Tercius petere cauſa fornicacōis vitande in ſe.ſ. ſic ꝙ cognoſcit vxorē cauſa vitande in ſe fornicacōis ꝙͣuis poſſit aliter vitare: ſꝫ magͣ vultiſto mō delectabili vitare: ꝙͣ alio mō non delectabili vel penali. puta qꝛ ⁊ domando carnemvel fugiendo alioꝝ ꝯſortia vel nō loq̄ndo ſolꝰcū ſola. Et ſi gͦ poſſet facilit̓ vitare: ſꝫ magͣ vltcum voluptate ꝙͣ ſine iſta: tunc peccat vemialiter. qꝛ prefert voluptatē carnis abſorbentē rationem. ⁊ qd̓ ſeruat vſum rōnis ⁊ eqꝫ attingitad finem. Sicut ſi hō ſitiens p̄t eqꝫ ſatiſfacerevel ſuccurrere ncc̄īitati natue̓ bibens vniū liniphatū minus delectabile nō ledēs caput ⁊ eligit ſtatī extinguere ſitim cum vino forti qd̓ ēmagis delectabile. qd̓ inebriat eū in toto velin ꝑte: peccat non tn̄ rōe finis ſed rōne medijin competentis. Et ꝙͣuis ſic petere debitum cafornicacōnis vitande in ſe vt dictū eſt ſit veniale: non tn̄ ꝯtrahere hac intencōe eſt veniale.Et differt iſte tercius modus multū a quartoqui ē meritorius ſupratactus. §ij. ¶ uartuseſt qn̄ ſit cā infirmitatis vitande. ꝙͣuis enimvtrūqꝫ ſeorſū liceat appetere: non tn̄ vnum ꝓpter alteꝝ. qꝛ iſta cauda nō ē iſtius vituli. Rōnem dcī aſſignat etiā tho. in. iiij. qꝛ talis q̄ritſanitatē ꝑ id̓ qd̓ ad hoc non ē ordinatum ſicutqui ſacramentum baptiſmi tantū ad ſaluteꝫN ⁊