Uotum. iiii.CCCLVI

dicendū in voto facto ꝑ reſpectum ad eccleſiam: vtputa ad beatū Iacobum. Et ſic aget p̄latus illius eccleſie. d. c. ex parte. In voto vero facto ſimpl̓r deo vel imagini ⁊ hmoī: agetep̄ūs. Aduerte hic quia multi decipiunt̉ credentes ꝙ quis vouens dare vni eccleſie. putaimaginem vel cereum ⁊ huiuſmodi. vel alicui pauperi dece. teneat̉ taliter adimplere votum ꝙ nec etiā ꝑ diſpenſatōem poſſit liberari.exquo tales poſſunt agere quaſi ſit eis ius acquiſitū ex tali voto. Sed decipiunt̉. qꝛ talesnō acquirūt aliquod ius in re qua ſic tal̓ vouit. eo ꝙ nec eis vel aliquibꝰ ꝓ eis acceptantibus fuit facta pollicitatio: ſed ſolum deo. Etideo tales agunt vt ſeruent votū ſolum conditione. d. c. ex parte. ⁊. c. ſcimus. xij. q. i. ⁊ ſil̓ibus. Cum gͦ aucͣte ſuꝑioris ꝯmutat̉ in equegratum deo talis liberatus eſt ab obligatōnequa cōtraxerat cuꝫ deo. ⁊ ꝓpterea abſolutuseſt. Et ideo ſic tene: qn̄ cōmutatio fit in maiꝰvel eque gratū deo. vel etiā ī minus gratū caexiſtente in vouete. Fallit hoc in voto in quoquis aliquid ꝓmiſit ī ſb̓ſidiū terre ſancte. Facit. c. magne. eo. ti. quod ſine aucͣte papeꝯͣmutari nō pōt.¶ Utrū peccet mortal̓r totiens quotiēs quisfrangit votum? ℟. ꝙ ſi votū ē negatiuū nullidubiū ꝙ ſic. Si vero eſt affirmatiuū. puta d̓ieiunādo: no. niſi pͥma vice qua comedit noſecūda vel tercia vice comedēs. ſi facit ſine cōtemptū. ſꝫ quaſi reputās ſibi impoſſibile plꝰillo die ieiunare. Secus ſi ex ꝯtemptu. putaqꝛ ſi etiā poſſet ieiunare nō faceret ⁊ ſil̓ia. Tenet etiā Pe. de palu. in. iiij. diſ. xv. ꝙ qn̄ quisvouit ad certū diē nō bibere vinuꝫ. puta dieſabbati ꝙ ſolū peccat mortal̓r pͥma vice. Secus ſi feciſſet votū ad tꝑus ꝑpetuū vel ad certos dies. qꝛ ſi ad tꝑs ꝑpetuum totiēs quotiens bibit peccat mortal̓r. qꝛ omne tꝑs e in obligatōe. Si ad certos dies ſolū dies ē in obligatōe: ⁊ nō totuꝫ tempus. Et ideo nō peccatniſi ſemel ꝓ quolibet die. Et dat exemplū deindulgētia que ē ī ꝑpetuū in eccl̓ia. qꝛ totiēshabet̉ quotiens intrat. Si ē ad diē ſolū habebit qui ſemel. nec plus qͥ pluries in eodē dieviſitauerit. Si ad diuerſos dies: ſic quolibetdie viſitauerit. ⁊ ſatis ē benigna iſta opinio.Sed pͥma ē verior ⁊ tutior. qꝛ exemplū de indulgētia ē valde diſſimile.iiij. qͦ adꝯmutaVIMtōꝫ vel diſpenſatione querunt̉ plura.

¶ Utruꝫ poſſit quis ſine aucͣte ſuperioris votum ſuum in melius ꝯmutare? Rn̄. ẜm Pa.in. c. ſcripture. de voto. ꝙ ſic. licet ſit tutius habere diſpenſationē. ⁊ cum hͦ tranſeūt cōmuniter doc. ⁊ facit. d. c. ſcripture. ⁊. c. ꝑuenit. el ſecundo. de iureiu. Sed cōtra eſt. c. i. de voto.vbi ſine arbitrio p̄ſidentis nō debet fieri etiāin melius. ⁊ ſequit̉ Ri. vbi. sͣ. ar. viij. q. i. Itefacit contra. l. ij. ff. ſi cer. pe. in ſti. qui. mo. tol.ob. in prin. vbi pꝫ ꝙ nō liberat̉ qui ſoluit remetiam melioreꝫ: niſi ſoluat̉ quod debetur. Etideo dic ꝙ aūt ꝯmutat̉ in religionē. ⁊ ſic poteſt fieri ſine aucͣte ſuperioris. d. c. ſcripture.Nam ẜm Ric. vbi. s. art. viij. q. ij. cum quisꝓfitet̉ actual̓r vel habitual̓r intendēs nō amplius teneri ad vota que prius fecit. ſed ſolūvoto religiōis abſoluit̉ ab illis ip̄o iure. Secus ſiqn̄ ꝓfeſſionem fecit intēdebat actualit̓vel habitualiter velle remanere obligatus illis votis que prius fecerat. qꝛ ſic indiget diſpenſatione. Poſſet etiā eſſe tale votū: de quoꝓbabiliter poſſet dubitari an melius eſſet illud ſeruaret. aut eo dimiſſo religioneꝫ intraret: vt ſi aliquis magnus rex feciſſet votū deacquirenda terra ſancta ⁊ hmōi. in quibꝰ tūcpapa eſſet ꝯſulendus. ⁊ ẜm eius aucͣtem procedendū. nō ſimpl̓r in religione ꝯmutandū.Similit̓ nō ꝯmutatur in religionis votumillud quo quis vouit aliquid dare in ſubſidium terre ſancte ſine licentia pape ẜm Rodo.Secus ſi ſolū feciſſet votum ꝑegrinatōnis.qꝛ abſolueret̉ ꝑ religionē. Aut ꝯmutato votivult fieri in aliud a religione. Et ſic requirit̉aucͣtas ſuꝑioris. aliqn̄ ſolū petita licet nō obtenta: vt qn̄ eſt certum ꝙ illud in qd̓ cōmutat eſt melius ⁊ magis deo acceptū: vt in. c. licet. de voto. ſi etiā fieret ſine licētiā ſuꝑiorꝭ cōmutatio ī meliꝰ. qn̄ ē claꝝ ꝙ ē meliꝰ nō peccaret. ꝑ. d. c. ꝑuenit. Si ꝟo nō ē claꝝ ꝙ ſit meliꝰſic oꝑtet aucͣtas obtineat̉. ⁊ multo magis qn̄ꝯmutat̉ in eque bonū vel minꝰ bonū eſt ncc̄iadiſpenſatio ſuꝑioris.¶ Sed qͥd ſi votū erat factū deo ītuitu alicuius certe ꝑſone vel loci. puta talis mōaſterijvel talis pauꝑis de dando ſibi aliquid? Rn̄.ꝙ licet actio acquirat̉ talibꝰ ad agendū. vt cōpellat̉ reddere qd̓ vouit: vt .sͣ. dictū ē. tn̄ in religione ꝯmutando abſoluit̉ ab illa obligatōecū fuiſſet ꝑſonalis. Secus eſſet ſi nō ex votoſolū deo facto. ſꝫ ex aliquo alio reſpectu ſe homi obligaſſet. qꝛ ſic nō abſolueret̉ ꝑ religiōisingreſſum. nec etiā ꝑ diſpenſatōꝫ ſuꝑiorꝭ: niſi ẜm ꝙ dixi. s. Papa. §. vi. ⁊ Iuramentum