finem honeſtū. puta cuꝫ quis ſtudet conieſtioin ꝓp terſuſtentacōeꝫ corꝑis tunc non ē prudēciā carnis. Et ſic prudēciā carnis tēdit ad finēnō vere ſꝫ apparenter bonū. Aſtucia ec̄ ſic̄ prudenciā carnis hꝫ cū prudencia vera ſimilitudinem non āt exn̄ciam. ¶ Ignorācia eē̄ ſepe facit de qua ponit canc̓. vi. regulas. prima Quilibet obligat̉ ſcire illud̓ abſqꝫ cuiꝰ noticia nonp̄t euitare pcc̄m Secūda culpabilis ignorancia iuris dini nō cadit ī facientē illud quod inſe ē. qm̄ ſpūs ſcūs talem hoīem de neceſſarijsad ſalutē que vires ſuas excedūt immediatedocere patus ē. Tercia ignoracia iniuncibil̓excuſat ī eis preſertim q̄ ſūt facti. non aūt craſſa vel ſupͥma. q̄ ꝓuenit ex negligencia ſciēdi ⁊faciēdi quod ī ſe ē. dicit̉ aūt iniincibil̓ nō qͣnvinci poſſit. a̓ ꝙ ex ea neceſſe ſit tūc oꝑari: ſꝫqꝛ oꝑans ſufficiēter ẜm caſus euentuū diligētiam nō appoſuit ſciendi aliquod̓ quod̓ neſcitQuarta ignorācia iuris hūani ſufficienter ꝓmulgati nō liberat ſubditos a pena in foro exteriori. licꝫ frequēter quo ad deū excuſet a culpa quoſdā ignorātes. vide de hoc ſupra. c. ij.vij. Quinta nō quilibꝫ tenet̉ ſcire de quolibetpccō mortali an ſit tale licꝫ expediat iſtud moͣrere ⁊ ſcire iux yniuſcuiuſqꝫ vires ⁊ ſtatū ⁊ plꝰeccleſiaſticos ꝙͣ laycos. Et inter eccleſiaſticos
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten