Superſtitio
faſcinationē ꝓ illuſione ſeu ludificatiōe ſenſuum ꝑ artē magica facta. ſic certū eſt ꝙ eſt poſſibilis: niſi ꝓhibeat̉ a deo mediante miniſterioangeloꝝ vel ſanctorū. Si vero accipiat̉ faſcinatio ꝓ inuidia. ⁊ ſic eſt etiā poſſibilis ſic multipliciter experiētia docet. Si autē accipiat̉ ꝓimmutatiōe ad malū facta in corꝑe alteriuſꝑoculos alteriꝰ reſpicientis in eū. ſic ſil̓r eſt poſſibilis naturaliter. vt dicit Auicē. vbi sͣ. ſꝫ nōin omni corpore neqꝫ ab omī aſpectu. vide Ricar. in quolibet qui hanc queſtionem formatvnde poteſt vetula infecta aſpiciendo puerūip̄m inficere.¶ Utrū herbe vel armonie habeāt ꝟtutem cōtra demones? ℟. ꝙ nō: niſi ꝑ accidēs. Naꝫ cūactus actiuoꝝ ſint in patiente diſpoſito. ij. deanīa. Si demon inuenit paſſione melanconicam intenſiorē acrius vexabit eū in qͦ eſt qn̄ ēin maiori diſpoſitione qͣꝫ qn̄ eſt in minori. Etſic cū herbe ⁊ armonie valeant naturaliter adtalē paſſionē leuandā vel minuendā. ſic conſequēter valent ꝯtra demone vt minꝰ poſſit vexare illū. Sꝫ directe ⁊ ꝓprie nulla herba autres corꝑalis pōt agere in purū ſpūm natura/liter. Et ſi aliqn̄ valet eſt potiꝰ ex aliqua ſuꝑſtion que ꝓhibita eſt.¶ Utrū liceat ſuſpendere breuia ad collū? ℟.ꝙ ſic. ſi qͥnqꝫ ꝯcurrāt. Primū ꝙ ſint nomīa cognita ⁊ nota: nō ignota. Scd̓m ꝙ illa nomīaaūt ꝟba ſint noīa ſancta. puta euāgelij aut ſacre ſcripture aūt aliqͦꝝ ſanctorū. Terciū ꝙ ineis nō ponant̉ aliqͥ caracteres ſeu ſigna preterſignū crucis. Quartū ꝙ nō inſerat̉ aliqd̓ vanū ſeu falſum. Quintū ꝙ in ſcribendo ſeu ſuſpendendo aut portādo nō obſeruet̉ aliqd̓ ſuperſtitioſum. ſicut qn̄ credit̉ minꝰ valeat ſcripta ante euangeliū. vel alio die. vel ꝑ pueruꝫvirginē: ⁊ hmōi. aliter iſtis nō ꝯcurretibꝰ ſuꝑſtitioſum eſt. vt ptꝫ. xxvi. q. vlti. non licet. ⁊. c.nō obſeruetis.¶ Utruꝫ incantatio ſerpentiū ⁊ anīaliū ſit licita? ℟. ꝙ ſi in incātatōibꝰ ſerpentiū ⁊ ſimiliūhabeat̉ reſpectꝰ tm̄ ad ſacra v̓ba ⁊ ad virtuteꝫdiuina: nō eſt illicitū. Sed qꝛ vt plurimū fiunt illicite obſeruantie circa tales incantationes. ⁊ ꝑ demones ſortiuntur effectū. iō reprobantur.¶ Utrū carminatrices ⁊ carmīatores qͥ carminant infirmos aut pueros peccēt mortaliter?℟. ſi nihil ſuꝑſtitioſum dicūt aut docent autfaciūt: ſꝫ tm̄ vtunt̉ licitꝭ p̄cibꝰ ⁊ adiuratiōibꝰ.ſicut ꝑ paſſionē ⁊ cruce ⁊ ſil̓ia nō eſt pctm̄. ſednō debent ꝯſuli niſi diſcretis ꝑſonis vel religi
oſis. qꝛ cōiter ſuꝑſtitiōes immiſcēt.¶ Quid de illis q̄ dicūt miſſam de mortuis ꝓviuis vt moriant̉? ℟. ꝙ peccat mortal̓r. xxvi.q. v. quodcūqꝫ Et idē dic de exuentibꝰ altariaaut operientibꝰ imagines ſanctorū. vt i. d. c.quicunqꝫ. Simil̓r de dicentibus pſalmos aliquos ad hoc.¶ Utrū colligētes aliqͣs herbas vanas obſeruationes faciētes peccet mortaliter? ℟. ꝙ ſic.ſi ſciētes ſuꝑſtitioſuꝫ eē factū. vt pꝫ. xxvi. q. v..c. nō liceat. ⁊. q. vlti. nō licet.¶ Quid de obẜuatiōibꝰ vanoꝝ ad p̄cognoſcē 12da infortunia ⁊ hmōi? ℟. ꝙ oīa ꝓhibita ſuntqꝛ ſunt ſigna ex vanitate hoīm cooꝑante diabolo. Nā cū in hmōi a pͥncipio aliqͥd veri euenit a caſu inceperūt hoīes animū in hiſ applicare. Et iō diabolus multa facit euenire in talibꝰ. vt homīes curioſiores fiant in talibꝰ ⁊ laqueis erroꝝ implicent̉. vt dicit Aug. pͥmo dedoc. xp̄iana. ⁊ no. in. c. ſciendū. xxvi. q. iiij.¶ Utrū ſciens maleficiū poſſit ſine pctō illudſoluere? ℟. Petrus aureo. in. iiij. di. xxxiiij. q.ij. ꝙ ꝑ aliud maleficiū fieri nō p̄t ſine pctō infidelitatis. Si tn̄ quis eſſet actu diſpoſitꝰ adfaciendū maleficiū pōt aliquis vti eo. qꝛ licꝫmalo alteriꝰ vti ad bonū ſuū. ſicut dicit Aug.de iuramēto infidelis iurātis in nomīe dei ſuiUn̄ licet qͥs nō poſſit inducere aliquē ad aliqd̓ maleficiū faciendū. tn̄ ſi eſt aliqͥs diſpoſitꝰactualiter facere aliqd̓ maleficiū vt aliud deſtruat poſſum illo vti ad bonū meū. Pōt etiātolli ꝑ deſtructione malefici ſi ſcitur. qꝛ eo deſtructo demon nō amplius fatigaret. qꝛ ex pacto nō aſſiſtit: niſi qͣꝫdiu durat tale ſignū Un̄dicit Sco. eadē di. ꝙ neduꝫ nō eſt pctm̄. īmomeritoriū deſtruere oꝑa diaboli: nec in hoc eſtinfidelitas aliqua. quia deſtruens nō acquieſcit oꝑibus diaboli. ſed credit demonem poſſevexare: ⁊ velle fatigare dū tale ſignuꝫ durat. ⁊deſtructō ſigni talis imponit finem vexationiPoteſt etiā deſtruere qͥs maleficia ꝑ ſacramēta: adiurationes: diuinas orationes ⁊ huiuſmodi meritoria.¶ Utrum credentes ſe cū alijs nocturnis ho 14ris equitare: ⁊ vbicunqꝫ voluerint ſubito poſſe tranſire. aut in aliā ſpeciē creatura poſſe mutari peccent mortaliter? ℟. ꝙ ſic. poſtqͣꝫ ſupertalibus audierūt veritatē: ⁊ ſunt infideli deteriores .xxvi. q. v. ep̄i. Secus ſi ex ſimplicitateante informationē de veritate.¶ Quid de obſeruatione lune aut dieruꝫ? ℟.Archi. in. c. ſi quis clericus. xxvi. q. v. ꝙ ſi qͥsobſeruet ad p̄cognoſcendos futuros euentuſ