verba in noticiā eius ⁊ alioꝝ. In factis etiamhꝫ locū et dr̄nt ⁊ ꝯueniunt in aliqͥbus iſta. cōtumelia. ꝯuiciū ⁊ improperiū. qꝛ oīa ſunt in v̓bis principaliter ⁊ ꝑ oīa hmōi repn̄tatur aliqͣs defectus alicꝰ in detrimentum hōris ipſiusHmōi aūt defectus ſūt tres. Vnus culpe qͣ repn̄tatur ꝑ verba ꝯtumelioſa. Alius ē defectꝰgn̓aliter culpe ⁊ pene qͣ repn̄tatur ꝑ ꝯuiciumqꝛ ꝯuiciū ꝯſueuit dici non ſolū aīe ſed etiā corꝑis. Vn̄ ſi qͥs alicui iniurioſe dicat eū eē cecu-ꝯuiciū quidē d̓t ſed nō ꝯtumeliā. Si quis aūtalteri dicat ꝙ ſit fur: nō ſolū ꝯuiciū: ſed etiaꝫꝯtumeliā infert. Alius ē defectus hōris. Vndeqͣ imputat alicui defectū minoracōis ſiue indigētie qͥ etiā derogat honori ꝯn̄ti quācunqꝫ excellētiaꝫ illud fit ꝑ verbū improperij. qd̓ ꝓprieē qn̄ quis iniurioſe aſtei̓ ad memoriā reducitauxilium qd̓ ꝯtulit ei ncc̄itatem patienti. Qn̄qꝫ tn̄ vnum ꝓ alio reputatur. Contumelia autem vel ꝯuicium eſt morle pctm̄ qn̄ intencō ꝓferentis ꝯtumeliā ad hoc fertur: vt aliqͣs perverba q̄ꝓfert honorē alterius auferat Aliqn̄etiam ſi aliqͥs verbum ꝯuicij vel ꝯtumelie alteri dixit: non tn̄ aīo dehonorandi: ſed forte ꝓpt̓correctionē vel ꝓpter aliqd̓ hmōi. Si tunc itaē graue ꝯuicium ꝙ ꝑ incautelā ꝓlatū auferrꝫhonorē eius ꝯtra quē ꝓfert̉: tunc etiam poſſiZmi