Religioſus
amboꝝ reqͥrendū eſt: ⁊ ad euꝫ pōt ſubditꝰ appellare. Scd̓o requirit̉ ꝙ nō ſolum religio ſitſtrictior ſed ꝙ actualiter artiꝰ ibi viuat̉. qꝛ licꝫeſſet ſtrictior ſi tn̄ ibi latius viueret̉ non liceret: etiā ſi ex diſpenſatiōe latiꝰ viuūt. facit. c. ſane. de regula. Nā tranſitꝰ eſt ꝑmiſſus vt quisducat artiore vitā. qꝛ p̄ſumit̉ motꝰ ſpūſſancti.vt in. c. licet. de regula. ⁊. xx. q. iiij. c. i. qͦ rō ceſſatqn̄ in ſuo monaſterio viuit̉ ſtrictiꝰ reſpectu regule ⁊ ꝯſtitutionū qꝫ in eo ad qd̓ vult tranſire. Un̄ Gulie. naſo. in. d. c. ſane. dicit ꝙ licꝫ regula be. Benedicti ſit artior qͣꝫ regula be. Augꝰ. tn̄ fratres p̄dicatores qͥ regula be. Augꝰ. ꝓfitent̉ tantū ſe artauerūt ꝑ ꝯſtitutiōes ſuas ꝙeoꝝ religio eſt artior qͣꝫ illa monachoꝝ. ⁊ propterea dicit ꝙ nō effugiūt apoſtaſiā tranſeuntes ad. d. regulā monachorū. Ideo dicit Io.an. in. d. c. ſane. ꝙ iura nō ꝑmittūt tranſitū reſpectu melioris religiōiſ: ſeu maiorꝭ: l̓ reſpectufinis: vtputa. qꝛ fructuoſior: aut alio mō. ſꝫ ſolū reſpectu artioris vite. ⁊ qꝛ ibi viuit̉ ſtrictiꝰ:vt in. d. c. licet. Tercio requiritur ꝙ petat licetia. vt in. d. c. licet. ⁊ iſtꝭ ꝯcurrētibꝰ poterit traſire. qͣꝫuis licētia nō obtineat̉: etiā ſi pͥmū monaſteriū eſſꝫ pͥuilegiatū quo ad hͦ: vt quis nōpoſſet trāſire ad artiorem. Addit Inno. iiij. ſiprior religio nō incurrit grauē iactura vel infamiā ex tali trāſitu. qꝛ ſi incurrit nō licꝫ. ar. c.licet. de regula. xi. q. iij. ſi qͥs ꝟo. Aduerte h̓ ꝙ ſifrater minor tranſferat̉ ad aliū ſtatū ꝑ papaꝫ.puta ad ep̄atū vel ad alia religione ꝙ tunc bona alteri ia queſita nō recuperat. vt. C. de ſen.pa. l. ij. ⁊. l. tutor. Si ꝟo non ſunt alteri qͣſita.puta. qꝛ nōduꝫ ſunt mortui eiꝰ ꝑentes qͥbꝰ dꝫſuccedere. ſic ſuccedet ſi illi qͥ ſunt in ſtatu adquē tranſlatꝰ eſt pn̄t ſuccedere. qꝛ reſtituit̉ adoīa ꝑ talē tranſlationē. vt in. l. i. C. de ſen. pa. ⁊l. i. §. qͥ mortis. ff. ad tertul̓. Secꝰ ſi tranſferretur ꝑ aliū modum. puta ꝓpter demerita ſua. ⁊hmōi. vt in. d. l. i. ⁊. d. §. q̄ mortis.¶ Sed a qͦ debet peti licētia? ℟. ꝙ quo ad religioſos dꝫ peti a ſuo plato ordinario. puta. inordine minorū a cuſtode vel miniſtro. In ordine p̄dicatoꝝ a ꝓuinciali. In monachis ababbate: ⁊ hmoi. Quo ad ep̄os reqͥrit̉ licentiaobtenta a papa. vt s. dixi. quo ad p̄latos inferiores ep̄is: ſi nō ſūt īmediate ſub papa ſuffic̄petita ab ep̄o ſuo. licet nō obtīeat̉ ẜm Io. an. īmercurialibꝰ in regula. cū nō ſtat. li. vi. Quiꝟo ſubſunt īmediate pape nō p̄n̄t ip̄o denegate. ſed eo nō rn̄dente pn̄t. Sil̓r clericꝰ tenet̉ petere licentia ab ep̄o: ſi eccl̓ia gͣuiter ledit̉. aliteretiā ſine licentia poterit ẜm Inno. Sꝫ aduer
te ꝙ ſi prelatus dicit velle habere ꝯſiliū: ſic tenetur expectare debito tꝑe. al̓s nō. Itē iſta licētia debet peti ante factuꝫ ẜm Pa. in. d. c. licet.Ad epatum ꝟo ſi eſt electꝰ pōt licentiare platus nō reqͥſito capitulo. c. ſi religioſus. de elec.li. vi. ſed nō ante electionē.¶ Utrū alter trāſiens ad aliā religioneꝫ qͣꝫ vtdictū eſt licere ſit apoſtata? ℟. Pa. in. d. c. ſane. ꝙ nō apoſtaſia maiori. de qͣ in. c. fi. de apoſta. Sꝫ bene efficit̉ apoſtata apoſtaſia minoriqꝛ certū eſt ꝙ retrocedit. Ex qͦ no. intellectumſingularē. ad. c. ij. ne cle. vl̓ mo. li. vi. ꝙ dimittens habitū pure incurrit excōicatione: cuꝫ ſitꝓprie apoſtata. Sed aſſumēs habitū alteriꝰreligiōis etiā latioris nō incurrit excōicatōeꝫHoc ſenſit Io. an. ibidē in nouella. qꝛ tex. ibiſentit in eo qͥ facit cā euagatiōis: qͥ ceſſat in eoqͥ intrat aliā religionē. ⁊ ꝓ hoc vide bonū tex.iūcta glo. in. c. ex ꝑte: de temp. or. ⁊ hͦ etiā ſequitur Pa. in. d. c. ſane Aduerte tn̄ hic ꝙ recedēsa religione lege ꝑmittēte recuꝑat oīa bona ſuaindiſtincte. c. qd̓ a te. de cle. ꝯiu. ⁊. c. ex trāſmiſſa. de renūc. al̓s nō. de qͦ dic vt. jͣ. §. xliiij.¶ Utrū religioſus poſſit aſſumi ad beneficiaſimplicia? ℟. Pa. in. c. ſuꝑ eo. de regula. ꝙ nōetiā cū diſpenſatiōe. ⁊ facit iſte tex. d. c. ſuꝑ eo.⁊ vide glo. in. c. qͦrundā. lxxiiij. di. q̄ dicit monachū nō poſſe hr̄e canonicatū in eccl̓ia ſeculari. licꝫ poſſit ibi eſſe ep̄us. vt in. c. vno. xviij.q. i. ⁊ hͦ eſt ꝓpter bonū cure: q̄ cā ceſſat in beneficijs ſimplicibꝰ. vt no. in. c. qd̓ dei timorē. deſta. mo. vides. Diſpenſatio. ⁊ dic vt ibi. §. iij.¶ Utrū religioſus de ordine mēdicantiū traſiens ad ordinē nō mēdicantiū etiā auctoritate apl̓ica poſſit aſſumi ad dignitates in illo ordine ad quē tranſiuit? ℟. ꝙ nō. nec ad prioratus admīſtratiōes: nec ad q̄cūqꝫ officia ec tanqꝫ vicariꝰ ſeu mīſter ſiue tanqͣꝫ locum alioꝝ tenens. nec aīaꝝ curā aut regimē pōt ꝑ ſe aut ꝓalijs exercere. ⁊ qͥcqͥd ꝯtrariū fuerit attentatūirritū eſt ip̄o iure. cle. vt ꝓfeſſores. de regula.¶ De voto religiōis hēs. jͣ. votū. iij. §. viij.¶ Quid tenent̉ facere monachi qui ex redditibus qͦs ꝑcipiūt tenent̉ ad curā aīaꝝ qn̄ vidētabbatē negligere dictā curā? ℟. ẜm. s. Tho. īquol̓. ꝙ debēt ſupplicare abbati vt ꝓuideat: ⁊ſi nō vult debent appellare ꝯtra eū ſicut cōtraaduerſariū veritatis. ⁊ nulli ꝯſulendum eſt vtin tali monaſterio ingrediat̉.¶ Utrum religioſus qui prius emiſerat votūde artiori religione: ⁊ tamē intrauit latiorē ſitabſolutus a voto? ℟. ꝙ ſic. vt in. c. qui poſt. deregula. libro. vi. Debet tamē penitere de voto