Sit vera vt nō ꝓpter vtilitatē vel dilcōnem diligat. ſꝫ qꝛ vuit ꝓximo bonuꝫ ſicut ſibijpſi vult.Sit ec recta ſeu ordinata vt plus ſibi velit maius bonū. Primo .ſ. deum ⁊ beatitudineꝫ ⁊ virturem aīe. deinde ſcīam ⁊ ſapiētiaꝫ. dennde bonacorꝑis. poſtremo bona exteriora Non ec ꝑuertat ordinem caritatis ſupratactum. §. l. In hacem̄ dilectione vel creature bene vl̓ male ordīatis quid ē pcc̄m mortale quid veniale ⁊ qd̓ nl̓lum vt habes inꝓlogo ꝑ ſecuūdum notabileScandalum ec ex accidia nōnunꝙͣ naſci ſoletEſt aūt ſcandalū actiuū ẜm ihero. dictū vel factum minꝰ rectum prebens occaſione ruine. Etſit qn̄ aliquis dicit vel facit aliqͥd qd̓ de ſe tale ē: vt alterū aptum natuꝫ ſit inducere ad ruinam. Eſt aūt ſcandalū duplex. Vnū paſſiuuꝫꝙ receptum. ⁊ illud eſt generale pcc̄m̄ nō ſpāle. in eo em̄ eſt qͥ ſcādaliſat̉. Et eſt mortale peccatum qn̄ ex dicto vel facto alteriꝰ quis ruit inaliquod mortale pcc̄m. Aliud ē actiuum vdatum qd̓ diffinitum eſt. ⁊ eſt in eo qui ſcandaliſat Et ſit duplicifer. Vno mō ꝑ accidēs. putaqn̄ fit preter intencōem agentis. qn̄ .ſ. aliquisſuo verbo vel facto inordinatō non intendit alteri dare occaſionem ruine ſed vult ſaluti ſueſatiſfacere. ⁊ ſic iterum non ē peccatum ſpāleſꝫ poteſt eſſe peccatū Alio mō ꝑ ſe ſit ſcandalū