SponſaliaCCCXXXII.
nō habet intimidare magnū viꝝ. ⁊ ſic p̄t interuenire. Sꝫ d̓ iure videt̉ verior opi. do. Anto.ꝓqͣ facit qd̓ no. glo. in. l. ſi ita ſtipulatꝰ fuero..§. ſi tibi nupſero. ff. de v̓bo. obli. q̄ dicit ꝙ oīsſtipulatō ī talibꝰ eſt reprobata. ⁊ in. d. l. vnicaꝯtractꝰ arraꝝ vocat̉ pignꝰ. ⁊ ideo nō obſtat.¶ Utꝝ ītereſſe poſſit peti? ℟. Iaco. de are. Cy.⁊ cōiter docto. in. l. i. C. de ſpo. ⁊ in. d. l. ticia. ꝙnō p̄t peti. niſi doloſe ꝑs ſe habuerit. qꝛ tūc petet actōe de dolo. nō aūt ꝓpter ſtipulatōeꝫ. qꝛex ꝯceſſione iuris altera pars p̄t a ſpōſalibꝰ deſiſtere. ⁊ ne matrimoniū intimidet̉ ꝓpter ſolutionē pene. ⁊ iſtud ſequit̉ Hoſti. ī ſum. ⁊ Pa.in. d. c. gema.¶ Querit̉ an recipiēs arras lucret̉ eas ꝯtractomrimonio? ℟. Fede. in dicto ꝯſilio poſt Ioh̓.plagiaꝝ. ⁊ Pa. in. d. c. gemma. ꝙ no. ⁊ ſequit̉Hoſti. in ſum. licet in. d. c. gēma. teneat ꝙ lucrat̉. ſꝫ nō eſt veꝝ cū nullo iure ꝓbet̉. ⁊ ideo reſtituet. Sꝫ ſi nō ſequat̉ ex defectu alteriꝰ ꝑtisſic lucrabit̉. Si vero ex defectu ſuo ſic reddetduplū. l. arris. ⁊. l. fi. que incipit mulier. C. deſpon. Hoc veꝝ ſi accipiēs eſt maior. xxv. anisvl̓ ſi veniā etatis impetrauit. alias nō tenet̉: niſi ſimplū reſtituere. d. l. fi. qͣꝫuis ex defectu ſuono fuerit ſecutū matrimoniū.¶ Qūo ꝯtrahunt̉ ſpōſalia ſb̓ ꝯditōe. dic vt dictū eſt de mr̄imonio. ⁊ ẜm illas regulas. vidēMatrimoniū. iij. Impedimento. iij. Un̄ aduerte ꝙ ante aduentū ꝯditōis ſpōſalia nō ſūtnecorit̉ publice honeſtatis iuſticia. vt in. d. c.vnico. de ſpō. li. vi. niſi ꝑ factū a ꝯditōne recedat. puta cognoſcēdo ea. de ꝯdi. appo. c. de illis. in tex. ⁊ in glo. ⁊ in. c. ſuꝑ eo. ⁊ ī. c. ꝑ tuas.¶ Quid ſi qͥs dicat alicui. do tibi fidē ꝙ te accipiā in vxorē. ⁊ illa nihil rn̄deat. nec v̓bo necſigno? ℟. ꝙ ſpōſalia nō ſunt. Sꝫ tn̄ cōpellendus eſt talis qui dedit fidē. vt ea ſeruet ſi altervoluerit ẜm Rodo. Sꝫ ego nō credo qn̄ aliqͣintermedia interuenerūt. anteqͣꝫ alter ꝯſenſuꝫdemōſtrauerit. ff. de v̓bo. obli. l. ꝯtinuꝰ.¶ Qūo ſpōſalia diſſoluūt̉? ℟. ꝙ ī. xvij. modiſPrimo ꝑ mutuū ꝯſenſum etiā ſi erāt iurata.hͦ tenet. Spe. ti. de legato. §. nūc oſtendendū.¶Pa. in. c. p̄terea de ſpon. dicit hāc eſſe cōmuniorē opi. licet glo. in. d. c. p̄terea. teneat n̄ poſſe ſine peccato. Sꝫ mihi placet diſtinctō Inno. in. d. c. .ſ. ꝙ aūt iurauit intuitu dei aliquaꝫmulierē acciꝑe in vxorē ⁊ nō p̄t illa remittere.Si ꝟo nō intuitu dei. ſꝫ ꝓpter eiꝰ cōplacētiaꝫſic poſſunt ſe abſoluere.¶ Sꝫ nunqͥd ſi ſpōſalia nō erant iurata poterit alter nō ꝯſentiēte altero recedere a ſpōſali-
bus ꝯtractis? ℟. ẜm glo. in. l. i. C. d̓ ſpon. ꝙ ſicetiā de iure canonico. ⁊ ſequit̉ Cy. ibidē. ⁊ hocidē videt̉ ſentire gratianꝰ. licet dubie xxvij. q.ij. §. ſꝫ aliud. ⁊. §. fi. Nec ob. c. deſponſata. xxvij. q. ij. qꝛ loquit̉ in mr̄imonio de p̄ſenti. Iteꝫnec. l. i. ff. ex qui. ca. infa. irro. Ubi ſpōſa efficitur infamis ſi bina ſpōſalia ꝯtrahit qꝛ eſt verū. niſi ſpōſalibꝰ primis renuciet. ſꝫ qn̄ ip̄is renūciat habet locu. l. i. C. de ſpō. q̄ dicit vna deſponſata alteri nō ꝓhibet̉ nubere. Nec ob. ꝙnuduꝫ pactū eccleſia cōpellit obſeruare. c. i. depactis. qꝛ iſtud eſt ſpēale in mrimonio ꝓpterrationē lr̄e. vt ſit omino libeꝝ. ar. c. reqͥſiuit. deſpō. ⁊ qd̓ nō. Inno. in. c. veniēs. de iureiura. ⁊placet mihi qn̄ aliqͣ noua cauſa eū ad hͦ inducit. q̄ ſi a principio fuiſſet impedimentū dediſſet ne ꝯtraheret. aliter n̄ credo ſine peccato mortali poſſit recedere a ſpōſalibꝰ primis cuꝫ aliaꝯtrahēdo. altera nō ꝯſentiēte.¶ Secūdo qn̄ alter intrat religionē etiā ante22ꝓfeſſionē. c. veniēs. qͥ cle. vl̓ vo. ẜm vnū intellectū qd̓ facere poſſunt ante carnalē copulametiā altero īuito. vt sͣ. Mrimoniū. iiij. §. xvij.¶ Tercio qn̄ alter ꝯtrahit cū alia ꝑſona ꝑ v̓badep̄ſenti. vl̓ ꝑ ꝟ̓ba de futuro carnali copula ſb̓ſecuta. d. c. ſi inter viꝝ. ⁊. c. i. de ſpō. duo.Sꝫ qͥd ſi cognouit poſt ſpōſalia ꝯtracta ali 24am mulierē ⁊ poſt coitū ꝯtraxit cū ea ſpōſaliaetiā? ℟. ꝙ prima nō ſoluent̉ ꝓpter hͦ. ſꝫ oꝑtetcoitꝰ ſequat̉ ꝯtractū ſpōſalioꝝ. c. venies. el. ij.de ſpon.¶ Sꝫ qͥd ſi prima ſpōſalia fuerūt ꝯtracta ſimpliciter. ſecūda ꝟo cū iuramēto? ℟. ꝙ tenet̉ redire ad prima. qꝛ nō diſſoluunt̉ ꝑ tale iuramētū. c. ſicut ex lr̄is. d̓ ſpon. xxij. q. iiij. in malis ꝓmiſſis. ⁊ hͦ eſſet veꝝ ſi nō intenderet a primisrecedere. ſecꝰ ſi a primis intēdit recedere ex cācū poſſit vt dixi. ideo ſecūda tenebūt. ⁊ ad. d.c. ſicut ex lr̄is. dic̄ ꝙ loquit̉ qn̄ ſine aliqͣ nouacā vult frāgere fidē quā dedit pͥme. alias nō.¶ Quarto qn̄ alter ſe trāſfert ad aliā regioneꝫ16vn̄ ſi nō eſt ſpes de ꝓximo reditu. credo ꝙ diſſoluant̉ etiā iurata. vt videt̉ ſentire Pa. in. c. d̓illis. eo. ti. ⁊ etiā glo. in. d. c. de illis. dū dic̄ ẜmleges. qͣſi innuat aliud eſſe de iure canonico. ⁊placet mihi ꝓpter ꝑiculū incōtinentie. Namẜm leges ſi ꝑ bienniū expectauit alter eū qͥ eſt īꝓuincia ⁊ nō executꝰ fuit nuptias libere alterip̄t nubere. C. de ſpō. l. ij. ⁊ ſi eſt ī alia ꝓuinciadebet expectare poſt tres annos. vt in. l. ij. C. d̓repu. ⁊ hoc ſi eſt abſens ex ꝓbabili cā tm̄. Siꝟo ſit abſens ex ꝓbabili ⁊ neceſſaria cā. debetexpectare donec adſit. vt. ff. d̓ ſpon. l. ſepe. videBB 3