ReſuſcitatusCCCAI
abſolutionē facere? ℟. ꝙ nō. ſed ſolū illi qͥ liberā de ſuis rebꝰ hn̄t admīſtrationē. ⁊ qͥ pn̄t donare. ⁊ qui ſint vide Donatio. i.¶ Utrum ꝯcilium vniuerſale vel ciuitatis ⁊hmoi poſſit remittere qd̓ debet̉ ſingulari ꝑſone ꝯͣ eius voluntatē? ℟. ẜm Inno. in. c. in noſtra. de iniur. ꝙ ſic. ſi debet̉ iure ciuili tm̄.cus ſi debet̉ iure naturali. qꝛ non pōt. Qd̓ limita ſine cā. qꝛ cum cā etiam pōt. vt no. ideꝫInno. in. c. que in eccleſiaꝝ. de conſti. et glo. īl. fi. C. ſi contra ius vl̓ vti. pu. vbi tenet ꝙ publica vtilitas ſit licita cā vt tollat̉ qd̓ alteri debet̉. etiā de iure naturali. quod eſt notanduꝫſingulariter. qꝛ facit ad cognoſcendū qn̄ papa pōt diſpenſare ſuꝑ certis. ⁊ qn̄ dn̄i vel cōmunitates qui habuerunt bellū inter ſe pn̄tꝯponere ſuꝑ damnis datis. de qͦ vide .s. Bellum. §. xiiij¶ Utrū cū quis nō vult reſtituere qꝛ nōpoteſt niſi cum magno ſuo incomdo. et ille cuitenet̉ non vult dare dilationē vel remiſſionēaliquam poſſit abſolui a ſuo confeſſore? Rn̄.ẜm Direc. ti. reſtitutio. ꝙ etiā ſi nō immineatꝑiculū vite reſtituere debenti. vl̓ aliud graueincōmodū pōt ꝯfeſſor ꝯſcīaꝫ ſuā formare. exeo ꝙ intēdat negociū vtil̓r gerere creditoris.eo qꝛ videt ꝙ non ita cito vel ita cōmode velnunqꝫ poſſet rē ſua recuꝑare. ⁊ ſic dare abſolutione pͣct̄ōri pōt. dummodo ꝓmittat bona fide ſatiſfacere certo die. vel alia cautionē faciat. nō tn̄ iuramentū exigat. vt ita creditor habeat ſuū: ⁊ pct̄ōr nō recedat a ꝯfeſſore deſperatus. ꝓ quo facit. l. ſoluēdo. ff. de nego. ge. etl. ait pretor. §. i. ff. de mino. Et cū hoc concor.Ho. in ſumma. Quod bn̄ notēt ꝯfeſſores. qͥnō ſolum vtiliter nō gerunt negociū creditorum: ſed potius damnoſe abſoluēdo illos qreſtitueret ſi abſolutione negarēt. qꝛ tenēt̉ ipſide omni damno dato creditoribꝰ.¶ Utrum epūs vel ꝓpriꝰ confeſſor poſſit dare licentiā differendi reſtōeꝫ incertoꝝ? ℟. do.Anto. in. c. cū tu. de vſu. tenet ꝙ confeſſor nōpōt: niſi habeat auctoritatē ab ep̄o. Alij aūttenēt ꝙ etiam ꝓprius confeſſor. Sed ego dico ꝙ et ep̄us ⁊ ꝓprius confeſſor pōt qn̄ ex rōnabili cā hoc facit. ita tn̄ ꝙ ꝑ hoc nō ledāturpauꝑes. ſicut faciunt qui talia incerta concedunt ad pompā et ad ſtatū illoꝝ qui debēt reſtituere: ⁊ ad damnatione tam ꝯcedentiūqꝫquibꝰ concedit̉.¶ Utꝝ dn̄s qui ſi totū vēderet qd̓ habet nonpoſſet reſtituere quicqͥd ip̄e vl̓ ſui p̄deceſſoresindebite a ſubditis rapuerūt habeat aliqueꝫ
modū liberationis? ℟. ẜm Monal. ti. Reſtitutio. iiij. ꝙ ſic vicꝫ vt remittat homībꝰ ſuisin recompenſatione aliquā ſeruitutē ad quātenent̉ ei imꝑpetuū. vel det eis aliquā certamimmunitate: vel faciat aliqd̓ hoſpitale vl̓ aliam elemoſinā de conſenſu ⁊ volūtate damnapaſſoꝝ vel eoꝝ ſucceſſoꝝ. et cum hoc concor.Direc. ti. de reſti.¶ Utrum heredes quibꝰ relictū eſt ꝙ ſoluātmille libras ꝓ incertis habitis ex vſuris: cuꝫtamē non appareat de dictis vſuris niſi ꝑ cōfeſſionē teſtatoris liberent̉ ꝑ p̄ſcriptione. xxx.annorum a dicta reſtōne? ℟. Lau. poſt Fed.ꝙ ſic. ſi bona fide ſꝑ ſic poſſederūt. nec ꝑ ep̄mamplius poterunt moleſtari. Rō qꝛ cū actioque competit ex teſtamēto vel conditio quecompetit ep̄o ꝑ. l. nulli. C. de ep̄i. et cle. ſit perſonalis. et ſpacio. xxx. annoꝝ claudat̉. C. d̓ p̄ſcrip. xxx. vl̓. xl. annoꝝ. l. ꝑ ꝯſequēs. Ideo heredes bone fidei non poterūt moleſtari. Necob. ꝙ actiones que competūt ep̄is durent. xl.annis. qꝛ hoc intelligit̉ de actionibꝰ competentibus epatui vel eccleſie collegiate. ſed hicnō competit vt ep̄o. ſed vt iconomo et admīſtratori paupeꝝ. Quo vero ad eos quibꝰ bona ſunt alienata vel relicta: ſi ſpacio. x. annorum poſſederūt indubitāter ſunt liberati abobligatione reſtōnis. quia actio ꝑſonal̓ noncompetit ꝯtra ſucceſſorē ſingulare. l. i. §. Heres. ff. ad trebel. Secus ſi talis heres vel vniuerſalis aut ſingularis fuiſſet male fidei poſſeſſor. vel ſi aliter apparcat de vſura ꝑ factū.qꝛ ſic non eſſet liberatus. vide etiā qd̓ dixi. s.Preſcriptio. §. xlij.¶ Quō etiā ꝑ p̄ſcriptionē aut vſucapionemquis liberat̉ ab obligatōne reſtōnis. vide .s.Preſcriptio. §. xlij.¶ Utꝝ ꝑ ceſſionem bonoꝝ tollat̉ obligatio reſtōnis. vide.s. Cedere bonis.Eſuſcitatusquō reſtituit̉ in integꝝ. vides. Mors. §. iij.Ovtꝝ quis te¶Nelat Cneat̉ platoqd̓ ſcit requiſitus ab eo ꝑ excōmunicatōꝫ: aut alio p̄cepto. vide. sͣ. Confeſſio delicti. ⁊ Denūciatio. ⁊ Inqͥſitio. Itē de ſigillo confeſſionis ⁊ ſecreti. vides. Confeſſio vl. §. iij. an teneat̉ vxor reuelaremarito adulteriū. vide. sͣ. Iuramentum. iiij.in principio.y 3.