Symonia. l.

intētione ꝑticipādi de p̄cio. quod quidē in veritate ꝑticipat ſciens ſe eſſe liberum conſentit alicui veditori qui ſil̓r ſcit eum liberū eſſe:vt ip̄m vēdat. Nam iſtis ꝯcurrētibꝰ efficiturſeruus: vt no. in. l. i. ff. qui. ad liber. ꝓcla. nonlicet. l. liberis. ff. de libe. cā. Si aliquid predictoꝝ deficiat nō valet. ⁊ ſi nihil deficiat de p̄dictis. nō tenetur dn̄s qui eum emit reciꝑe p̄cium ſi nō vult. ⁊ ſi manumittat̉ erit libertꝰ nōingenuns. l. liber ho. ff. de ſta. ho. ⁊ de p̄dictishabes inſti. de iure ꝑſonaꝝ. Fallit hoc ī filio.quem pater neceſſitate famis vrgente pōt vēdere. nō tn̄ mater. ⁊ talis filius veditus ingenuitatē recipit ꝗͥn̄cunqꝫ p̄cium emptori reſtituet ip̄e: vel alius quicunqꝫ ꝓ eo. vt in. l. i. etij. ī tex. ⁊ in glo. C. d̓ pribus qui fi. diſtra. Addo. v. modū ex quo quis efficit̉ ſeruꝰ. de quohabes. sͣ. Colonus .ſ. de illis qui fingūt ſe inualidos vt mendicēt.¶ Quō ſerui efficiunt̉ liberi? ℟. ꝙ multꝭ modis .ſ. ꝯuincēdo ī iudicio reum necis dn̄i ſui.Itē accuſando falſariū mon ete. Itē raptoreꝫvirgīs diſſil̓atione p̄teritū. Itē deſertore militie. de quibus habes in. l. i. C. ꝓ qui. ca. ſeruiꝓ p̄mio liber. ac. Et fortius in cōſcīa credo ꝙpoſſit fugere ancilla qn̄ dn̄s cogit eā ad pctm̄fornicationis. ⁊ ſic ſtare vt libera. Facit auctoritas Pauli. i. ad Coꝝ. vi. Fugite fornicationē. facit regula quod nō eſt. de re. iur̄. ⁊ pͥuilegiū meret̉ amittere qui ꝯceſſa abutitur ptāteDe iure etiā pōt implorare officiū ep̄i vt copellat dn̄m ea manumittere. ⁊ pōt ꝯpelli. l. ſilenones. C. de ep̄i. audi. Multi ſunt alij caſus qͦs omitto. qꝛ nō ſunt ī vſu. efficiunt̉ etiāex manumiſſione. de qͦ vide .s. ManumiſſioItē ex expoſitione ẜui lāguidi. vel denegatōealimentoꝝ facta a dn̄o. vide. sͣ. Expoſitꝰ. Itēex emptione facta a iudeo de ſeruo xp̄iano. vide. sͣ. Iudeus.¶ Utꝝ ſeruus poſſit ordinari? ℟. ꝙ non. niſiplene libertati ſit reſtitutus. de quo hēs plene. liiij. di. ꝑ totum.¶ Quid ſi ſeruꝰ ordinet̉? ℟. ꝙ ſi ordinat̉ dn̄oſciēte ⁊ nō ꝯͣdicēte: eo ip̄o efficit̉ ingenuꝰ ⁊ liberad quoſcūqꝫ ordines ſit ꝓmotus. liiij. di. c. ſiſeruꝰ ſciēte. Si ꝟo dn̄o ignorāte et pn̄tatore⁊ ordinatore. ſic ſi fuit ꝓmotꝰ ad minores redigit̉ in pͥſtinā ſeruitutē. liiij. diſt. nulli. Siꝟo fuit ꝓmotus ad ſacros ordines .ſ. ſb̓diaconatū ⁊ diaconatū dabit vicariū vel p̄ciū ⁊remanebit liber. liiij. di. ex antiqͥs. qd̓ ſi n̄ hꝫvl̓ nō pōt dꝫ deponi ⁊ reſtitui dn̄o. vide glo.ī. c. ij. de ſer. nō or. Si ꝟo ad ſacerdotiū ſic ſer

uiet ī his q̄ ordinē ſuū decēt al̓r n̄. ⁊ hoc veꝝ ſidn̄s repetet eū īfra ānū a die ſcīe ẜm ho. qͣꝫuisalij dicāt a die ordinatiōis. qꝛ poſt annū nōpoteſt repetere. liiij. di. ſi ſeruus. Idem tenetRay. de originarijs aſcripticijs ⁊ colonis ꝓprie dictis ꝙ nō pn̄t promoueri. ⁊ ꝓmoti reſtituūtur. vt. sͣ. de ſeruis.¶ Utꝝ talis depoſitus gaudeat pͥuilegio clericali? ℟. ꝙ nō. niſi tm̄ ꝙ verberari nō pōt: vtno. glo. ī. c. ij. liiij. diſt. al̓s verberas ip̄m eſſetexcōicatus ẜm Inno.¶ Sed nūquid tenet̉ ꝯtinere talis? ℟. ꝙ ſic.vt no. Io. liiij. di. c. nulli.¶ Utꝝ ſeruus poſſit ꝯͣhere mr̄imoniū aliusa p̄dictis ordinatis. vide. sͣ. Mr̄imoniū. iij.impedimēto. iiij. §. iiij.¶ Utꝝ tꝑe ꝑſecutionis liceat xp̄ianis ſe ſb̓ij.cere ẜuituti infideliū cū pacto ꝙ ritꝰ xp̄ianoꝝnō dimittent? ℟. Inno. de renun. c. niſi cuꝫpridem. ꝙ ſic.¶ Qui ſine cā ſeruū occiderit nō minꝰ punietur qͣꝫ qui alienū ſeruuꝫ occiderit. l. i. ī fi. ff. dehis qui ſunt ſui vel alie. iuris.cquis pōt hr̄e?Illic ℟. vt not. in. c.dilecta. de exceſſ. pla. ⁊ dic vt. s.de inſignijs aſſumendis. et ẜmeam dic̄. s. Inſignia.i. quid eſt?OMIONIS A. Sēſpualiū vel ſpūalibꝰ annexoꝝ. auta ſpūalibꝰ dependentiū vel ꝯſequentiū. vel ad ſpūalia ancedenter ordinātium p̄cedente pacto ꝓmiſſionis. omiſſionis.conditionis. modi. ſeruitij. p̄cum. vel cuiuſuis tꝑalitatis receptio ſiue donatio. Hancdeſcriptionē elicio ex dictis doctoꝝ que clarius. jͣ. patebit.¶ Quero quid in p̄dicta deſcpͥtiōe intelligat̉noīe ſpūalium? ℟. vt colligo ex Pa. ī. c. conſulere. d̓ ſimo. ⁊ alijs doc. maxime Ri. in. iiij.di. xxv. arti. iij. q. ij. ⁊ Aſtē. li. vi. ti. lv. Spūale d̓r dupl̓r in ꝓpoſito. Primoꝑ ꝯꝑatōꝫ adſpm̄ſctm̄. Scd̓o ꝑ ꝯꝑatōꝫ ad ſpm̄ humanūSpūale pͥmo mō dictū tripl̓r accipit̉ .ſ. pͥmoꝑ eēntiā. vt gr̄a ⁊ virtutes gͣtuite. ⁊ iſtd̓ ſpālenec d̓ iure nec d̓ facto pōt vēdi. qꝛ nō cadit īꝯuētionē. ⁊ d̓ his hēs. i. q. i. c. i. ⁊ ibi glo. Secūdo accipit̉ ꝑ cālitatē ⁊ diſpoſitōꝫ. vt ſūt ſacr̄a q̄ ſunt quodammō cā gr̄e ⁊ virtutū. qꝛ ꝑea ꝯſequimur gr̄am ⁊ virtutes. ⁊ iſta cū ſintcorꝑalia cadunt in pactū. ſꝫ nō ſine ſimonia