Et qn̄qꝫ eſt rixa cum pctō veniali: qn̄qꝫ cū mortali ẜm diuerſū motum animi alicꝰ ⁊ diuerſūmod̓um ſe defendendi. Nam ſi qͥs animo vindicte vel odij vel cum exceſſu debite moderacōnis ſe defendit: ſꝑ quidē pctm̄ eſt: ſed venialeqn̄ qͥs leuis motꝰ odij vel vmdeē ſe immiſcet. l̓cū non multū excedit moderatā defenſionemAōrle aūt pctm̄ eſt: qn̄ obfirmato aīo in impugnantē inſurgit ad eū occidendū vel grauiter ledēdum. Inferens igitur noͣbile nocumētum ꝓximo iniuſte etiam oꝑe manuali: nō ēſine pctō moͣrli: ſed in eo qͥ ſe defendit pōt eſſeſine pctō. ¶ Seditio ē tumultus aliquoꝝ ſeculariū preſertī ad pugnā corꝑalem tendētium⁊ ſe preꝑantiū: vt qn̄ ꝑtes vniꝰ multitudinisinter ſe diſſentientis excitant̉ ad tumultū conͣſe vel aliā ꝑteꝫ ciuitatis. dr̄ aūt ſedicioſus nōſolū ille qui diſcordiā ſeminat: ſed etiā qui inordinate adinuicē diſſentiūt. ſedicioſi dicunt̉Eſtqꝫ ſeditio ẜm genus ſuum pctm̄ moͣrle. Etgradꝰ in ſedicōe ſunt. qꝛ qui ꝓcurant ſedicōeꝫmaxime peccant moͣrliter. deinde qui tales ſequunt̓ ꝑturbantes bonū cōe: etiā peccāt moͣrliter: ſꝫ minꝰ ꝙͣ primi. Qui vero bonū cōe defendūt reis reſiſtētes nō ſūt ſedicioſi. ¶ Bellū fitmale. pͥmo qn̄ fit ſine autoritate pͥncipis. Secundo ſi ſit abſqꝫ cā iuſta: vbi .ſ. nō fuit culpa