Sponſalia
glo. q̄ h̓ tenet in. d. l. ij. C. de ſpō. nec ob. d. c. exlr̄is. qꝛ licet dicat̉ ꝙ ꝑ qͣttuor annos vl̓ quinqꝫexpectauit hͦ nō ꝯſtabat. licet fuerit allegatū. ⁊ſi ꝯſtaſſet papa penitētiā nō impoſuiſſet d̓ ꝑiurio. vl̓ potes dicere ꝙ iō ibi imponit̉ penitētia:qꝛ ſine autoritate ſuꝑioris nō debuit ꝯtrauenire iuramēto. Sꝫ ſi cū autoritate ſuꝑioriſ cōtraueniſſet. tūc credo euitaret etiā pena arrarūvt n̄ eas amitteret ſi interuenerūt qͣꝫuis etianexpectet tꝑs ſtatutū ꝑ leges ⁊ ẜm Hoſt. in. d.c. de illis. ⁊ alios docto. poſt ip̄m iudex dꝫ talēabſoluere ꝓpt̓ ꝑiculū fornicatōis. qd̓ bn̄ no.27¶ Quīto qn̄ certꝰ terminꝰ tꝑis appoſitus fuitNā ip̄o elapſo ille ꝑ quē nō ſtetit liber eſt ⁊ nubit ſine ꝑiurio: ſꝫ alteri imponit̉ penitētia de ꝑiurio. vt in. c. ſicut ex lr̄is. eo. ti. Et hͦ veꝝ niſi apͥncipio fuiſſet pure ꝯtracta ⁊ poſtea ꝯuener̄tde die nuptiaꝝ. qꝛ ꝑ lapſuꝫ illiꝰ diei nō liberatur alter: qꝛ terminꝰ ex poſtfacto fuit appoſitꝰꝓ ſolicitādo implemēto ꝓmiſſionis iā facte ⁊pure. nō ad finiendū ꝓmiſſionē ẜm theoricādo. Anto. in. d. c. ſicut ex lr̄is.¶ Sexto qn̄ alter lepra vl̓ paraliſim incurrit28aūt viſū vl̓ naſū amiſit: aut ei aliqͥd turpiꝰ euenit. vt in. c. lr̄as. de ꝯiuḡ. lepro. ⁊. d. c. ſicut. ⁊ īc. queadmodū. de iureiura. in tex. ⁊ in glo. Ethͦ veꝝ ſi turpitudo aduenit poſt ꝯtractu. ſecuſſi tꝑe ꝯtractꝰ inerat: ſicut nec ꝯtrahens p̄t allegare ſuſpectū debitore ꝓpter pubertate p̄cedentem ſeu mores ad qd̓ facit. l. ſi creditores. ff. depriuil̓. cre. ⁊. l. fi. C. de ſpon. ⁊ ibi ꝑ Bar. ⁊ Pa.in. c. queadmodū. de iureiurā.¶ Septimo qn̄ alter fornicat̉ qͦ ad innocentē.ſꝫ ille q̄ fornicatꝰ eſt nō p̄t reſilire ſi alter innocens velit ꝯͣhere ſecū. c. ij. de tranſſa. p̄la. Et ſietiā fornicatio eſſet violēta p̄t ſpōſus ea dimittere ẜm Ioh̓. an. ⁊ glo. in. d. c. quēadmodū. etſequit̉ Pa. ibidē. ⁊ Hugo. xxvij. q. ij. raptor.⁊ etiā tenet ꝙ p̄t dimitti ſi tꝑe deſponſationiserat corrupta: cū tn̄ crederet virginē.¶ Octauo qn̄ alter eoꝝ efficit̉ hereticꝰ. qꝛ ē fornicatio ſpūalis. xxviij. q. i. nō ſolū. ⁊. c. iā nūc.¶ Nono ꝓpter capitalē inimiciciā ſuꝑueniente inter ſpōſum ⁊ ſpōſam p̄t alter petere ſeꝑationē ẜm Hoſtiē. in ſum. ꝑ ratione. c. ij. de ſpon.⁊. c. reqͥſiuit. eo. ti.¶ Decimo qn̄ ꝓmiſit ſpōſa dare certa qͣꝫtitatēꝓ dote ⁊ n̄ p̄t dare ſic ſoluit̉ ſpōſus ab obligatione ẜm Ioh̓. an. in. c. de illis. de cōdi. appo.Idē dic̄ de quacūqꝫ alia ꝯditōne interueniēteſi deficit.¶ Sꝫ qͥd ſi ſpōſa ꝯtraxit ſpōſalia ⁊ non ꝓmiſit dotē certa? ℟. ꝙ videt̉ ꝓmiſiſſe om̄ia bona
ſua ī dote. vt no. in. l. ml̓ier bona. ff. de iur̄. do.⁊ ꝑ Bar. in. l. ſi ꝯſtāte. ff. ſol̓. ma. Et ideo ſi labit̉ in facultatibꝰ ⁊ nō p̄t dare nō cogit̉ ſpōſuſeā ducere: qꝛ deficit ꝯditio ſubintellecta .ſ. ſi reſin eodē ſtatu permāſerit. vt ī tex. ⁊ in glo. ⁊. d.c. quēadmodū. Facit. c. ꝑ veſtras. de dote poſtdiuor. reſti. ⁊ qd̓ ibi no.¶ Undecimo qn̄ ſuꝑuenit affinitas. vt ſi ſpōſus cognoſcit ꝯſanguineā ſpōſe vl̓ ecōtrario.xxvij. q. ij. ſi qͥs ſpōſam. de eo qͥ cogno. ꝯſangͣ.vx. ſue. c. ex lr̄is. ⁊ d̓ pluribꝰ alijs. c.¶ Sꝫ qͥd ſi ſuꝑuenit publice honeſtatꝭ iuſticia nunqͥd diſſoluent̉ prima ſpōſalia? ℟. ꝙ n.qꝛ ꝑ ſpōſalia pͥmo cōtracta fuit pͥmo inductapublice honeſtatꝭ iuſticia ⁊ ꝑ. ij. inductā nonp̄t tolli pͥmo inducta ſicut in ſil̓i. lvij. di. ſi qͥs¶ Duodecimo ſi fama ſit ꝙ inter eos ſit canonicū impedimentū ⁊ de fama vl̓ ſcādalo doceat̄. c. cū in tua. de ſpō. de ꝯſang. ⁊ affi. c. ij. de teſti. c. ſuꝑ eo. ẜm Hoſti.¶ Terciodecimo qn̄ ſpōſalia fuerūt ꝯtracta īfra annos pubertatꝭ ⁊ poſt pubertatē petit abſolui ante aliquē tacitu ꝯſenſuꝫ habitu in pubertate. c. de illis. el. i. ⁊. c. a nobis. de ſpō. etiāſi nulla ſit cā qͣre vult abſolui poſt pubertateꝫẜm Pa. in. d. c. de illis. Secꝰ ſi pubes ꝯtraxitcū impubere ip̄e nō p̄t reſilire. Sil̓r. nec impubes ante pubertatē.¶ Quartuſdecimꝰ ꝓpter ſuſceptionē ſacri ordinis ẜm do. Anto. poſt Ioh̓. an. in rubrica.de ſpō. Facit. xxvij. q. ij. §. ecce.¶ Quintuſdecimꝰ ꝓpter cognitionē legalemvl̓ aliud impedimentū. de qͦ dic vt sͣ. Matrimoniū. iij. ꝑ totū.¶ Sextuſdecimꝰ ꝓpter votū ſimplex caſtitatis poſtea factū. vt in. c. veniēſ. qͥ cle. vl̓ vo. ẜmvnū intellectū. Et licet Dy. recitet Inno. Hoſtiē. ⁊ Gof. tenētes ꝙ votū ſimplex d̓ caſtitatenō ſoluit ſponſalia iurata. qꝛ eqͣle vinculū eſtiuramentū voto. Et ideo ꝙ p̄cedit obtinet. tn̄tenet ꝙ ſoluit ſpōſalia. qꝛ maius bonū eſt cōtinere qͣꝫ nubere. ⁊ ideo etiā licite p̄t fieri ſi bonozelo fiat. ⁊ ſpōſalia ſoluit. ꝙ ⁊ ſequit̉ do. Ioh̓.an. in. d. c. de illis. de ſpon.¶ Septimuſdecimꝰ ꝓpter ſeuiciā ſponſi ẜmPa. in. d. c. veniēs.¶ Quero vtꝝ ī p̄fatis caſibꝰ reqͥrat̉ autoritas42iudicꝭ eccl̓iaſtici? ℟. ẜm Ioh̓. an. in. d. c. de ill̓de ſpō. ꝙ ſic. qꝛ cora eo debet ꝓbari cā. c. porro.e diuor. aliter grauiter peccat. vt videt̉ ꝑ. c. ſiduo pueri. de deſpō. impu. facit. xxxiij. q. ij. ſeculares. Fallit hͦ in. ij. caſu. ⁊. iij. ⁊ .vij. ẜm Ri.in. iiij. di. xxvij. ⁊. x. xi. xiiij. xv. xvi. ẜm do. Io.