Alia aūt ſuppoſuit ſe iumento. Vn̄. vij. eth̓. c̓.iij. Concupiſcētie venereoꝝ quibuſdā inſaīasfaciunt: niſi diſſuadēdo ceſſare faciat ab exaccōe alter ꝯiugū. Qd̓ tn̄ non cum multa inſtantia faciendū eſt. Et hec niſi an̄ d̓uos menſes ⁊matrimoniū cōſūmatum qn̄ licet intrare moͣſteriū. de quo habes. sͣ. c. xiij. .ij. vſqꝫ. ix. Rōaūt dictoꝝ duplex eſt. Prima qꝛ ſicut ſeruuseſt in ptāte dn̄: ſic vnus ꝯiugū in ptāte altelus quo ad reddicōem debiti. qꝛ vir nō hꝫ ptātem corꝑis ſui: ſed mulier vt d̓r a choꝝ. vij. Sꝫſeruus tenet̉ ex ncc̄itate precepti dn̄o ſuo reddere debitum ſeruitutis: ergo vnus ꝯiuguꝫ tenet̉ ex neceſſitate precepti alteri reddere debitum. Secunda rō. Sicut eſt ꝯtra iuſticiā alienum acciꝑe inuito dn̄o. ita eſt conͣ iuſticiamalienū petēti non red̓dere: niſi ꝯtra hoc legitīaexceptio haberetur. Sed primū eſt pctm̄ moͣrle: ergo ⁊ ẜm. Sed corpus vnius ꝯiugū eſt resalterius qͣntum ad actū mr̄imonij. ẜm illudpri. choꝝ. vij. Vir non hꝫ ptātem corꝑis fui-ſed mulier; niſi habeat legitimā cauſā negandi. Ex quibus paret ꝙ magna peccata coniuges incurrunt: ſibi mutuo in debito inobediētes. nam rapma faciunt. ⁊ inſuꝑ alteri occaſionē adulterij tribuūt. Id̓circo clamat vbi ſupra apl̓s. Nolite fraudari inuicem. ſed qꝛ nōN A