ira q̄ eſt appetitus vind̓cē hr̄e p̄t tres graduˢPrimus eſt cu in corde ꝯcipitur. Scd̓s cum ſigno exteriori on̄ditur anteꝙͣ ꝓrumpat qͣͥs inleſione ꝓximi. Tercius cū quis ꝓrumpit in v̓ba vel facta leſiua ꝓximi. ¶ Filie ire ſunt ſex.Prima ē indignatio q̄ eſt ira cordis ꝑ quamquis ꝯtra ꝓximum iraſcitur quem reputat īdignū vt ſibi tale quid fecerit. vel ē voluntasqua alios ꝑ ſigna moleſtie ꝯtriſtare deſidea̓mus. ideo eis ſubtrahimus locucōem ⁊ ſocietatē. Indignatio aūt illo mō ex ira naſtit̉ ſed̓alio mō ex ſuꝑbia vel mnani gloria. ⁊ tunc indignatio eſt qn̄ quis reputat alios ſua ſocietate vel locucōe ⁊ aſpectu indignos. ⁊ eſt ideꝫqd̓ ſpēs ſuꝑbie q̄ appellatur plus oībus ſiueꝯtemptus quo reputant̓ ꝓximi viles. ¶ Secūda filia ē tumor mentis qn̄ quis ex ira excogitat diuerſas vias vindicte: ⁊ talibus cogitationibꝰ animū ſuum replet. ⁊ ſic tumor mētiseſt diſpoſitio ad illacōm vindicte inordinatadiffinitur em̄ ſic. Tumor mentis eſt volūtasvindicandi in iniuriā facti ꝓcedens. Nō accipit̓ aūt hic tumor mētis ꝓ ſuꝑbia: ſed ꝓ quodā conatu ſiue audacia hoīs intētantis vīdicta. ¶ Tercia filia ē clamor: qn̄ qͣs irā ſuā on̄tmordinatō mō loquendi. Eſt em̄ clanor mord̓inata ⁊ ꝯfuſa locutio ꝑ exaltationem vocis