SubſtitutioCCCXXXVI.
furioſus. hec ſolū fit furioſis ⁊ mente captis.hec ꝓbant̉ inſti. de pu. ſub. §. q̄ rōe. Et fit iſtomodo. A. filiū meū furioſuꝫ mihi heredē inſtituo. ⁊ ſi deceſſerit anteqͣꝫ ſanꝰ mēte fiat. taleꝫeiꝰ filiū vl̓ fratre vl̓ aliū. puta ticiū eī ſb̓ſtituo.⁊ ſic bona vtriuſqꝫ tranſibūt ad ſubſtitutū. Etfuit equa valde vt furioſo ⁊ mēte capto pr̄ velmater poſſent ꝓuidere de ſubſtitutōe.¶ Sꝫ qͥd ſi aduenit ſana mes ⁊ nullo teſtameto facto iteꝝ reuertit̉ in furia? ℟. ꝙ non euāneſcit ſubſtitutio. all̓. l. qd̓ fauore. C. de legi. ⁊ magis placet. licet alij dicat nihilominꝰ expirarear. l. ꝙ quiſqꝫ. ff. de regͦ. iur.¶ Quarta directa ſubſtitutio dicit̉ cōpendioſa: qꝛ ſub cōpendio huiꝰ aduerbij qͥn̄cunqꝫ fit⁊ ꝯtinet pupillarē q̄ alias fit ꝓlixioribꝰ verbiſEt licet hec dictio qͥncūqꝫ ſe extedat ad omnetꝑs. tn̄ hic reſtringit̉ ad tꝑs pupillare ſolumꝟtute hoꝝ verboꝝ. forma huiꝰ eſt. A. filiummeū herede inſtituo. verutn̄ qͥn̄cūqꝫ dictꝰ filius meꝰ deceſſerit. P. fit heres. Et ſic ſolū in tepus pupillare videt̉ voluiſſe ꝓuidere filio deſubſtituto ſiue herede. d. l. p̄cibꝰ.A quo poteſt hoc fieri? ℟. ꝙ a milite ⁊ quonō explico: qꝛ nō eſt in vſu. Itē a pagano. .i. qͦlibet nō milite ſꝫ oꝑtet fiat filio pupillo ⁊ ī poteſtate exiſtēti. Et ꝯtinet pupillare exp̄ſſaꝫ. qꝛhabet eundē effectu. ⁊ ideo ſolū filio pupillo. ⁊in poteſtate exiſtēti poteſt fieri vt dixi. Uerutamē licet hec ſubſtitutio ſit directa de ſui natura ſimpliciter poſſunt tn̄ apponi in ea ꝟbavl̓ dictiones vel aliquā mutari qͥ ea in fideicomiſſuꝫ ꝯuerteret ⁊ ad ius ⁊ ad natura fideicōmiſſi reducerent.¶ Qūo hec ſubſtituto cōpendioſa p̄t ad natura ⁊ ius fideicō miſſi deduci? ℟. ꝙ qͣttuor modis ſicut ſub qͣttuor formis p̄t fieri. Primo ſic.A. mihi inſtituo heredē. ⁊ ſi qͥn̄cūqꝫ deceſſeritA. ſubſtituo P. Nā hoc verbū ſubſtituo trahit hac ſubſtitutione ad fideicōmiſſuꝫ. vt. C.de inſti. ⁊ ſubſti. ſub cōdi. fac. l. generaliter. §.fi. ⁊ p̄dictū aduerbiū in hͦ caſu ſeruat ꝓpriā ſignificationē. ⁊ reſpicit ome tꝑs. ⁊ rem om̄ī tꝑeſuadet valere. l. quotiēs. ff. de rebꝰ du. Hinc ēꝙ quocūqꝫ tꝑe moriat̉ ſiue in pupillari vl̓ maiori etate virtute huiꝰ verbi ſubſtituo videturrogatꝰ eſſe a teſtatore ꝑ fideicōmiſſū poſt morte ſua reſtituere hereditate ⁊ bona teſtatoris ſb̓ſtituto. Unde ip̄o inſtituto moriēte mater etquicūqꝫ ſucceſſores ſiue ex teſtamēto vl̓ ab inteſtato adibūt hereditate ⁊ adita ſubſtituto reſtituent iure fideicōmiſſi. inſti. de fideico. here. §. ſed qꝛ ſtipulatōes defalcabūt tamē ⁊ reri-
nebunt legitimā ip̄iꝰ A. ſi ip̄e A. erat de liberiſip̄iꝰ teſtatoris. ad quos legitima ſpectat. qꝛ inhac teſtator grauare eū nō potuit. C. de inoff.teſt. l. quoniā. De reliquis ꝟo defalcabūt tercia trebellianica. ⁊ ſic habebūt mediā hereditatē. Altera vero media reſtituent ſubſtituto exiure fideicomiſſi: rtinebūt etiā ſibi omīa bon aip̄iꝰ A. qꝛ teſtator de ſuis tm̄ rogaſſe intelligit̉nō heredis. Si ꝟo A. nō erat de liberis defalcabūt tm̄ trebellianica. ⁊ habebit etiā alia bonaq̄ ipſe A. aliunde queſiuit. Et hec ſubſtitutōqꝛ ius fideicōmiſſi habet poteſt fieri cuicunqꝫheredi ⁊ a quocunqꝫ teſtatore. inſti. d̓ fideico.here. §. in primis. ⁊. §. ſeqn̄. Et aduerte ꝙ licꝫin p̄fata forma nō addat̉ qͥn̄cunqꝫ deceſſerit ſine liberis. Si tn̄ A. erat d̓ liberis teſtatoris intelliget̉ hec clauſula ſine liberiſ: qꝛ ꝓ regula eſtꝙ qͥn̄cūqꝫ qͥs rogat aliquē de liberis ſuis alterihereditate reſtituere poſt morte ſua. ſemper intilligit̉ tacite hec ꝯditio .ſ. ſi deceſſerit ſine libers. qꝛ nō eſt credendū ꝙ aliqͥs excluſa ꝓle fili ſui voluerit ad alteꝝ peruenire hereditatē.Sed in extraneo herede nō ineſt talis tacitacōditio: niſi addat̉ ep̄ſſe. C. de inſti. ⁊ ſub. ſubcōdi. fac. l. generaliter. §. vlti. Secūdo fit ſicAmihi heredē inſtituo. ſꝫ ſi dictꝰ A. qn̄cunqꝫ deceſſerit ſine liberis P. ſit heres. ⁊ hec eſttotaliter fideico miſſaria. qꝛ licet ꝑ iſta dictionē ſit heres videat̉ directa. tamē ꝑ iſtā additione ſine liberis trahunt̉ ad fideicōmiſſum. vtꝓbat̉ in. l. ſceuola. ff. ad trebel. qꝛ illa additioinnuit: ꝙ in quocūqꝫ tēpore deceſſerit ſine libetis. videt̉ rogatꝰ ꝑ fideicōmiſſuꝫ reſtituere hereditate poſt morte. Et ideo quocūqꝫ tꝑe moriatur ſine liberis mater aūt quicūqꝫ ſucceſſores reſtituet hereditatē ſubſtituto deductis ſupradictis. ff. de vul. ⁊ pu. ſub. l. coheredi. §. cūfilie. Tercio fit A. mihi heredē inſtituo ſed ſidictꝰ A qͥncunqꝫ deceſſerit ſine liberis Pͣ. ſubſtituo. Et hec omī tēpore eſt fideicōmiſſaria.⁊ idē ius ⁊ eundē effectū habet per omīa ſicutdue p̄cedentes. tū rōne verbi ſubſtituo. tū ratīone ſine liberis. ⁊ ideo dic̄ vt de illis. Quartofit A. filiū meū mihi heredē inſtituo. ſi tn̄ filiꝰmeꝰ deceſſerit ī pup illari etate: vl̓ poſtea qͥncuqꝫ ſine liberis Pͣ. ſubſtituo ſub hac forma cophendunt̉ tres ſubſtitutōes. vna pupillarisexp̄ſſa ꝑ hͦ qd̓ dicit̉. ſi deceſſerit ī pupillari etate Et ex hac reſultat tacita vulgaris q̄ ſub pupillari exp̄ſſa ꝯtinet̉. vt dictū ē. ⁊ hac nō p̄t facere niſi pater pupillo ꝓpter pupillare exp̄ſſaꝫTercia fideicōmiſſaria eſt ꝓpter illd̓ qd̓ dicit̉vel poſtea qͥncunqꝫ ſine liberis. Sed ſi vult