Feſtitutio. iiii.

ſi ille cui debet̉ ē abūdās ita ꝙ ꝯpetēter poteſttrāſire ſine eo qd̓ ſibi debet̉. tūc nō tenet̉ ſtatīreſtituere. ſed dꝫ petere licētia differēdi reſtōnē ꝑ ſe vel ꝑ int̓poſitā ꝑſonaꝫ ſi fieri pōt ſineꝑiculo. quam ſi dat pōt differre ẜm ꝙ ꝯuenerūt. Si ꝟo nō vult dare: tunc ẜm Io. de neapo. in quol̓. ix. q. xxij. etiā differre pōt annuatim aliqͥd reſtituēdo ꝓut melius poterit. procuius dicto facit in arg. c. ſicut hi. in ꝟ. inuadere. cum glo. xlvij. di. ⁊. c. ſi quis. de fur. vbipꝫ ꝙ magna neceſſitas. etiā ſi nō ſit extremaexcuſat a reſtōne. dꝫ tn̄ ſibi cauere a ſuꝑfluisqꝛ nō pōt viuere cū honore ⁊ cū decentiā ſtatus quis de alieno. ẜm Ri. in. iiij. diſt. xv. ar.v. q. iiij. ⁊ ſi ip̄e ī vita nō poterit ſatiſfacere iubeat heredibꝰ vt ipſi compleāt. Si vero illecui debet̉ ita eget ſicut ⁊ ipſe: tunc ſtatim tenetur reſtituere. qꝛ non licet cū incōmodo alieno meū ꝯmodū facere de alieno. qꝛ pͥma charitas incipit a ſeip̄o. c. nō ſatis. lxxxvi. diſt. niſi ille cui debet̉ liberaliter ꝯcederet licentiamdifferendi.¶ Utꝝ reſtō ſit differēda qn̄ nō pōt fieri ſinedamno anie alicuꝰ aut corꝑis aut fame? ℟. ꝙſic. donec ceſſent p̄dicta ꝑicula. qꝛ ordīe charitatꝭ aīa ⁊ corpus ⁊ famā debēt p̄poni rebustꝑalibus. facit. c. officij. de pe. ⁊ re. niſi ille cuifacienda eſt reſtō eſſet in extrema neceſſitate.qꝛ tunc ſalus corꝑis illius ep̄ponenda in reſua ſaluti corꝑali alterius ⁊ fame. nō aūt aīeHis om̄ibꝰ ꝯcor. Sco. ⁊ Ric. ī. iiij. di. xv. ⁊Hen. de gan. in. vi. quolibeto. q. xxiiij. ⁊ Io.de neapoli vbi .s.¶ Utꝝ ille a qͦ res pōt aduocari petita reſtōne ī integꝝ iure ſpali vel generali teneat̉ eamreſtituere ī foro aīe an̄qͣꝫ imploret̉? ℟. ẜm Inno. in. c. qꝛ pleriqꝫ. de immū. ec. ꝙ ſi ꝯtractustenuit mero iure nō tenet̉ niſi is qͥ pōt peterereſtōnem fuerit leſus malicia ꝯtrahētꝭ. Addo etiā vel niſi impediret̉ petere aliquo iuſtotimore. puta qꝛ dubitat nō poſſe obtinere īiudicio ꝓpter fauorē talis debentis. ⁊ hmoi.qꝛ ſic etiā ſi nō aduocat̉ tenet̉ in cōſcīa. quodno. Si vero ꝯͣctus nō tenet: ſed ē nullꝰ ipſoiure. puta qꝛ res eccleſie eſt vēdita ſine debitaſolēnitate ⁊ hmōi: ſic tenet̉. licet n̄ petat̉. Qd̓limitat do. An. in. d. c. qꝛ pleriqꝫ. qͦ ad ꝯſcīaꝫveꝝ niſi qn̄ ꝯͣctus teneret qͦ ad metas iurꝭ naturalis. puta qꝛ fuit legitima cā alienādi reꝫeccl̓iaſtica. ⁊ debitū p̄ciū ē ſolutū. licet defuerit ſolēnitas. nihilominꝰ ī foro aīe non tenet̉.qꝛ ſolēnitates ſūt adinuēte ꝓpter deceptiōesvitādas. ⁊ ideo vbi ceſſant ceſſabit ī foro aīe

ipſa lex. facit qd̓ dixi. s. Electio. §. vl.vltīo quoGIIIIi Omō tolltureius obligatio? ℟. dicendo ꝙ qͦad foꝝ ꝯtentioſum remittit̉ abſolutione. ſolutione rei. interitu ⁊ ceſſiōe. Sꝫhic ſolū dicā quō remittit̉ quo ad conſcīam.⁊ pͥmo ꝑ abſolutōem. ⁊ hoc ꝑ queſtōes melius cognoſces.¶ Utꝝ abſqꝫ reali reſtōne ex ſola abſolutiōecreditoris vel relaxatōe abſoluat̉ quis ab obligatōe reſtōis? ℟. ꝙ licet Girar. de ſe. ⁊ Dy.in regula pctm̄. de re. iu. li. vi. videant̉ tenereꝙ nō. ſed ꝙ neceſſaria ſit rei reſtō vel p̄ciuꝫ ſinō extat. tn̄ tu tene cū Egidio or. heremitaꝝ⁊ Io. an. in. d. regula pctm̄. Lap. de caſtilione. ⁊ multis alijs ꝙ valet. et libere ē abſolutꝰ.ſi tn̄ dicta relaxatio liberal̓r fuit facta. etiaꝫ ſidebitor nō habuerit debitā diſpōem ad ſoluendū. qꝛ in trāſlatōe dn̄ij reꝝ ſeu circa ip̄asres attēdit̉ plus volūtas dn̄i eaꝝ qͣꝫ alterius.inſti. de fur. §. placuit. et. l. inter oēs. §. pe. ff.d̓ fur. et patꝫ ꝑ ea q. s. dixi Reſtō. .i. in pͥn. Etẜm Egidiū p̄dictū ī quol̓. licꝫ tal̓ debitor male diſpoſitꝰ ad reſtituēdū indigeat pnīa de tali mala diſpōe. al̓r nō abſoluet̉ a deo. tn̄ penitēdo d̓ tali mala diſpōe nō tenet̉ ampliꝰ reſtituere. Adu̓te h̓ qꝛ ſunt caſus ī qͥbꝰ relaxatiocreditoris nō abſoluit ab obligatōe reſtōnisPrimꝰ ē ī cle. nolētes. d̓here. de qͦ s. Excōicatio. vij. caſu. xlij. Scd̓s caſus ē ī. c. Felicis. decēſi. li. vi. de qͦ hēs. jͣ. Uiſitationē. §. iij. Tercius caſus ē. s. Iudex. §. viij.¶ Quid ſi talis abſolutio ſeu remiſſio ſit facta nō liberaliter: ſed ꝑ metū ſeu deſꝑationē.puta ne eius indignationē incurreret. vel qͥaom̄ino nihil habere poſſe ſe credebat vel parū. aut cum fraude fuit obtenta. puta dicendo ꝙ nihil poterat ſoluere vel paꝝ: cū tamentotū poſſet: vel plus qͣꝫ dixerit. ℟. ꝙ non valet. nec talis eſt liberatꝰ ab obligatione reſtonis. Ho. tn̄ ī ſumma. ti. de vſu. tenet ꝙ ſi aliqua honeſta ꝑſona tractat cū aliquo dicensſi ex corde reſiduū volueris remittere facia.talis reſtituet tibi tantuꝫ. ⁊ ille remittit ꝙ taſdebitor ē liberatus. Quod credo veꝝ qn̄ talis ꝑſona honeſte hoc tractat. puta intēdendo gerere negociū amboꝝ vtilit̓. ⁊ quo ad obligationē reſtōnis. ſed nō quo ad pctm̄ malediſponis. de quo tn̄ ſufficit peniteat ſine aliareſtitutione.¶ Sed nūquid quilibet cui debet̉ pōt hanc