Reſtitutio. ii.
¶ Quid de ſeruiētibꝰ l̓ mīſtrantibꝰ neceſſariaad vitā vſurarij? ℟. ꝙ licꝫ qͦ ad foꝝ ꝯtentioſuꝫſi nō eſt ſoluēdo nō poſſint reciꝑe mercedē. vtcolligit̉ ex glo. in. c. qꝛ in oībꝰ. de vſurꝭ. tn̄ in cōſciētia credo poſſint reciꝑe. niſi ſint tales qͥ excepto charitatꝭ teneant̉ facere elēoſynaꝫ ⁊ ſubuenire: qd̓ qn̄ fit habes sͣ. elemoſyna. §. i.¶ Quomō recipiētes elemoſynas vel viuētes24de bonis vſurariorū licite poſſint. habes s. Raptor. §. i. ⁊ ẜm illā diſtinctionē. qꝛ quo ad deum vſurarius raptori cōꝑatur circa bona habita ex vſuris.¶ Uxor qn̄ nō poteſt dare elemoſynas ⁊ accipere de rebꝰ viri. vide elemoſyna. §. vij. ⁊. jͣ. Uxor. §. v. cū ſequētibꝰ.j ſcꝫ cuiCITINNIO. C. facienda ſit. ⁊ qͦ ordine. Pro cuiꝰ declaratione querunt̉ plura.¶ Utrū res rapta vel qͣlitercūqꝫ accepta iniuſte a vero dn̄o ſit ſemꝑ ei reſtituēda? ℟. ꝙ ſic:regl̓ariter. iij. q. i. reintegrāda. de re. ſpo. qͣi ꝑ totu. ⁊ de ho. ſicut dignū. §. eoſ. Fallit tn̄ hoc inqͥnqꝫ caſibꝰ. Primꝰ ſi iuſto bello poſtea ſit priuatꝰ ea. Scd̓s ſi edicto imꝑiali ſiue eccl̓iaſtico ſit ei interdicta ad tꝑs vel ſimpl̓r. de here. c.excōicamus. el. i. de homi. c. ꝓ hūani. li. vi. Ettūc reſtitutio differet̉. ſi interdictū eſt ad tꝑs.vl̓ dabit̉ illi cui ē applicāda ꝑ tale edictū. Tercius ſi dn̄s eſt pupillꝰ vl̓ furioſus aut minor:qꝛ tūc nō illi ſꝫ tutori vl̓ curatori eius reſtituet̉Quartꝰ qn̄ dn̄s mortuꝰ eſt. qꝛ tūc dꝫ reſtituere heredibꝰ ꝓprie dictꝭ. ⁊ qͥ ſint hēs sͣ. heres. īpͥn. ⁊. §. ij. ⁊ ſi dn̄s in morte oīa ſua reliquiſſetpauꝑibꝰ diſtribuēda: tūc pauꝑibꝰ dꝫ dari ẜꝫInno. in. c. qd̓ ſic̄. de elec. Quintꝰ qn̄ lenōes ⁊hmōi aliqͥd acceperūt a p̄latꝭ eccl̓iaſticis. qꝛ reſtitui ei nō dꝫ ſꝫ eiꝰ ſuꝑiori vl̓ ſucceſſori vel invtilitatē eccl̓ie expendat. ar. c. ſi qͥs ī atrio. xvij.q. iiij. ⁊. c. cū vos. de of. or. ⁊. c. de hͦ. de ſymo. ⁊ hͦauctoritate iudicꝭ pn̄iarij ẜm Ric. vl̓ ẜm Hoſti. ⁊ glo. Ray. ſi eccl̓ia ſatis abundat dabiturpauꝑibꝰ. arg. d. c. ſi qͥs in atrio. ⁊ hͦ idem tenetMonal. ti. Reſtitutio .i.¶ Utrū res ablata ab eo qͥ nō erat dn̄s ſed iuſto titulo poſſidebat ſit eī reſtituēda? ℟. ꝙ ſic.nec vero dn̄o dꝫ reſtitui ſine eiꝰ volūtate. l. iscuiꝰ. ff. de fur. ⁊. l. ſi qͥs ꝯductiōis. C. loca. ec̄ ſiſit fur qͥ eā tali titl̓o alteri dedit. d. l. ſi qͥs Fallithͦ qn̄ eam recepiſſet ſub tali titulo in fraudē veri dn̄i. qꝛ tūc teneret̉ facere ꝙ dn̄s eā hr̄et eidēdenunciando rē caute tn̄ ſine ſcandalo alicu-
ius. xxij. q. v. hoc videtur.¶ Utrū hn̄tes de bōis īfideliū ex vſura ⁊ huiuſmōi teneāt̉ eiſ reſtituere? ℟. ẜꝫ Monal. ti.reſtō. iij. ꝙ ſic. niſi ecc̄ia hēat belluꝫ ꝯͣ ip̄os. qꝛtūc nō eis ſꝫ pauꝑibꝰ xp̄ianis reſtitui debent.¶ Utꝝ acceptū ex turpi cā reſpectu dantꝭ in caſu in qͦ reſtituere tenet̉. poſſit reſtitui illi qͥ dedit? ℟. ꝙ nō. ſꝫ dꝫ pauꝑibꝰ erogari. ſi ille qͥ dedit potuit alienare. qꝛ ī pari cā turpitudīs potior ē ꝯditio poſſidētꝭ. l. ſi ob turpē. §. porro. ff.de ꝯdi. ob tur. ca. ⁊. l. ij. C. e. ti. iūcto. c. cū tu.de vſu. Fallit hͦ in duobꝰ caſibꝰ. Primꝰ qn̄ inīiuriā alteriꝰ ē datū. qꝛ tūc illi ī cuiꝰ īiuriā ē datū dꝫ reſtitui. vt ptꝫ ī ſymoniace dato. qd̓ reſtituit̉ illi ecc̄ie in cuiꝰ iniuriā ē datū. d. c. de hocScd̓s caſus ē qn̄ turpiter datū ⁊ acceptū ip̄oiure applicat̉ fiſco vl̓ pͥuato. qꝛ tūc nō dꝫ daripauꝑibꝰ: ſꝫ illi cui applicat̉. qꝛ d̓ alieno nō eſtfaciēda elēoſyna .i. q. i. nō ē putāda. ſi tn̄ excepto iſto caſu ſcd̓o reſtituiſſꝫ ei qͥ dedit eſſꝫ liberatꝰ ab obligatiōe reſtōnis. qꝛ nll̓o iure hͦ ꝓhibet̉: ⁊ pene ſūt reſtrīgēde. c. odia. de re. iu. li. vi.¶ Utrū acceptū ex turpi cā reſpectu ſoluꝫ ip̄iꝰrecipientis ſit danti reſtituendū in caſu qͦ reſtituere obligat̉. puta dedit qͥs alicui ne faceret tale maluꝫ vel vt faceret id ad qd̓ tenebat̉?℟. ꝙ ſic. vn̄ iudex qͥ nō vult dare ſnīaꝫ: niſi data ſibi pecunia ⁊ hmōi. ei qͥ dedit dꝫ reſtituerel. i. ⁊. ij. ff. de ꝯdi. ob tur. cām. ⁊ exp̄ſſe in. c. nonſane. xiiij. q. v. Fallit hͦ in caſu. c. cū ſit. de iudeis. vbi ea q̄ infidel̓ lucratꝰ fuit a xp̄ianis occaſione officij publici īter ipſos reſtituere tenet̉pauꝑibꝰ ẜm ꝓuidentiā ep̄i.¶ Quid de oblatiōe recepta a manifeſtꝭ vſurarijs? ℟. ꝙ licꝫ ſint opi. diu̓ſe in. c. qꝛ in oībꝰ. devſu. tu tn̄ dic ẜm Io. an. ꝙ aut vſurariꝰ inchoauit reſtituere. vl̓ ē ꝑatꝰ. ⁊ ſic reſtituet̉ ei vt ip̄ereſtituat qͥbꝰ extorſit. ⁊ ſic intelligēda eſt ſcd̓aopi. q̄ eſt in glo. d. c. qꝛ ī oībꝰ. Si ꝟo nō ē paratꝰ reſtituere: tūc hēbit locū pͥma opi. in p̄dicta glo. quā ſequit̉ Goſ. Inno. ⁊ Ho. vicꝫ ꝙfiat ep̄o. vt ip̄e reſtituat danificatꝭ. qd̓ veꝝ credo qn̄ ep̄s eſt tal̓ qͣlitatis ꝙ hͦ faciet. aliter ipſeq̄ eam recepit dānificatis reſtituet.¶ Quid ſi ille cui reſtitutio eſt fiēda longe diſtat: ⁊ nō p̄t ei mitti ſine ſūptibꝰ? ℟. ꝙ nihilominꝰ reſtituēda eſt ei. niſi ſit modicū qͥd reſpectu illiꝰ cui debet̉. qꝛ abundans eſt. qꝛ tunc ẜmRodo. poſſet pauꝑibꝰ dari ꝓ anīa eiꝰ.¶ Quid ſi neſcit̉ vbi habitet? ℟. ꝙ non tenet̉euagari vt eū q̄rat. ar. l. ꝙ niſi fiat. §. i. ff. de ope. liber. ⁊ iō pauꝑibꝰ dabit̉. niſi expectet̉ veriſimiliter rediturꝰ.