ElhaxdOttoQuipiiuſQuidiſOtreAlpe

LiberInde eſt ꝙ ſpretis cupimus racōnis habenisQd̓ natura negat/ facinuſqꝫ paratus ad omneNon reueretur homo/ qd̓ fas et iura verenturCrimen quaricie/ dirūqꝫ nefas ſymonieRegnat in eccleſia liberiore vioQuid non vel rerum vel honoruꝫ ceca cupidoQuid non ambicio/ fuluiqꝫ fames facit auriAurea ſecula ſunt vere nunc plurimus auroVenithonos/ auro conciliatur amorIn precio precium nunc eſt/ dat cenſus honoresCenſus amicitias/ pauper vbiqꝫ iacetIpſe licet venias muſis cōmitatus homereSi nichil attuleris ibis homere forasRerum mandato ſubſeruit ſūma poteſtasEt quas ipſa ſolet largiri lumine cecoFortunā moderantur opes/ nec iam niſi rerumTramite/ ſucceſſus infert incauta benignosPaſtor aucricie ſtimulis ceruiceqꝫ turgensElati capitis cōmiſſuꝫ turbat ouileEt pecus obſcenum fedate verbere caudeSpargit in omne pecus proprie contagia labisParcite ſacrilega ſuperos inceſſere predoParcite venales quiſquis venatur / honoresVnde ruat ſtabula alta ſtruit/ premit vlcio noxasTunc grauior/ cū tarda venit/ tunc plena timorisCum terrore caret/ blanda nil ſeuius iraCum floret miſeri felix iniuria voti¶ De ꝓſperitate vel felicitate huius mūdi. Cap̄. xxij.Codit in mūdo ſolūmodo ꝓſꝑitatisHoc homini/ qd̓ nil ꝓſperitatis habetNon miſere miſer eſt cui nil datur vnde nocere