recedat a bono virtutis ꝓpter aliqua difficiliaq̄ ſuſtinere non p̄t. Mollis em̄ ꝓprie dr̄ qui recedit a bono virtutis ꝓpter triſticias cātas exdefectu delectationū. Inconſtantia eſt vitiumquo quis non firmiter ꝑſiſtit in bono cōtradifficultatem q̄ ꝓuenit ex quibuſcūqꝫ exterioribus impedimentis. Audacia ē tunc vitiumqn̄ caret mō rōnis: ⁊ ante ꝯſiliū rōnis qd̓ corde fieri deberet inſurgit. Intimiditas aliqn̄ ēvitium cātum ex defectū amoris debiti ad ſe l̓ad alia. aliqn̄ ex elatione. aliqn̄ ex ſtoliditate. primo mō ⁊ ſecundo modo ſꝑ eſt peccatumſed tercio mō non: qn̄ cauſat̉ a ſtoliditate inuincibili Timor humanꝰ ſiue mundanus ꝓprie ē quo quis mūdo innititur tanꝙͣ fini. vtqn̄ quis aliqͥd amans ⁊ timēs ꝑdere illud: potiꝰ recedit a iuſticiā ⁊ perdit deū eū in ſuis preceptis relinq̄ndo vel cōtemnendo. Si em̄ eſt reſpectu ꝑſone ē hūanus. ſi reſpectu reꝝ ē mundanus. Timor ẜuilis tm̄ eſt quo qͣs cōuertit̉ad deuꝫ ⁊ dimittit pctm̄. deoqꝫ inheret ꝓpter timore pene. Et in iſto timore pena formidat̉ vtpͥncipale malū Timorgͣ tunc ē pctm̄ qn̄ appetitus alicꝰ fugit mala q̄ ẜm rōem non ſunt fugienda. Eſt autē timor pctm̄ moͣre qn̄ qͥs ꝓpi̓periculū mortis l̓ qd̓cunqꝫ aliud malū tꝑaleſic diſpoſitus ē vt faciat aliqd̓ ꝓhibitum per