aut ſentire ꝙ ex meritis precedentibus aliqd̓bonum aut premium conſequatur: non ē preſumpcō vel error ſi ad deum tanꝙͣ ad origmale principiū actu vel habitu ſolum referaturSi vero qͥs crederet ſimpliciter ⁊ in vniuerſaliꝙ bona a ſe hr̄et ꝓprijs meritis: eēt ſpeci es infidelitatis pelagianorum. In iſtam ſpem: ſꝫ nōvelut ſpecies: etiā reducit̉ ingratitudo qͣ quisſuis meritis bona aſſcriberet que meritis hꝫ alienis immo iſta ingratitudo eſt magͣ effectꝰprime vel ſcd̓e ſpeciei ¶ Terciā ſpeciēs eſt iactare ſe habere qd̓ quis non habet. vnde p̄ſumptio de multis meritis ⁊ gratijs ſi nō inſūt: vtinterdū fit in deuotarijs ⁊ eoꝝ reuelationibꝰ.ꝓphecijs. ⁊ hmōi falſa eſt ⁊ temeraria: vel attribuere ſibi maius bonū ꝙͣ quis hꝫ: ad idemreducitur. differt aūt iſta ſpecies a iactātie vicio. qꝛ iactācia ē ſpecies mendacij quo ad exteriore actū facti .ſ. quo qͣs falſo ſibi attribuitqd̓ non habet vt habes in capitulo. ij. ⁊. viij.Sed iſta ſpeciēs ꝯmittitur quo ad interioremcordis arroganciā. qua .ſ. quis ſe alijs p̄fert.Excuſacō in pcc̄is ꝑtinet eciā aliqͣliter ad iſtāſpeciē. qꝛ ibi ſibi qͣs attribuit īnocentiā quanon hꝫ. Excuſacō enim in pcc̄is non ē ſpeciesſuꝑbie: ſꝫ magͣ effectꝰ eius. vel diſpoſico ex ip̄aꝯn̄s. immo d̓r ꝓprie effectus p̄ſumpcōis Item