Sententia
ꝓpͥeẜm gof.¶Nlella. Tacre. e iudicial̓ diffinitō q̄ ꝯtrouerſijs finē imponit ꝓnūciatōe ꝯpetētisiudicis ꝯdēnatione vel abſolutionē cōtinēs.ff. de ſen. ⁊ re iu. l. i. extra. e. c. ij. Ex ꝗ ptꝫ ꝙ excōicatio ⁊ īterdictu impropͥe d̓r ſnīa. qꝛ excōicatio ꝓpͥe nō ē ſnīa. qꝛ ſnīa finē īponit. vt. xi.q. iij. ſūmoꝑe. ⁊ no. glo. ij. q. vi. biduū. ſꝫ n̄ excōicatio. ſed pena e. xi. q. iij. nemo. xxiiij. q. iijcorripiāt̉. d̓ ſen. ex. ſacro. Ge. ī. c. vt anīaꝝ. deꝯſti. li. vi. ꝯcludit ꝙ ꝓpͥe n̄ ē ſnīa. ⁊ ī ſtatutisvbi fit mētio d̓ ſnīa n̄ veniret excōicatio. Eſttn̄ ſnīa int̓locutoria cū oīs vox iudicꝭ ad camfaciēs poſſit dici ſnīa. facit g lo. ī autē. d̓ lit. §.ſi oēm. ⁊ glo. i. q. vi. diffinitiua. ⁊ iō ꝑ viā iudicialē nō pōt ferri die feriata.¶ Quotuplex ē ſnīa? ℟. duplex. pͥma d̓r īterlocutoria. ſcd̓a diffinitiua. int̓locutoria ſnīaē iudicial̓ declaratio ſuꝑ aliqͦ ſūmarie ius tribuēs inter ꝑtes. dicta a mō ꝓferēdi. qꝛ qͣſi loq̄ndo īter ꝑtes ſine aliqͣ ſolēnitate fert̉. d̓ ſē. ⁊re iu. c. qd̓ ad ꝯſultatōꝫ. ij. q. i. ī ſūma. ⁊ ē ſemiplena ſnīa q̄ fert̉ īter pͥncipiū cāe ⁊ finē. n̄ ſuꝑpͥncipali: ſꝫ ſuꝑ īcidētibꝰ qōnibus vl̓ emergetibꝰ. d̓ ap. c. ſignificātibꝰ. d̓ teſti. ſignificauit.el. i. ⁊ d̓ of. dele. c. cū olī. ⁊ ꝙ n̄ ſit plena diffinitio pꝫ. ff. d̓ arb. l. qͣlē. vn̄ qͥ eā tulit p̄t reuocareetiā pꝰ decēdiū. ſiue ſit iudex ordīariꝰ. ff. d̓ ſen.⁊ re iu. l. qd̓ iuſſit. ſiue ſit delegatꝰ. d̓ ap. c. cuꝫceſſāte. etiā ſi fuerit appellatū ẜm arch. vbi. sͣ.⁊ cōiter doc. ī. d. c. cū ceſſāte. Et hͦ veꝝ niſi appellatōi detuliſſet: vt ī. c. cū appellatōnibꝰ. deap. li. vi. vl̓ niſi ꝑs feciſſet expeſas ad ꝓſequēdū appellatōꝫ. ff. d̓ cō. ob cam. l. ſi pecuniā. īpͥn. ſi tn̄ vellet ſibi d̓ eis ſatiſfacere: poſſet r̄uocare. d̓ ap. c. īterpoſita. §. illd̓ deniqꝫ Sil̓r dicd̓ arbitrio iurꝭ a qͦ pōt appellari. d. l. qͥlē. Dic̄etiā glo. ī autē. d̓ here. ⁊ fal. §. illud. ī ꝟ. de cetero. ꝙ qd̓libet p̄ceptū factū ꝑ iudicē vel eiꝰ nūciū d̓r ſnīa īterlocutoria. Diffinitiua ſnīa d̓r.qꝛ ꝑ ea pͥncipal̓ qō diffinit̉. extra d̓ ſen. ⁊ re iudi. c. ij. ff. e. l. i. cui ꝑ eūdē iudicē nō pōt aliqͥdaddi vl̓ minui. nec mutari. detrahi aut reuocari poſtqͣꝫ lata ē. d. l. qͣlē. nec a delegato. qꝛ fūctꝰ ē officio ſuo. d̓ of. dele. ī lr̄is. nec ab ordinario. niſi ſit ꝯtra ius ꝯſtōnis. de ſen. ⁊ re iud. c.cū inter. niſi ꝑ bn̄ficiū reſtōnis. extra. e. c. cuꝫBertoldꝰ. Fallit hoc ī. vi. caſibꝰ ī quibꝰ ordinarius pōt. pͥmo ſi nulla ē vel annullāda. ꝓpter errorē facti retractare pōt. xxxv. q. ix. §. i.ẜm Io. C. quō ⁊ qn̄. in. l. ſi p̄ſes. ⁊. l. ſi vt ꝓpo
nis. Itē ſcd̓o pōt iudex ordinariꝰ retractare īmulcta q̄ ꝓpter inopia ē remittēda. C. de mōmul. l. fi. ī fi. ff. de of. pſi. l. illicitas. §. fi. Itē tercio ī fructibꝰ ⁊ expēſis ⁊ alijs acceſſorijs ꝯſil̓rbus ī qͥbꝰ eadē die pōt ſuppleri. nō tn̄ minuiſic intelligit̉. ff. d̓ ſen. ⁊ re iu. l. Paulus rn̄dit.Itē qͣrto ſi aliqͥs abn̄s ꝯdēnatꝰ veīat adhuciudice ꝓ tribunali ſedēte. ff. d̓ reſti. ī inte. l. dynus. ⁊. d. c. cū bertoldꝰ. §. poſtmodū. Itē qͥnto rōe publice vtilitatis. ar. ff. d̓ decre. ab or.fa. l. qd̓ ſemel. Itē ſexto vbicūqꝫ ꝟtit̉ ꝑiculuꝫaīe ⁊ d̓ errore fit fides. de ſen. ⁊ re iu. c. inter ceteros. de ꝯſue. c. fi. de p̄ſcpͥ. c. qm̄ pͥnceps. tn̄ p̄tſꝑ qn̄ voluerit reuocare: mutare ⁊ corrigere. d̓reſti. in inte. c. ex lr̄is.¶ Utꝝ in oī ſnīa ſit ordo iuris ẜuādus? ℟. ꝙſic ⁊ diffinitiua. ſi ſit lata ꝯͣ ordinē ſb̓alē iudicioꝝ: vt ē citatio. inducie. litis ꝯteſtatio. ⁊ teſtiū receptio nulla ē ip̄o iure. intelligo ſi petātur inducie. xvij. q. iiij. vxor. Si ꝟo ꝯͣ ordinē qͥ nō ē de ſb̓a tenet. ⁊ de hͦ ī. d. c. biduū. interlocutoriā ꝟo bn̄ tenet. licet peccet gͣuiter otulit ſine ordīe iurꝭ ip̄aꝫ ⁊ aliqn̄ ē ſuſpēſus vtī ſnīa excōicatōis. ī. c. i. d̓ ſen. ex. li. vi.¶ Qual̓ debet eē ſnīa diffinitiua? ℟. abſolutoria vl̓ ꝯdēnatoria. d. §. diffinitiua. C. de ſen.⁊ interlo. om. iu. l. iij. Certa. vt. ff. de ſen. et reiu. l. in ſumma. pura. vt. ff. qn̄ ap. ſit. l. i. §. biduū. et. d. c. biduū. Aduerte tn̄ ꝙ qn̄ cōditioē intrīſeca. puta condemno reū ſi actor ꝓbauerit. qd̓ tenet: vt ī. d. c. biduū. ⁊ ibi glo. ⁊ bar.in. l. a diuo pio. §. ī vēditione. ff. de re. iu. Secus ſi conditio eſſet extrinſeca: vt condemnote ſi papa venerit. ⁊ vide glo. ⁊ Bal. in. l. cumiudex. C. de ſen. ⁊ interlo. om. iudi. ⁊ iuſta debet eſſe ſuꝑ omnia.¶ A qͦ pōt dari? ℟. ab eo qui hꝫ iuriſditionēordinariā vel delegata vel ꝑ ꝯpromiſſum.¶ Quō debet dari ſnīa diffinitiua? ℟. ſedēdonō ī pedibꝰ ſtādo. al̓s ē nulla. c. et ſi ſnīa. §. fi.eo. ti. li. vi. Itē ꝑtibus pn̄tibus vel ꝯtumacibus in ſcriptis recitare. al̓s eā ſolum ī ſcpͥtisdando ſine recitatōe eſt nulla. C. de ſen. exꝑ.reci. l. i. Sil̓r ſi n̄ r̄citet ī ſcpͥtꝭ. l. vl. C. d̓ ſē. exꝑ.reci. et. d. c. ſi ſnīa. Fallit in breuibus ⁊ cauſisvilium ꝑſonarum. C. de ſen. exꝑ. reci. autē. niſi. Item in cā matrimoniali. itē qn̄ de partiūconſenſu ꝓcedit. no. ij. q. i. c. in primis. ꝑ Archi. et Io. Item ipſe qui dat ſnīam debet ip̄elegere ſeu recitare: niſi ſit ep̄s aut aliꝰ illuſtrisd. c. ſi ſnīa. et. C. de ſen. exꝑ. reci. l. ij. et. ij. q. vi.anteriorum. §. ille. in fi. multa eēt vidēda. ſꝫqꝛ nihil ad nos omitto breuitatis cā. Sꝫ tu