dn̄entur vitia Querit̉ etiā an abſtinentia nimia peior ſit voracitate ⁊ ebrietate. Rn̄t candeterior atꝫ periculoſior ē abſtinentia immoderata ꝙͣ voracitas aut ebrietas. ſi dcā abſtinentia vſqꝫ ad turbationeꝫ cerebri ⁊ vſus rōnis noͣbiliter ⁊ ſcienter vergat ⁊ adducat. ¶Querit̉ an gula et pctā carnalia ſint maioraſpūalibꝰ Reſ. allex. ꝙ ſimpl̓r ſpūalia ſint maiora: ſꝫ ẜm qͥd carnalia. Pōt em̄ aīa inclinariad pctm̄. ⁊ exꝓprio defcu eꝰ in ſe vel ex fomiteqͥ ē in carne pͥmo mō inclīatur ad ſpūalia. Secundo mō ad carnalia. Si gͦ maioritas attendit̓ rōe fortioris inclmacōis ad quā ꝯſeqͣt̉ maior ⁊ grauior pugna cū h̓ ſit inclīatio fomitisſic quō ad hoc p̄t dici ꝙ pctā carnalia ſūt maiora. Vn̄ greg̓. ſuꝑ illud mat̓. iiij. Cū ieiunaſſet. .xl. diebꝰ Niſi primū gula refrenet̉ fruſtraconͣ alia vitiā laborat̉. Et ihero. duo ſunt vitiaex oībus q̄ maxime hoīes decipiūt ſuis voluptatibꝰ: gula ⁊ libido. q̄ ponere eſt difficiliꝰ vtivero eis eſt dulcius. Ebrietas ē tm̄ mordīatꝰſiue immoderatꝰ appetitus bibendi id qd̓ mnebriare p̄t. Seneca ſic diffinit dicēs. Nihil alid̓diffimo ebrietatē ꝙͣ inſaniā voluntariā. ⁊ ſicſꝑ eſt pctm̄. Ebrietas aūt qn̄ capit̓ ꝓ priuatione vſus rōnis exvini ſumpcōe ꝓcedēte: tuncnullum eſt pctm̄: qn̄ ebrius prius neſciuit.