlexā