Uotum. iiii.

vi. in principio.¶ Utrum ille qui ꝓmiſit pr̄i aut alteri votūeoꝝ implere poſſit illud ī religionē ꝯmutareꝫ℟. Tho. ī quadā. q. de quol̓. ꝙ ſic. qꝛ ſic ſufficit pro ſe: ita ⁊ pro pre.¶ Utꝝ omne votū poſſit ꝯmutari auc̄te ſuperioris? ℟. ẜm? Ri. vbi. sͣ. ar. ix. q. i. ꝙ ſic. Et dehoc vide. sͣ. Papa. §. i. Et hoc firmiter teneas. quia nullumē votū voluntariū qͦn poſſitin melius ꝯmutari. ⁊ ſi non ipſi cui cōmutat̉ſaltē ꝯmunitati. Iteꝫ aliqn̄ votum militaretcontra ſalutē ꝓpriam: vt ptꝫ in illo qui caſtitatē vouit. quam tn̄ ex fragilitate ſua videt veriſil̓r ſe fractuꝝ. Et ideo ſuꝑioris aucͣtas nobis dimiſſa eſt a deo in hmōi ꝓuidēdis. ⁊ nōcures de tenētibꝰ aliud.¶ Quis eſt ſuperior cuius aucͣte vota poſſintꝯmutari? ℟. ꝙ quo ad quattuor vota ſolꝰ papa diſpenſat .ſ. ī voto religionis. In voto hieroſolymitano. voto ſancti Iacobi. ⁊ voto viſitandi limina apl̓orum Petri ⁊ Pauli. ⁊ ſicſeruat̉ ī facto. licet nullo iure inueniat̉ exp̄ſſū.niſi d̓ voto ꝓ ſb̓ſidio terre ſancte. vt ī. c. ex ml̓ta. de voto. vbi tenet Pa. ꝙ etiā legatus de latere nō pōt diſpenſare cum requirat̉ ſpecialisdelegatio: vt in. d. c. ex multa pꝫ Sed ſi factūeſſet ſolum ꝓ deuotione nō pro ſb̓ſidio. ſic tenet idem Pa. ibidem ꝙ ep̄ūs pōt diſpenſare.Et ſil̓r ſi vouiſſet ſolū ex deuotione ire ad ſanctum Iacobū nō in ſubſidiū p̄ſtandum. Etfacit ꝓ hoc tex. c. qd̓ ſuꝑ his. ⁊. c. ex multa. e.ti. que fundant ſe ſuper ſubſidia terre ſancte.Et licet iſtud ſit verum de iure. quia tamenꝯſuetudo ita ſe habet: vt etiam ex deuotionefactuꝫ ꝑtineat ad papā eius diſpenſatio. ⁊ etiam quia maiores cauſe ad papa ſunt referen: vt in. c. maiores. de bap. Ideo conſulo recurrēdum fore ſemꝑ ad papā ī hmōi. Si tamē epūs diſpenſaret ſequēdo opinione Pa.credo valeret. quia poſſet dici ꝙ licet ꝯmuniter remittant̉ ad papaꝫ. nō tamē ꝓpter hoc ēcaſus papalis. pōt em̄ quis mitti ad papamaliquādo ad terrorē. aliquādo ꝓ maiori cautela. aliquādo ex reuerētia. Et ideo hoc nō ꝓbat eſſe quod ad hoc ꝯtingit abeſſe. l. neqꝫ natales. C. de proba. In alijs autē votis ap̄dictis poteſt epūs diſpenſare quo ad ſuos ſb̓ditos. Abbas ⁊ alij prelati religioſoꝝ poſſunt qͦad religioſos eis ſb̓ditos ſiue votum fecerintan̄ ingreſſum religionis ſiue poſtea. Alij aūtinferiores ep̄is qui nō ſunt plati religioſorūdiſpenſare nō poſſunt: niſi tales haberet iuriſditionē ep̄alē ī ꝑſonas de iure ſpāli. Facit glo.

in cle. i. de re. ec. nō alie. ⁊ quod no. Inno. ī. c.ſtatuimus. de ma. ⁊ obe. ⁊ Pa. in. c. ſignificaſti. de fo. compe. vel ex ſpeciali iure vl̓ conceſſione hoc eis ꝯcederet̉. Et hoc ſequūt̉ ꝯmunit̓doc. in. c. fi. de poſtu. p̄la. Hoſt. tn̄ in. c. i. d̓ voto. dicit. ꝙ tex. d. c. i. ꝓbare videt̉ ꝙ quilibet p̄ſidens in iſtis votis diſpēſare poſſꝫ. Fatet̉ tn̄ꝙ de ꝯſuetudine ẜuat̉ vt inferiores ep̄is nonpoſſint diſpēſare. niſi vt dictū eſt. ⁊ mīme mutanda que lōga ꝯſuetudine interptatōem acceperūt. l. mīme. ff. de legi.¶ Utꝝ ep̄s ⁊ ſil̓es poſſint diſpēſare ī votꝭ a ſeemiſſis. ſicut pn̄t diſpēſare ī ſb̓ditoꝝ votꝭ? ℟.Pa. in. c. magne. de voto. ꝙ nō. ⁊ facit iſtd̓. c.magne. iūcta glo. ꝓ hoc. Nā nō debet qͥs auctorizare ī facto ſuo ꝓprio: vt ī cle. ij. d̓ re. ecc.nō alie. ⁊ ī. l. i. ff. de aucͣ. tu.¶ Utrum abbas vel p̄latus religioſus qͥ conceſſit licentiam eius ſubdito vouendi poſſitcum eo poſtea diſpenſare? ℟. Ric. vbi. s. ar.iiij. q. iij. ꝙ an̄ votum emiſſum pōt licentiā reuocare. ⁊ ſic n̄ tenebit poſtea factū. Sꝫ poſtvotum emiſſum dicit tutius eſſe ꝙ ſubditusrecurrat ad ſuꝑiorem ſui p̄lati. vel ad papaꝫſi aliū nō habet. Et iſta opinio eſt ſatꝭ equa.ne videat̉ auctorizare in facto ſuo. ſed tamende veritate iuris pōt diſpenſare. ar. c. manifeſtum. Et quod ibi no. xxxiij. q. v. Iteꝫ ſicutrōnabil̓r cōceſſit licentia. poteſt etiā rōnabiliter ſi cā occurrat diſpenſare. nec ē iſtud ī facto ꝓprio ſed alieno. niſi forte ſolū vellet diſpēſare ꝓpter ſuum ꝯmodū. qꝛ ſic nō poſſet.al̓s ſic. ſi ꝓpter ncc̄itatē ſb̓diti.¶ Quid de voto caſtitatis an inferior a papapoſſit diſpēſare? ℟. diuerſa fuit opi. ſed ſaluomeliori iudicio credo dicendū. ꝙ aut votumcaſtitatis eſt ſimplex ⁊ ꝑpetuū. ⁊ tunc ꝓpterduo ep̄ūs pōt diſpeſare. Primū ſi votū caſtitatis fuit aliqualit̓ meticuloſum a pͥncipio. licet nō fuerit iuſtus metus. vt vult glo. ī. c. veniēs. qui cle. vel vo. Scd̓m ꝓpter ꝑiculū fornicationis: quādo veriſimiliter timet̉ de incōtinētia. Et hoc etiam tenet. d. Car. ⁊. d. Anto. in. d. c. veniens. Et ſic limito dictū Spe.ti. de le. §. nūc de ep̄orum. ver. ciij. et Io. an. ⁊doc. qui dicunt ep̄m poſſe diſpēſare quandovotū caſtitatis eſt ſimplex ⁊ ꝑpetuum. ⁊ glo.in. c. rurſus. qui cle. vel vo. que dicit eccleſiaꝫpoſſe diſpēſare. In alijs autē caſibus ſolꝰ papa diſpenſabit. Et ſic intellige glo. in. c. i. devoto. cum alijs doc. tenētibꝰ ꝙ nō pōt epūsdiſpenſare. A fortiori poteſt diſpenſare cumeo qui fecit votū nō nubendi. quia ꝓprie nō