de ꝯfeſſionis ſecretō ꝓpter qd̓ peccant ſi eoꝫ nōexcuſet ignorātia illi qui pͥmas ſuas ⁊ ea q̄ ſacerdos eis dixit paſſim dicunt. ⁊ qui etiā ſuꝑhoc inquirunt. qm̄ talia ꝑ directū cauſant aliqn̄ irriſionem ſacerdotis aut ꝯfeſſi culpam.Qui ſeduxit alios ad pctm̄: tenet̉ ꝓ poſſe eospoſtmodū ad viam veritatis reducere non minus ꝙͣ de damno tꝑali illato Sic de infamacōne ⁊ ſimilibꝰ. Et ad hoc debet ꝯfeſſor inducereꝯfitentem. de qua materia habes in nr̄o manu̓ali ꝯfeſſoris. Cōfeſſus volens pctm̄ ſuuꝫ reuelari ꝑ ꝯfeſſorem petat illud extra ꝯfeſſionēdetegere. neqꝫ tn̄ adhuc eſt tutum cōfeſſori illud onus aſſumere: ſi remedium poſſit aliterin ꝯmodum adhiberi Si ꝯfeſſor preſumit̉ veriſil̓r ſollicitare aut ſollicitari ad pctā: vtputaad lubricitatē ꝑſona hoc timens debꝫ ab iſtoſi ſit ſuus curatꝰ petere licentiā alteri ꝯfitendiqꝛ non obtēta p̄t nihilominus alteri ꝯfiteri ⁊abſolui Peccatori ꝙͣuis non ſufficienter penitenti. vt qꝛ ꝓpoſitum hꝫ actuale peccādi in futuꝝ: vtile eſt ꝯfiteri ⁊ abſtinentias certas recipe. Cum tn̄ ꝯfeſſor expreſſe iteꝝ ⁊ iterum ꝓteſtetur ꝙ neqꝫ abſoluitur neqꝫ p̄t. neqꝫ penitētie tales aūt talis ꝯfeſſio eundē liberat qͥn iterum eadem pctā ꝯfiteri teneatur. tutiꝰ eſt cumꝑua pm̄a que ſponte ſuſcipitur ⁊ veriſimiliterk. iij.