Symonia. ii.CC CE
vtī. c. nō ſatis. ⁊. c. cū in eccl̓ie. eo. Tercio accipit̉ ſpūale pͥmo mō dictū ꝑ effectū. vt ſuntea que ꝯueniunt alicui ex aliquo dono vl̓ officio ſpūali. vt ꝓphetare. miracula facere. diuinū officiū celebrare. ⁊ talia ſpūalia nō pn̄tvēdi. redimi vel reſignari ꝓ pecunia. c. querelā. eo. i. q. i. nullus ep̄s. el. ij. niſi ẜm ꝙ. jͣ. dicāSpūale ꝟo ſcd̓o mō dictū ꝑ ꝯꝑationem adſpūm humanū d̓r dupl̓r. Primo ꝑ eſſentiā.vt ſunt ſcīe omnes que ꝑ inueſtigationē humanā ⁊ doctrinā acquirūtur. ⁊ hec nec de iure nec de facto vendi pn̄t. vt patet Prouerb̓.xvij. Quid inquit ꝓdeſt ſtulto hr̄e diuitiascū nō poſſit emere ſapīaꝫ: Scd̓o d̓r ſpūalecām. vt doctrina p̄dictaꝝ ſcīarum q̄ de iure ⁊facto vendi pōt aliqn̄. aliqn̄ ꝟo nō ſine ſimonia. vt patebit. jͣ.Quid d̓r annexū ſpūali pͥmo mō dictū .ſ. ꝑcomꝑationē ad ſpmn̄ſanctu? ℟. ꝙ omne illudin quo ſpūale mīſtrat̉: vt vaſa ſacra. eccl̓ia. cimiteriū ⁊ reliquie ſctōꝝ. veſtis ſacerdotal̓ vtſacra eſt et hmōi.Quid d̓r depēdere vel ꝯſequi a ſpūali pͥmomō? ℟. ꝙ omne illud quod ex ſpūali dependet ſiue ꝯſequit̉. vt hr̄e eccleſiā vel dignitatēeccl̓iaſticam. canoniā vel p̄bendā: ſiue aliudbn̄ficium eccl̓iaſticum: vel ius ꝑcipiēdi decimas. pͥmitias vel oblationes. et quicqͥd cōpetit clericis rōne ordīs. vt pulſare cāpanas.claudere oſtia eccl̓ie et ſil̓ia. qꝛ hec oīa ordiniclericali ſunt annexa. qꝛ ſolis clericis ꝯueniunt. ⁊ iſtud annexū vel dependēs nō pōt vēdi. c. ad aures. c. ad noſtra. eo. ti. aliterꝯmittitur ſimonia. ⁊ ꝓpterea ꝓcuratores reꝝ eccl̓iaſticaꝝ. vt p̄poſitus. iconomꝰ ⁊ vicedns qui ēqui p̄eſt rebꝰ ep̄i. et ſil̓r defenſores: vt aduocatus vniuerſitatꝭ eccleſie. ſindicus .ſ. qui peſtcauſis eccleſie. ⁊ gaſtaldus ſiue maior dn̄s qͥſcꝫ hꝫ curā reꝝ exterioꝝ ep̄i ⁊ iudex ep̄i. et ſil̓rſb̓iecti regule: vt archidiaconꝰ. archipſb̓r. canonicꝰ. mōachꝰ ⁊ qͥlibet eccl̓iaſtico mācipatus officio. tales ſi ꝑ pecuniā ordināt̉: ſimoniaci iudicāt̉. ẜm Ugo. ⁊ Archid̓ .i. q. iij. ſaluator. Sed Ray. limitat veꝝ qn̄ tal̓ admīſtratio habet annexū aliqͥd ſpūalitatis.¶ Quid d̓r ad ſpūale pͥmo mō acceptū an̄cedēt̓ ordīari? ℟. ꝙ iuſpronatꝰ qd̓ ē ptāſ pn̄tādiad officiū eccl̓ia ſticū. qd̓ qͥdē ſil̓r vēdi nō pōtſine ſimonia. vt ī. c. i. d̓ iurepa. ſed trāſit cumvniu̓ſitate tꝑali. vt ī. c. ex lr̄is. de iurepatro.¶ Quid d̓r annexū ſpūali ſcd̓o mō acceptū.ſcꝫ ꝙ ꝑ comꝑationē ad ſpūm humanū. vl̓ dependens? ℟. ꝙ ſunt ſchole. libri ⁊ hmōi. ⁊ ta-
lia vendi pn̄t de iure: niſi eccleſia locū ſcholarum aſſignaſſet doctori.¶ Utꝝ ſola volūtas vendēdi vel emēdi ſpūalia faciat aliquē ſimoniacū? ℟. Tācr. ⁊ Ber.c. vl. eo. ti. tenet ꝙ nō. ⁊ ꝓ eis facit. c. tua nos.ī fi. ⁊. d. c. fi. eo. ti. ⁊. c. vt noſtrū. vt eccle. bn̄. ſꝫego diſtinguo cum Ho. ꝙ quo ad deū ⁊ peccatū mortale ſola volūtate ꝯmittit̉. vnde cūquis dicit miſſam. audit ꝯfeſſiones. exhibetſacr̄a ⁊ hmōi pͥncipal̓r hac intētiōe. vt ꝓpterid recipiat pecunia vl̓ aliud tꝑale peccat mortaliter ⁊ ſimoniacus eſt quo ad deū. ſil̓r qͥ hacintētione dat. ſecus ſi daret pro ſuſtētationemīſtri pͥncipal̓r. vel ob reuerentiā ſacri. vl̓ adſeruandū laudabilē conſuetudinē. qꝛ ſic licꝫ.i. q. ij. ſicut ep̄um. facit. c. qui ꝑ pecuniā .i. q. i.ſed quo ad eccleſiā non: vt in. c. tua nos. eo. ⁊ideo ſola pnīa ſine aliā reſtitutione delet̉. vt īc. fi. eo. Quod quidē limitat Hoſt. ibidē verum ī caſu quo ſimonia eſt ſolū de iure poſitiuo. īmo tenet ꝙ nec etiā peccat. ſed vbi ſimonia eſt de iure diuino: ſic tenet ꝙ talis ita debet induci ad reſtituendū quicqͥd accepit. ſicut ⁊ vſurarius mētalis. ⁊ placet Pa. in. d. c.fi. ſed hͦ n̄ teneo qͦ ad pctm̄. qꝛ ſine dubio peccat mortal̓r ſi habet voluntatē deliberata addandū ſpūalia ꝓ tꝑalibꝰ. Eſt bn̄ verū ꝙ niſiſequat̉ effectus .ſ. datio ſpūalis ꝓ tꝑali nūqͣꝫerit ſimoniacus. vt no. ī. c. nemo. eo. Quo autē ad reſtōem. dic vt. jͣ. Symonia. vij. ī pͥn. qͦad alias penas īpoſitas a iure ꝯͣ ſimoniacosfirmiter tene ꝙ requirit̉ pactio. Iō ī diffinitione dixi p̄cedēte pacto.¶ Sed qͥd ſi neqꝫ mīſtrās ſpūale. neqꝫ accipiens aliqͥd dat vel accipit vl̓ paciſcit̉ de dādovel accipiēdo. ſed ipſis ignorātibus amicusaccipientis ſpūale dat aliquid cū pacto ꝯſiliario mīſtrantis: vt ad mīſtrandū inducat?℟. ꝙ licet dans ſpūale ⁊ recipiens nō ſint ſimoniaci exquo nō ſciūt aliquid. tn̄ tā amicꝰp̄dictus qͣꝫ ꝯſiliarius ſimoniaci ſūt .i. q. i. ſtatuimus. ⁊. c. ſi qui a ſimoniacis.j. ij. In qͥbꝰMONIrcaſibꝰ pactio ꝓmiſſionis. omiſſionis. cōditionis. modi. ſeruitij. p̄cum. ⁊hmōi temꝑaliū ꝓ re ſpūali vel annexo ſeu dependenti a ſpūali non inducit ſimoniā? Rn̄.ꝙ .xvij. caſibus.¶ Primo qn̄ poſſeſſio dat̉ cū pacto vt ī ea cōſtruat̉ eccleſia. vt ī. c. olim cāꝫ. d̓ reſti. ſpo. vn̄etiam pōt dari licētia ꝯſtruēdi ipſā eccleſiamL I