qua quis ꝯtra iudicium ſupeioris ſui ⁊ prudētioris ſui reputat ſe minꝰ iuſto ad aliqͣ facienda: ⁊ ꝑtinaciter refugit officia a ſuperiore impoſita. ad inobedientiam ſuꝑbam imputat̉:qꝛ iudiciū ſuum nimis p̄fert ⁊ innitit̓ prudentie ꝓprie. Secus ſi ducatur ꝓpria lege ſpūſſcī.de qua dꝫ eſſe certus. Secus pret̓ea ſi ſciat periculū ſuū euidēter de quo fidē facere ſuperiorineqͥt Nota etiā ꝙ q̄libet ſpēs ſuꝑbie hꝫ tresgradꝰ. Primus ē ſuꝑbia in corde. ſcd̓s in ore.tercius in oꝑatione. Anſel. ponit. iiij. gradusPrimꝰ ⁊ peſſimus ē ſuperbia in opimone: qn̄aliqͥs opmat̉ vel exiſtimat ſe dignū aliqͦ magno honore: ⁊ in hac eſtimacōe ſic delectat̉.Scd̓s ſuꝑbia in voluntate: qn̄ aliquis non ſeeſtimat eſſe dignū aliquo honorē. vult tn̄ illum hr̄e: non ꝓcurans oꝑe vel ſermone: ⁊ delectat̉ in voluntate: ⁊ iſtud ē minus malū qͣprimum ¶ Tercius eſt exaltatio in ſermoneqn̄ quis nō eſtimat ſe eſſe dignuꝫ honore aliquo: nec vult ipſum hr̄e: nec laborat oꝑe adobtinendū: nihilominꝰ tn̄ magnificat ſe in ẜmone. ¶ Quartus ē exaltatio in opere qn̄ nullum trium facit: ⁊ tamen facit aliqua oꝑa exquibus dignus hēatur: ⁊ iſte ē minimꝰ. Iſtedr̄e ẜm allexandꝝ ſunt materiales ſuperbie-ẜm greg̓. ſunt forles. ¶ Suꝑbie itaqꝫ ꝯdicōes