Reſtitutio. ii.CCCIF
¶ Sed cuiꝰ ſūꝑtibꝰ mittet̉ ei qn̄ ſcit̉ vbi ē? ℟.pa. i. d. cū tu. d̓ vſu. ꝙ ſi ē male fidei poſſeſſorputa fur aut vſurariꝰ: aut hmōi. ⁊ ip̄e r̄ceſſitd̓ loco vbi eā accepit vl̓ extorſit. tenet̉ ſuis ſūꝑtibꝰ eidē mittere. Si ꝟo ille cuiꝰ erāt fuit ille qͥ ſe trāſtulit alibi. tūc ſuis ſūptibꝰ ei mitteret̉. ⁊ ſic intelligēda ē glo. ī. d. c. ⁊ ſic diſtinguitlex ī re legata. l. cū res. ff. d̓ le. i. qd̓ limito veꝝ.niſi inueniret̉ aliqͥs fidꝰ qͥ gratꝭ vellet deferre.arg. c. ſignificāte. d̓ pig. nota tn̄ ẜm Ber. ꝙ ſiſūptꝰ excedūt ſūma rei reſtituēde ꝙ tunc pauꝑibꝰ ē diſpēſanda. ar. d. c. cū tu. ⁊. c. anterioꝝij. q. vi. Si aūt nō ē male fidei poſſeſſor: ſedaliqͦ iuſto titulo hꝫ. tūc credo arbitrio boni viri ſit ſeq̄ndū cuiꝰ ſūptibꝰ mittat̉ pēſata cā ⁊ q̄litate abſentie. ⁊ nō fuerit ī mora.¶ Utꝝ cū pl̓es ſunt obligari alteri ī ſolidū. ⁊vno ſoluēte totū alij teneant̉ eidē ſoluēti quit ꝓ ꝑte ſua? ℟. Mo. ti. Reſtō. vi. ꝙ ſic ī foro ꝯſcīe: qꝛ vtil̓r egit negociū eoꝝ. l. cū pecuniā. ⁊. l. ſoluēdo. ff. d̓ neg. ge. Fallit hͦ ī raptoribꝰ ⁊ furibꝰ ⁊ hmōi. qꝛ ſi ille qui habuit rē ſatiſfacit non tenet̉ alij eidē ſatiſfacere. niſi inqͣꝫtū de talibꝰ bonis ꝑuenit ad eos.Sed qͥd fiet qn̄ qͥs neſcit cui reſtō ad quātenet̉ fiēda ſit. nec eiꝰ heredes cogͦſcit? ℟. ꝙ nihilominꝰ pauꝑibꝰ vel ī pias cās ē reſtō faciēda. ar. d. c. cū tu. ⁊. c. diuīe. lxxxvij. di. ⁊. c. ep̄slxxxviij. di. ⁊. c. ꝯceſſo. xij. q. ij. ⁊. c. fi. vi. q. iij.⁊. c. i. d̓ rap. vn̄ dicit Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxij. ꝙſi ille cui reſtō dꝫ fieri ſit oīno ignotꝰ facta diligēti inquiſitōe de ꝑſona eiꝰ vel eiꝰ heredibꝰ.dꝫ hō reſtituere dādo el̓ynas ꝓ ſalutē ipſiꝰ ſiue ſit mortuꝰ ſiue viuꝰ. Et addo ꝙ inter pauꝑes eligēdi ſunt pauꝑiores. ⁊ inter eqͥlit̓ pauꝑes iuſtiores. qꝛ ſi ⁊ oībꝰ debet̉ miſcd̓ia. iuſtotn̄ amplius: vt dicit Amb̓. ī li. de offi. ⁊ no. inc. nō ſatis. lxxxvi. di. ⁊ vt dic̄ Hiero. ⁊ no. ī. c.fi. xvi. q. i. in pauꝑibus. nō tā pauꝑtas qͣꝫ religio attēdenda.Quid ſi facta reſtōne in p̄dictos pauperesapꝑeat dn̄s rei vel eiꝰ heres? ℟. ꝙ ſi talis quireſtituit fecit debitā diligentiā ad ip̄m inuenienduꝫ. ſic nō tenet̉ amplius. qꝛ bona fidesnō patit̉ vt ſemel exactu exigat̉. c. bona fidesde re. iu. li. vi. Secus ſi non adhibuit debitādiligētia. qꝛ ſic iteꝝ teneretur. qꝛ vt d̓r in. c. ſicut dignū. §. eos. de homi. nō em̄ aliena cumipſa potuiſſent eis quoꝝ fuerūt reſtituere debuerunt pauꝑibꝰ erogari.¶ Utrū reſtō p̄dictoꝝ incertoꝝ ſit neceſſariofaciēda pauꝑibꝰ illius loci ī quo p̄dicta reſtituēda ſunt habita. vel dānū ē datū? ℟. Ho.
⁊ aliqui alij doc. in. d. c. cū tu. tenent ꝙ ſic. qꝛcitiꝰ pōt ꝑuenire forte ad heredes. vel ad eosquibꝰ eſt fiēda. Sed Fede. ꝯſilio. xxiij. ⁊ do.An. ⁊ Pa. tenēt ꝙ eſt de bono ꝯſilio nō de neceſſitate. et hoc tene. qꝛ iura ſimpl̓r dicunt ꝙerogatio fiat in pauꝑes: vt in. d. c. cū tu. et ind. c. ſicut dignū. Nec ob. c. i. de rap. qꝛ ibi ſciebat ꝑſona cui facienda erat reſtō. al̓s ep̄s nōfuiſſet motus excōicare ex officio ſuo niſi adpetitionē ꝑtis. c. innotuit. in fi. de elec. ⁊. l. iiij.§. hoc aūt. ff. de dam. infec̄.Sed q̄ro an requirat̉ auc̄tas ſuꝑiorꝭ ꝓ tali14reſtōe īcertoꝝ? ℟. Inno. d̓ īmu. ec. c. qꝛ pleriqꝫ. dicit ꝙ dꝫ fieri aucͣte ꝯfeſſoris. Ray. ꝟo tenet ꝙ fiat aucͣte ep̄i vel pnīarij. vel capellani īcuiꝰ dioceſi hīta ſūt. c. diuīe. lxxxvij. di. ep̄ſ. lavl. lxxxviij. di. ꝯceſſo. xij. q. ij. Ho. ī. c. cū ſit. d̓iudeis. ⁊ in. d. c. cuꝫ tu. tenet ꝙ ncc̄io requirit̉aucͣtas ep̄i. Sed tu tene cū Sco. ī. iiij. di. xvq. ij. ꝙ licet ſit bonū hr̄e ꝯſiliū ꝯfeſſoris aūt alterius bone ꝑſone. tn̄ magis ſecuꝝ ē ꝙ ille quidꝫ reſtituere ip̄e reſtituat. Et ꝙ non requirat̉alia aucͣtas. tenet Archi. ī. c. ij. d̓ teſta. ⁊ ī. c. n̄ſane. xiiij. q. v. ⁊ Io. mo. ī. c. qꝫqͣꝫ. d̓ vſu. li. vi.Io. de lig. Pau. ⁊ Ge. ⁊ Io. cal. ſuꝑ cle. i. de pͥui. Pa. i. d. c. cū ſit. Et facit ad hͦ. d. c. cū tu. ⁊d. c. ſicut dignū. §. eos. ī glo. ⁊ ī. c. tua. d̓ teſta.⁊ alia iura q̄ cōiter dicūt ꝙ obligatꝰ ad reſtōnē dꝫ reſtituere. Nec ob. d. c. cū ſit. qꝛ loquit̉d̓ iudeo de qͦ p̄ſumit̉ ꝙ nō recte diſpeſaret. ꝓpterea ibi dr̄. ꝙ fiat aucͣte ep̄i. ⁊ iō nō extēdet̉ad caſū diſſil̓is rōis. Tn̄ veꝝ ē ẜm p̄dictū archi. ꝙ ī. iiij. caſibꝰ ep̄s pōt ſe intromittere d̓ reſtōne incertoꝝ. Primꝰ qn̄ mortuo illo qͥ debebat reſtituere: nullꝰ ē relictus heres vel executor ad reſtituēdū. Si ꝟo heres eēt relictꝰ velexecutor. tūc ſolū reqͥreret̉ d̓ ꝯſilio ep̄i aucͣtaſ.facit. c. de laicꝭ. xij. q. ij. ⁊. l. nulli. C. d̓ep̄i. ⁊ cle.⁊ ī hͦ ꝯcor. Io. Uin. Ber. ī. d. c. cū ſit. ī glo. īmo etiā ep̄o ꝓhibēte debēt ⁊ pn̄t reſtituere. vtī. d. c. religioſus. ī. fi. de teſ. li. vi. Scd̓s caſusin qͦ pōt ep̄s ſe intromittere ē qn̄ ille qui debetreſtituere nō vult. et ī iudicio agit̉ ꝯͣ eū. Terciꝰ ē qn̄ reſtituēs male diſpēſaret. puta amicꝭqui nō indigēt ⁊ hmo i. qꝛ ep̄s poſſet ſe intromittere vt legitime iteꝝ diſpēſaret. qꝛ non d̓rfactū qd̓ al̓r ē factū qͣꝫ debuit. d̓ re. iu. qͥ ex tīore. nec etiā excuſaret̉ ſi interueniente aucͣte epimale diſtribueret. qꝛ ep̄s nō hꝫ ſe intromittere niſi ꝙ bn̄ fiat. ꝓpterea ambo celeſtē incurrerēt iracūdiā. l. ſi qͣs ad declinādā. ad fi. C. deep̄i. et cle. Quartꝰ caſus ē qn̄ talia incerta ſūtmanifeſtoꝝ vſurariorū. qꝛ tūc ep̄o diſpenſare