Subſtitutio
cooꝑante vt cū dic̄ teſtator A. mihi heredē inſtituo. ſꝫ ſi ip̄e n̄ erit heres. C. ſit heres. ⁊ ſic. C.ſubſtitutꝰ eſt directe. Diuidit̉ autē in quintuplici differētia. quaꝝ prima dicit̉ ſubſtitutiovulgaris. ⁊ hec duplex. Alia exp̄ſſa q̄ fit ꝑ iſtānegationē. nō hͦ modo. videlicet inſtituo mihī heredē A. ⁊ ſi ip̄e noluerit vel n̄ potuerit heres eſſe P. ſit heres. vl̓ P. ſubſtituo. Alia tacita qn̄ .ſ. negatio nō exprimit̉ ſꝫ includit̉. vtcū dicit̉ A. ⁊ P. mihi heredes inſtituo. ⁊ eosinuicē ſubſtituo. ꝑ hec ꝟba eos inuicē ſubſtituo tacite ſubintelligit̉. ꝙ ſi alter eoꝝ heres nōfuerit .ſ. qꝛ noluit vl̓ nō potuit qn̄ deceſſit anteaditā hereditatē alter ſit heres inſolidū. vt. ff.de here. inſti. l. cū in teſtamēto. §. hec ꝟba. Etdicit̉ vulgaris. qꝛ a qͦlibet de vulgo .ſ. teſtatorefieri pōt. ⁊ cuilibet ſiue pupillo vel minori ⁊c̄.Et de hac habes inſtitu. de vulga. ſubſti.¶ Effectꝰ huiꝰ ſubſtitutōis eſt. vt bona teſtatoris tm̄. q̄ debebāt venire ad inſtitutū veniātad ſubſtitutū n̄ bona inſtituti. inſti. de pupil.ſubſti. §. quo caſu.¶ Qn̄ expirat hec ſubſtitutio? ℟. qͣꝫcito inſtitutꝰ adierit hereditatēᵉ ſiue poſtea decedat cūliberis ſiue ſine liberis. C. d̓ impu. ⁊ alijs ſb̓ſti.l. poſt adita. ⁊ hͦ nō ſolū qn̄ exp̄ſſe fit ꝑ negationē. ſꝫ etiā qn̄ tacite. Un̄ licet ticiꝰ ⁊ ſempronius fuerint inſtituti heredes. ⁊ ad inuicem ſubſtituti. ſi tn̄ ſemproniꝰ vel ticiꝰ adierit hereditatē expirat ſb̓ſtitutio. vt in. d. l. poſt aditā.¶ Secūda directa ſubſtitutio dicit̉ pupillarꝭqꝛ fit ſoli pupillo vel pupillis. nec p̄t tꝑs excedere pupillare. ſꝫ expirat ad introitū pubertatis. poteſt etiā fieri in minꝰ tꝑs. vt ſi dicat̉. Sifiliꝰ meꝰ infra quartū vel quintū annū deceſſerit ſit. P. hereſ. Et hec eſt duplex .ſ. tacita quenō habet formā pupillaris ſubſtitutōis. ſꝫ ſt̓eiꝰ verbis includit̉. vt cū dicit̉ A. filiū pupillū meū heredē mihi inſtituo. ⁊ ſi ip̄e mihi heres nō fuerit P. ſit heres. Et hec ex exp̄ſſis eſtvulgaris. ex tacitis eſt pupillaris. Unde ſiueſit A. heres ſiue nō. ſi in etate pupillari deceſſerit hereditas directo iure peruenit ad P. ſedex vulgari ſuccedit tm̄ in bonis teſtatoris. expupillari ꝟo ſuccedit ī bonis ⁊ teſtatoris ⁊ pupilli. Alia eſt exp̄ſſa q̄ fit ꝑ verbū affirmatiuū⁊ facit exp̄ſſe mentionē de pupillari etate. ⁊ ſubea includit̉ vulgaris tacita. vt inſti. de vulḡ. ⁊pu. ſubſti. §. i. ⁊. ff. de vulga. ⁊ pupil. ſubſti. l.iā hoc iure. ⁊ fit cū dicit̉ A. filiū meū heredeꝫmihi inſtituo. Et ſi ip̄e mihi fuerit heres ⁊ inetate pupillari deceſſerit P. ſit heres vl̓ ſb̓ſtituo. ⁊ ī iſta reqͥrunt̉ duo .ſ. verboꝝ affirmatio:
⁊ tꝑis pupillaris cōprehenſio.¶ Quid requirit̉ ad iſta ſubſtitutionē pupillarē? ℟. quattuor. Primū ꝙ ille cui fit ſubſtitutio ſit de liberis teſtatoris. Et accipio hic liberos nō tantū ꝓ filijs: ſꝫ etiā ꝓ nepotibꝰ. Secundū ꝙ ſit impubes. Terciū ꝙ ſit in poteſtate teſtatoris. Quartū ꝙ ille cui fit ſubſtitutioinſtituat̉ vel exheredet̉. ⁊ p̄t fieri nō tm̄ impuberi filio iā nato. ſꝫ etiā poſthumo: ſi tn̄ naſcendo eſſet ſub poteſtate teſtatoris ſi viueret ipſeteſtator. ⁊ etiā nepoti. ſi tn̄ nō ſit reuerſurus inpoteſtatē patris ſui poſt mortē aui. ff. de vul. ⁊pu. ſub. l. ij. §. poſthumꝰ¶ Quis effectꝰ huiꝰ ſubſtitutōis? ℟. eſt vt nōſolū ſit P. heres. ſi A. deceſſerit in etate pupillari: ſꝫ etiā excludit matrē ⁊ omnē aliā ꝑſonaꝫ:q̄ ip̄i pupillo ab inteſtato ſuccedere potuiſſet.ff. de vul. ⁊ pu. ſubſti. l. luciꝰ. Et hͦ veꝝ eſt ī exp̄ſſa. In tacita aūt habet locū qn̄ alter filiꝰ teſtatoris frater pupilli ſubſtituit̉. Sꝫ ſi ſit extraneꝰ ſubſtitutꝰ. tūc mater admittit̉. ⁊ ſubſtitutus repellit̉. l. p̄c̄ibꝰ. ⁊. l. cū quidā. C. de impube. ⁊ alijs ſub¶ Qūo euaneſcit hec ſubſtitutio? ℟. ꝙ primoꝑ aduentū pubertatis. Secūdo ſi hereditaspatris nō ſit adhuc adita. qꝛ cū nullꝰ appareat heres teſtamentū paternū videt̉ deſtitutū.⁊ ſic euaneſcit etiā pupillaris. l. ſed ſi plures..§. ſed ſi ex aſſe. ff. de vul. ⁊ pupil. ſub. Tercioſi naſcit̉ poſthumꝰ. de quo mētio nō eſt factaīteſtamēto. ff. de vul. ⁊ pupil. ſub. l. ſi pater filium. Quarto ſi patiat̉ pupillꝰ capitis diminutionem maxima mediā vel etiā minima. ff. deadop. l. nec ei. Ratio qͣre eſt inuēta eſt: qꝛ cū filius īpupillari teſtari nō poſſit ꝑmittit̉ patriip̄i filio teſtamentū facere. ⁊ de herede ꝓuideredurāte tali etate tm̄. d. §. quo caſu.¶ Tercia directa ſubſtitutio dicit̉ exemplarisqꝛ fit ad exemplū pupillaris. ſꝫ differt ab illa.Primo qꝛ illa fit tantū a parēte qͥ eū habet inpoteſtate. hec aūt fit nedū a patre: ſꝫ etiā a matre filio furioſo vel mēte capto nō exiſtēte ī corū poteſtate. Secundo qꝛ illa tm̄ fit pupillisiſta adultis vel maioribꝰ. Tercio qꝛ in illa p̄tſubſtitui quilibet quē voluerit. in iſta nō. ſedcerto ordine ſic. vt ſi habet liberos ei ſubſtituātur. Si ꝟo n̄ habet. tūc frēs ſubſtituant̉. Qd̓ſi n̄ habet nec filios nec frēs. tūc quē volueritſubſtituet. C. de impu. ⁊ ali. ſub. l. humanitatis. Quarto quia illa expirat adueniente pubertate ſed hec ſolum adueniente ſana mente.Quīto illa ſolum impuberi: hec adulto. Sexto illa fit impuberi ſiue ſit ſane mentis ſiue ſit