⁊ ꝙͣ nullus intret̓: ⁊ ſic cohibendo. Quarto qn̄ſaltem plus cohibet̉ ꝑ hoc ꝙ retinet̉ ꝙͣ expoſita. q̄ eoipſo ſe ꝓſtitueret. Quintō qn̄ ſibi virtimet de incōtinentia. qꝛ nō tenet̉ plus vir corrige̓ vxorē ꝙ dn̄s famulū. ſꝫ dn̄s famulū l̓ ſeruum excōicatum nō tenet̉ expelle̓: ſꝫ licite pōtdebituꝫ ſeruiciū ab eo repetere. Et tn̄ eſt minꝰdebitum famuli dn̄o ꝙͣ ab vxore viro Sic gͦ cūdetrimento iuris ſui et ꝑiculo ſuo nō tenet̉ expellere. ec nō obſtante ſcandalo phariſeorūſꝫ ſcientibꝰ adulteriū dicat ꝙ retinēt vt eaꝫ apccōplus cohibeat: nō vt in crimine eaꝫ fouēat. Aucͣtes ergo qͥ dicunt ꝙ non licet eam retinere. loquunt̉ qn̄ non pōt ſine ſcandalo ſimpliciū: vbi ex ignorācia ꝓcedit Non aūt vbiex malicia. vel qn̄ ꝑ hoc ꝙ retinet̉ deterior efficit̉. vel qn̄ non ꝓpter ſui ꝑiculum hec facit. Demuliere vero dicendum ꝙ qn̄ vir fornicat̉: nōſic eū tenetur dimittere vt dictū eſt de viro. qꝛnon hꝫ ſic corrigere facto ¶ Et eſt veriſimile q̄qn̄cunqꝫ accedens ad vxoreꝫ tanto minus accedit ad fornicariā. Vnde in illo caſu quo licetviro adulteram retinere: multomagis ecōnū̓ſo ⁊plus. qꝛ cum ipſa non habeat virum corrigere facto ſed verbo: ipſa non tenetur euꝫ dimittere. niſi quando vellet eam cognoſcere ſolum innaturaliter. tunc quo ad thorū oīo dꝫm. l