Uſura. ii.CCCLXVI.

mutuū daret eſſet vſurariꝰ.¶ Utꝝ mutuās ſuꝑ pignore aliquo cum tali81pacto. ꝙ donec debitor ſibi reſtituerit pecuniāip̄e creditor habeat fructꝰ pignoris? ℟. ꝙ vſurarius eſt. c. illo vos. d̓ pigno. Et qͥd teneat̉ reſtituere habes sͣ. pignꝰ. §. xij.de eius ꝓhiO IITa. ll. bitōne ⁊ penis tam ꝯtra vſurarios qͣꝫ cōtrafautores eoꝝ.¶ Utꝝ vſura ſit peccatū mortale? ℟. ẜm om̄estam theologos in. .iiij. diſt. xv. qͣꝫ canoniſtasin. c. qm̄ multi. xlvij. diſt. ⁊ in. c. ſuꝑ eo. d̓ vſu.⁊ in multis alijs locis ꝙ ſic. Nā vſura eſt malum nō ſolū in ſe ſicut homīcidiū qd̓ poſſet exaliqua circūſtantia fieri ſine peccato. vt in iudice ſeruato ordine debito ⁊ hmōi. ſed etiā eſtmaluꝫ ẜm ſe. Et ideo cū nulla circūſtantia p̄tbene fieri de poteſtate ordinata etiam a deo. Ethoc probatur .ſ. ꝙ ſit malum in ſe ⁊ ẜm ſe taliratione. qꝛ eſt cōtra rationē naturalis ꝓprietatis pecunie ad qd̓ ſequit̉ vlteriꝰ ꝙ vendit̉ ibiillud qd̓ nō eſt. Et hec eſt ratio ph̓i. v. ethi. etprimo pol̓. vbi ꝓbat ꝙ ꝓprius vſus pecunie ⁊principalis ē eiꝰ ꝯſumptio ſiue diſtractio. qꝛeſt inuenta ad cōmutatōes faciēdas. Et ideoẜm ſe eſt malū ꝓ vſu pecunie mutuate preciūreciꝑe. qꝛ hoc eſt vendere bis. vel vendere qd̓nō eſt. Probat̉ ⁊ alia ratōne ẜm Sco. in. iiij.diſt. xv. q. ij. ar. ij. ſic. Pecunia mutuo accepta trāſit in dominium debitoris ita ꝙ fit ſua.Et ideo magna eſt inequalitas ꝙ aliqͥs in reſui ꝓximi lucrū querat cū nullū damnū indequicqͥd de re ꝯtingat incurrit. Multe alie rationes aſſignant̉ a doctoribꝰ. Sꝫ ꝙ ſit peccatum mortale meliꝰ ꝓbat̉ autoritate diuine legis. Ezechiel̓. xviij. ibi ad vſuras dantē ⁊c̄. ⁊in pͣsͣ. xiiij. ibi qui pecuniā non ⁊cͣ. Ergo ex qͦnō viuet nec habitabit in regno dei demōſtrateſſe peccatū mortale. ꝓhibet̉ etiā Exo. xxij. Sipecuniā cōmodaueris ⁊c̄. Facit. c. ſuper eo. devſur̄. Un̄ ſi quis pertinaciter aſſerat vſuras exercere nō eſſe peccatū. vt hereticꝰ eſt puniēdus⁊ ꝓcedi debet cōtra infamatos vl̓ ſuſpectos dehmōī errore. ſicut cōtra infamatos de hereſi.cle. ex graui. de vſu. Nec etiā de iure ciuili hodie cōcedunt̉. īmo ſunt ꝓhibite. vt no. glo. inc. quid dicā. xiiij. q. iiij. ⁊ in. c. qꝛ in om̄ībꝰ. devſur. Quia imꝑator dicit ſe amplectere quattuor cōcilia. quoꝝ vnū .ſ. nicenū eas ꝓhibet. ind. c. quoniā multi. vt in auten. de eccl̓ia. titu.circa principiū. Itē leges imitant̉ canones in

matrimonijs ⁊ vſuris. vt in autē. vt cleri. apd̓ꝓpri. ep̄os cōue. ij. q. iij. §. hinc colligit̉. ⁊ deno. ope. nū. c. intelleximꝰ. ⁊ in caſu in quo vidētur permitti nō eſt vſura. ſꝫ ratōne intereſſe illud plꝰ exigit̉. Nec ob. Deuteronomij. xxiij.Nō feneraberis fratri tuo ſed alieno. qꝛ in vera lr̄a nō habet̉ illud ſꝫ alieno. ſꝫ fuit ꝑ iudeosappoſituꝫ. aliter cōtradiceret ſibi ſcriptura. vtpatet Exod̓. xxij. ⁊ Deutero. ij. Uel dic̄ ꝙ fuitꝑmiſſio. ſicut ⁊ libellus repudij ne maiꝰ malūfacerēt. vt patet Iſa. lvi. Itē nec illud Deute.xv. Feneraberis multis gentibꝰ. ⁊ ip̄e a nullofenꝰ accipies. qꝛ ibi ponit̉ ꝯſequens ꝓ antecedente quaſi dicat tantā habundantiā habebiſꝙ poteris multꝭ fenerari ſi volueris. ⁊ tu a nullo mutuari indigebis. Itē nec illud. c. ab illoxiiij. q. iiij. qd̓ intelligit̉ nō vſura. ſed recuꝑatio debiti li vſura. Et ſic licet dūmodo non ſitſcādalū. vt sͣ. patet Uſura. i. §. xxiiij. ⁊ xlviij.¶ Utꝝ liceat acciꝑe ſub vſuris? ℟. vt colligoex Rich̓. in. iiij. diſt. xv. q. v. ar. v. ⁊ Tho. ij. ij.q. lxxviij. ar. iiij. ⁊ Innocē. ⁊ Ioh̓. an. in. c. dilectus. de ſimo. ⁊ Pa. poſt Hoſtie. in. d. c. ſuꝑeo. de vſur̄. Huḡ. ⁊ Archi. in. c. mouet. xxij. q.i. Qd̓ aūt ille qͥ accipit ſub vſura. hoc facit ꝓopere illicito. Et ſic nullo modo licet. īmo ẜmArchi. ⁊ Rodon. peccat mortaliter. Aut facitꝓ oꝑe licito. Et ſic diſtinguo: qꝛ aūt tale eſt extreme neceſſitatis. Et ſic tenet Innocē. in. d.c. ſuꝑ eo. ꝙ ſi nō poſſum inducere ꝓximuꝫ admutuandū gratis. ⁊ ego fame peribo niſi mutuet. ꝙ licet mihi inducere eū ad mutuanduꝫſub vſuris vt maius malū euitet .ſ. homicidium. Et licet prima fronte videat̉ hoc dictummirabile: eſt tamē rationabile. Nec eſt hoc ꝓcurare peccatū. ſꝫ volenti cōmittere peccatū ꝑſuaſio eſt. vt ſalte minꝰ peccet. qd̓ licet. xiij. di.duo. Si aūt opus non eſt talis neceſſitatꝭ extreme tunc ſubdiſtinguo. Aut ille paratꝰ eſtdare ſub vſuris. ⁊ ſic licet acciꝑe ab eo ſub vſuris ſolū ꝓ om̄i oꝑe taliter neceſſario. qd̓ ſi omitterem notabiliter dānificarer vl̓ notabilē paterer penuria ego vel alter vl̓ ꝓpter ſubuentionēneceſſitatis ſue vel alteriꝰ ẜm Rich̓. ⁊ Tho.vbi sͣ. vel ẜm Archi. vbi s. etiā ꝓ oꝑe vtili. exquo habeo cōſequi vtilitatē. vel ẜm Hoſtiē. ⁊Pa. Innocē. Anto. de bu. Io. de ana. in. d. c.ſuꝑ eo. etiā ꝓ om̄ī oꝑe indifferēti ⁊ placꝫ. quiaẜm Auḡ. in enchi. Deꝰ vtit̉ om̄ībꝰ peccatꝭ adaliqd̓ bonū ſic ſil̓r nos poſſumus. Aut ille nōeſt paratꝰ dare ſub vſuriſ. Et ſic nō licet inducere eū ad mutuandū ſub vſuris. niſi cū peccato mortali inducentis. excepto caſu maiorisG G 3