Preſcriptio
⁊ tribꝰ. c. ſe. xl. di. multi. vn̄ appetēs eā efficit̉īdignꝰ .i. q. i. pͥncipatꝰ. ⁊ peccat mortal̓r ſi deliberate appetit vt pſit. vide. sͣ. Ambitio. ⁊ sͣ.¶ Utꝝ platꝰ poſſit fugere. vide. ¶ Ep̄s. §. ij.s. Ep̄s. §. xxiij.¶ De quibꝰ ſpāliter ſunt interrogandi p̄lati?℟. s. Interrogatōes circa p̄latos.Iᵉ qd̓dāEICVIPICius extꝑe ꝯgruēs. aucͣte legū vī capiēſ.pena negligētibꝰ īferēs ⁊ litibꝰ finē īponēſ. ⁊ ſil̓r diffinit̉ vſucapio. ⁊ aliqn̄ vnūꝯp̄hedit reliquū. ſꝫ ꝓpͥe differūt. qꝛ vſucapioē ī rebꝰ mobilibꝰ ⁊ ſe mouētibꝰ. p̄ſcpͥtio ꝟo inīmobilibꝰ ⁊ iuribꝰ īcorꝑalibꝰ. vt inſti. de vſuca. ⁊ lō. tē. pre. i. ℟. Iurꝭ tn̄ ꝯſultꝰ ita diffinit.Uſucapio ē acqͥſitio dn̄ij ꝑ ꝯtinuatōꝫ poſſeſſionis tꝑis ſpacio lege diffiniti. ī. l. ij. ff. de vſuca. hͦ Pa. no. ī ℟ica extra eo. ti.¶ Que reqͥrunt̉ ī p̄ſcpͥtōe ẜm ius canōicuꝫ etꝯſcīam? ℟. ꝙ qͣttuor. pͥmū bona fides .ſ. ꝙ isqui poſſidet re qua poſſidet credat eē ſuā: velcredat tradentē eē dn̄m: vel hr̄e ius diſtrahēdi. licet ī facto erret. ff. d̓ verb̓. ſig. l. bone fidei.Hoc limito veꝝ ī p̄ſcpͥtōe vbi reqͥrit̉ aliquisactꝰ poſitiuꝰ. ſecus vbi nullū factu reqͥrit̉: vt īp̄ſcpͥtōe libertatis ꝯſeruitutē ruſticā. qꝛ licetſciā me tibi deber̄ ſeruitutē eūdi. tn̄ ego poſſūp̄ſcribere libertateꝫ. exqͦ ego nihil facio qd̓ ſitpctm̄. hoc tenet Bart. in. l. ſequit̉. §. ſi viā. ff.de vſuca. ⁊ Pa. ī. c. fi. de p̄ſ. Idē dic de p̄ſcpͥtōeactōis ꝑſonalis mere penalis. vt ī rapina reſpectu quadrupli q̄ ē vſqꝫ ad annū poſt ānūſimpli. inſtit. de vi bo. rap. ī pͥnci. vt. jͣ. §. xlij. ⁊idē dic de ſil̓ibus.¶ Sed qͥd ſi erret ī iure? ℟. ꝙ nō preſcribet. l.ij. §. ſi a pupillo. ff. ꝓ empto. ⁊. l. nūqͣꝫ. la. ij. ff.de vſuca. ſecus ſi errabat ī facto. arg. l. qd̓ vulgo. ff. ꝓ empto. ⁊ ꝓpterea dicit Inno. ī. c. ſi diligēti. eo. ꝙ poſſides ꝯtra ius non p̄ſumit̉ bone fidei: niſi ſit poſſeſſio lōgi tꝑis. vel ꝓbabilibꝰ rōibꝰ fuerit acqͥſita. facit. c. cū eccl̓ia ſuterina. d̓ cā poſſ. ⁊ ꝓpͥ. Ex quo pꝫ ꝙ ſi ius ī quoerrauit erat dubiū ꝙ error excuſaret ī p̄ſcribēdo. ⁊ facit tex. in. c. cū dilectus. ⁊ ibi Pa. d̓ cōſue. qd̓ no. Itē tenet Hoſt. ī. c. cura. de iurepa.ꝙ error mixtus .ſ. iuris et fac̄ti nō tollit bonāfidē. dat exemplū ī donatōe facta vxori q̄ virnō ē effectus pauꝑior qͣꝫ mulier credit valereqꝛ vſucapiet. l. ſi vir vxori. ff. de dona. Bart.tn̄ in. l. ſi fur. ff. de vſuca. ⁊ in. l. ſed ⁊ ſi. §. ſcire.ff. de pe. here. ⁊ refert Pa. in. c. grauis. de reſti.
ſpo. diſtinguit ⁊ bn̄ ꝙ quedā ſunt iura q̄ prohibēt aliqͦs actus. ⁊ faciēs ꝯtra etiā ex errore.nō p̄ſumit̉ ī bona fide. ⁊ ſic intellige glo. in. d.l. ſi fur. q̄ dicit ꝙ error iuris impedit vſucapionē. qd̓ etiā limito niſi eēt tale ius obſcurū ⁊dubiū. Quedā ſunt iura nō ꝓhibētia ſed actui nō aſſiſtētia: vtputa teſtm̄ nō ſolēne noapprobat̉ a iure vt valeat. et circa talia errāsnō p̄ſumit̉ ī mala fide. d. §. ſcire.¶ Quid de illo qui tꝑe preſcpͥtōis habuit cōſcīam leſam. poſtea incipit hr̄e nō leſaꝫ? Rn̄.Pa. ī. c. fi. eo. cū. d. Anto. ꝙ ſi ex legitīa cā habuit leſā interrupta ē p̄ſcpͥtio. ⁊ ſic incipiet p̄ſcriptio poſtqͣꝫ ꝯſcīam leſā reformauit ꝑ legitima indicia. ar. eoꝝ q̄ no. ī. c. de qͣrta. eo. et ind. c. cura. Si ꝟo fuit leſa ex leui iudicio. quatn̄ reformauit ex alijs legitimiſ iudicijs. ſic n̄fuit īterrupta. Pa. tn̄ īclinat ꝙ oīno interrūpat̉ ⁊ incipiat p̄ſcpͥtio d̓ nouo tꝑe reformatōnis. ſed verior ē pͥma opi. niſi ꝯſcīa ſe firmaſſꝫqͣꝫuis ex leui iudicio ꝙ res erat aliena.¶ Utꝝ dubitās an res ſit ſua vl̓ ne. ⁊ hn̄s iuſtā caꝫ dubitādi p̄ſcribat? ℟. ẜm. d. An. ī. d.c. fi. ꝙ nō. qꝛ iura reqͥrūt nedū ꝙ nō ſit ī malafide: ſed ꝙ ſit ī bona fide. ⁊ iō lꝫ nō ſit in malafide nō ē tn̄ ī bona. qd̓ tn̄ limita niſi dubitatio eēt momētanea et vacillās. ſicut non ē hereticꝰ qͥ dubitat. ſed nō fixe et delib̓ate. c. i. dehere. qꝛ ſic nō impediret. Et hec opi. ī foro aīeē verior qͦ ad vſucapione rei. ſed reſpectu fructuū lucrādoꝝ ſufficit malā fidē abeſſe. et qͣꝫuis Pa. ⁊ cōis opi. et glo. ī. d. c. fi. teneant ꝙdubitatio etiā firma nō impedit p̄ſcriptōemetia quo ad rē. facit ꝓ ipſis. l. qͥ ſcit. §. bone fidei. ff. d̓ vſufru. ſed hͦ veꝝ quo ad foꝝ ꝯtentioſum tene. nō quo ad ꝯſcīam.¶ Scd̓m qd̓ reqͥrit̉ in p̄ſcriptōe ē iuſtꝰ titulꝰ.c. ſi diligēti. extra eo. ⁊ d̓r hic titulꝰ cā poſſidēdi. vt donatio. venditio ⁊ hmoi. Exigit̉ gͦ cavera nō legitima ẜm Goffr. vn̄ titulꝰ erroneꝰpreſtat cam preſcribēdi. ff. ꝓ ſocio. l. fi. Et ꝓpterea dicit glo. in. d. c. ſi diligēti. ꝙ ꝓ tato dꝫtitulꝰ iuſtꝰ. qꝛ dat cām p̄ſcribēdi. lꝫ ī ꝟitatenſit iuſtꝰ. qꝛ tūc nō eēt preſcriptio nccaria. Etiō minꝰ iuſtꝰ titulus dat cām p̄ſcribēdi. ſi mōadſit bona fides vt credat titulū ſufficere ⁊ eēiuſtū. ⁊ hoc verū ꝙ requirit̉ titulus qn̄ aliqͥsiurecōi poſſidere nō poteſt. vt laicꝰ decimas.Ideo requirit̉ titulꝰ. al̓s eſt ſemꝑ in mala fide. Sed vbi res p̄n̄t de iure coi poſſideri. ſicnō requirit̉ titulus. Et ꝙ nō reqͥrat̉ titulus:tenent cōiter doc. ſed Pa. in. d. c. de quarta.eo. limitat veꝝ. Primo qn̄ p̄ſcpͥtio nō ē ꝯtra