PreſcriptioCCLXXXVII
ius cōe. ꝑ. c. i. e. ti. li. vi. fac̄. l. quēadmodū. C.d̓ agri. ce. ⁊ co. Scd̓o qn̄ nō ē ī vſufructu preſcribēdo. qꝛ licꝫ ſit ius incorꝑale. l. i. ī fi. ff. adl. fal. ⁊ quedā ſeruitus ī rebꝰ alienis. l. i. ff. devſufru. tn̄ reqͥrit̉ titulꝰ ī eo p̄ſcribēdo. al̓s nonp̄ſcriberet̉ ſpacio. x. vel. xx. annoꝝ. vt ꝓbat̉ inl. fi. C. de preſcri. lon. tem. vn̄ dicit glo. ī. l. corruptione. C. de vſufru. ꝙ ſi etiā vſuffructꝰ cōſiſtit ī remobili. tn̄ actio ꝑſonalis ad ipſamnō tollit̉ triennio. ⁊ idē videt̉ dicendū ī acqͥſitiōe. Dico tn̄ ꝙ fructus qui capiunt̉ ex agroalieno bona fide vſucapiunt̉ triēio. tex. eſtno. in. l. ſequit̉. §. fructus. ff. de vſuca. ⁊ ibi ꝑBar. qꝛ ibi nō agit̉ de p̄ſcribēdo iure. Et id̓ocum d̓r ꝙ tenet̉ reſtituere fructꝰ extātes. in. c.grauis. de reſti. ſpō. Intellige niſi poſſeſſor ꝑtrienniū ⁊ bona fide poſſideret. Tercio limitat qn̄ nō agit̉ de ſeruitute ꝑ quā ꝑſona obligat̉ vel aſtringitur ad aliqd̓ ẜuitiū. qꝛ cuꝫ ſitquid graue neceſſario requirit̉ ī tali iure preſcribedo titulus. ⁊ ſic pōt intelligi. l. cū de inre verſo. ff. de vſur. ⁊ no. Dy. ī regula poſſeſſorde reg. iur. li. vi.¶ Terciū qd̓ requirit̉ ē ꝯtinuatio poſſeſſiōisvres ſit poſſeſſa continue vſqꝫ in fine preſcriptōis ſine interruptōe. c. illud. extra eo. d̓ re.iur. regula ſine poſſeſſione. li. vi. Et ꝙ poſſideat vt ꝓpriū. qꝛ q̄ alieno noīe poſſidet vt coloni. ⁊ q̄ precario ⁊ hmoi. nō ꝓpͥe poſſidēt. ſedhi quoꝝ noīe poſſidēt. c. cū veniſſent. de reſti.ſpo. ⁊ ī glo. c. clerici. xvi. q. iij. Si tn̄ interrupta poſſeſſione qn̄ poſſeſſor recuꝑat eſt bonefidei: ſic p̄ſcriberet ea interruptōe nō obſtāte.l. fi. C. de preſcri. xxx. an.¶ Utrū poſſeſſio ciuilis .i. ꝙ ſit talis ꝑſona q̄poſſit legitime de iure cōi poſſidere neceſſariorequirat̉ ad p̄ſcpͥtionē? ℟. ꝙ ad vſum fructuꝫpreſcribendū nō. ſed ſufficit naturalis ſeu corporalis poſſeſſio. l. fi. ff. d̓ acqui. poſſ. nō. Pa.in. c. ad audientiā. eo. ti. In alijs aūt vbi preſcpͥtio inducit̉ ad acquiſitioneꝫ rei vel iuris.tuc requirit̉ ciuil̓ poſſeſſio. ⁊ ſic intellige tex.⁊ glo. in. c. cām. eo. ti. ⁊ ideo natural̓ nō ſufficit. de quo plene ꝑ Dy. ī regula ſine poſſeſſione. li. vi. Ubi ꝟo p̄ſcpͥtio inducit̉ ad extiguedū ſolūmō ius alterius ⁊ ad defenſionē ꝯtraius alteri ꝯgruēs. tunc tali defendēti nō ē neceſſaria vera poſſeſſio vel qͣſi. al̓s ſequeret̉ ꝙnō p̄ſcriberētur actiōes ꝑſonales ꝯtra id qd̓hr̄in. l. ij. C. d̓ ꝯſti. pecu. ⁊ ī. l. ſicut. C. de pͦ. xxxan̄. qꝛ nemo vere eam poſſidet niſi is cui vereꝯpetit. vt no. Inno. in. c. in lr̄is. de reſti. ſpol̓.hec eſt notabilis diſtinctio Cal. in. c. cū non
liceat. eo. Aduerte hic ꝙ poſſidēs bona fide ⁊vendēs ſb̓ ꝯditōe nō interrumpit poſſeſſiōꝫUn̄ ſi deficiente ꝯditōe venditio reſoluat̉ pͥora tꝑa cuꝫ poſterioribꝰ ꝯtinuare poterit. ẜmPa. in. c. illud aūt. eo. ti.¶ Utꝝ poſſeſſio lōgiſſimi tꝑis de cuiꝰ initionō ē memoria habeat vim tituli? ℟. ẜm Io.an. ī. c. ij. de p̄ben. li. vi. ꝙ ſic. qn̄ capacitas datur ī exercēte. al̓s no. vn̄ laicus qͣꝫtūcūqꝫ exercuerit actū ſpūalē vel alicuiꝰ ordinis nūqͣꝫ tn̄pōt illū p̄ſcribere. Et no. ꝙ fama p̄bet iuſtaꝫcāꝫ credēdi: vt no. ī. c. inqͥſitōi. d̓ ſen. ex. ⁊. c. cūꝯtingat. de reſcpͥ. ⁊ ꝑ Bar. ī. l. ij. C. ſi ſer. vel li.⁊ in. l. celſus. ff. d̓ vluca. Et ſi fama erat ꝙ resfuit legata. vel ꝙ tale fiebat ꝑ pͥuilegiū papeqd̓ fuit ꝑditū tꝑe guerre ⁊ hmōi. ſic curret p̄ſcpͥtio. vt no. in. l. qd̓ vulgo. ff. ꝓ empto. quiaſic facit titulū ſicut in illo cuiꝰ ꝓcurator dixerat ſe emiſſe. ⁊ ſic credebat.¶ Quartū qd̓ requirit̉ ē ꝙ res non ſit vicioſa.vt poſſit p̄ſcribi. ⁊ d̓r vicioſa ſi ſit furtiua autvi poſſeſſa: vt inſti. de vſuca. §. qd̓ aūt. Et ſb̓dit tex. ꝙ nec vllus alius qͣꝫuis ab eis bona fide emerit. vl̓ ex alia cā accepit vſucapiēdi iushabet. Et aduerte ꝙ ī re mobili oꝑtet iuſtꝰ titulꝰ interueniat a pͥncipio. aliter nūqꝫ p̄ſcribit̉. qꝛ ſine titulo ꝯtra voluntatē dn̄i contractās furtū ꝯmittit. ⁊ ſic furtiua ē. ſecꝰ ē ī re mobili. qꝛ qͣꝫuis mala fides fuerit ī pͥmo. pōt tn̄ꝑ alios p̄ſcribi ex eoꝝ bona fide. Et id̓o nūqͣꝫres mobilis in ꝯſcīa pōt teneri qͣꝫtūcūqꝫ ꝑ lōgū tꝑs ſit poſſeſſa ⁊ bona fide: niſi qui habuit ea a pͥncipio habuerit cum titulo. ꝓptereadicit tex. ī. d. §. qd̓ aūt. Un̄ in rebꝰ mobilibꝰnō facile ꝓcedit: vt bone fidei poſſeſſori vſucapio ꝯpetat. Qd̓ no. qꝛ ſepe venit ī pͣctica Limita tn̄ ẜm ꝙ. jͣ. dico. §. xliiij.¶ Quero vtꝝ om̄s alie res q̄ nō ſunt vicioſepoſſint p̄ſcribi? ℟. ꝙ regularit̉ oīs res. omneius. oīs actio p̄ſcribi pōt. c. ad aures. e. ti. ſedhꝫ multas exceptōes. qꝛ ſunt multa q̄ p̄ſcribi nō pn̄t. vt. jͣ. §. xij. cū ſe.¶ Sꝫ q̄ reqͥrunt̉ ad p̄ſcribendū iura ſeu ſeruitutes q̇ hn̄t cam ꝯtinuā vl̓ qͣſi? ℟. ꝙ requirūtur. v. Primū bona fides .ſ. ꝙ vius fuerit eoaīo. ꝙ vſus fuerit iure ſuo. ⁊ ꝙ potuerit etiamadu̓ſario ꝯdicēte. ſecꝰ ſi cā amicicie. qꝛ nūqͣꝫ p̄ſcribet. l. fi. et ibi no. ff. quēad. ſer. amit. ⁊ le. qͥiure familiaritatis. ff. de acqͥ. poſſ. Scd̓ꝫ tꝑsdebitū vt. jͣ. patebit. Terciū ꝙ vſus fuerit ſciente adu̓ſario. l. ij. C. d̓ ẜui. ⁊ ibi glo. ⁊ doc. etetiā patiēte. l. qͦtiēs. la. ij. ff. d̓ ẜui. qꝛ ſcīa ⁊ patīa ī iuribꝰ incorꝑalibꝰ adu̓ſarij ꝯſtituit qͣſi