poſt ꝑtum infra. xl. dies. veꝝ ꝙ in veteri teſtamento vſqꝫ ad. xl. vel. lxxx. mulier aviri thoroſicut ⁊ a templo abſtinebat cerimoniale fuitideo hodie nō ligat. Vnde ſicut mulier in noua lege ſtatim poſt ꝑtum ſine morli poſſet eccleſiam intrare: nec debet ꝓhiberi. Si aūt exveneracōe voluerit abſtinere: deuotio eius noneſt improbanda. Ita ſi ſtatim poſt ꝑtum alt̓uter petit debitū: non eſt moͣre ſed veniale. Etindecens eſt ꝙ non abſtineat a cōſortio viriꝙͣdiu abſtinet ab ingreſſu templi Primūꝓbat̉ ex. de purific̄. poſt ꝑtum. ca. Ergo poſt ꝑtum in puerperio non eſt pctm̄ moͣre qꝛ timetur de egritudīe vxoris. Ad p̄uerperam igituraccedere erat ꝓhibitum lege moſayca. hod ietn̄ non ꝓhibetur templū ingredi. qꝛ ⁊ emorroiſſa tetigit fimbriā veſtimenti xp̄i. vtꝫ vbi ſupra de purifi. poſt ꝑtum. ⁊ in decretis. d. v. adeius ꝯcubitum. nihilominus tn̄ ibidē ꝓhi betur vir ad eā accedere. nō aūt de nccītate: nͥ adhūc eſſet infirma. ⁊ ꝓpter hoc eſſet periculummortis vel aggͣuacōis infirmitatis. hec pe. paRn̓tum ē tꝑe menſtruoꝝ. de hoc etiā ſupͣdictū ē. vn̄ d̓i. idē pe. Si inna̓lis ⁊ accidentalis ſitfluxꝰ a quo mulier d̓r emorroiſſa: nō interdr̄petitio vel redditio. qꝛ qn̄ eſt infirmitas perpetua vel minis d̓iuturna: ꝑiculoſū eēt ꝯiugatis