Preceptum
vſqꝫ ad mortē illiꝰ cui ꝯcedit̉. vl̓ etiā citra. precarie ꝟo aliqn̄ durat pꝰ mortē. ⁊ oꝑtet ꝙ d̓ qͥnquēnio in qͥnquēniū renouet̉. ſꝫ p̄caria nō.¶ Utꝝ precaria poſſit fieri ſede vacāte ſiue eccleſia? ℟. ꝙ no. x. q. ij. precarie.¶ Utꝝ cuilibet poſſit fieri? ℟. ꝙ nō iconomovel eiꝰ ꝯſanguineo. x. q. ij. hoc ius.¶ Utꝝ requirat̉ ſolēnitas ī precaria ſicut ī alienatōe rei eccl̓ie? ℟. ꝙ in renouatiōe certū ēꝙ nō requirit̉. vt no. Abbas in. c. i. eo. ⁊ dicitꝙ prelatus ſolus ſine ꝯſenſu capl̓i pōt eā facere. facit tex. in. l. pupilloꝝ. §. i. ff. de rebꝰ eorū. et qd̓ nō. Bar. ī autē. hoc ius. C. de ſa. ſan.ec. In ꝯceſſione ꝟo credo ꝙ requirat̉ ſi ē talisrei vel tāti tꝑis q̄ alienari nō poſſit niſi cū debita ſolēnitate. vt ptꝫ ex dictis. tū qꝛ nō pōtreuocari an̄ tꝑs ꝯuentu¶ Utꝝ requirat̉ neceſſario ꝙ renouet̉ de quinquēnio in quinquēniū? ℟. ꝙ ſic. ⁊ cadit a iure ſuo poſt quinquēniū ſi non renouat̉. vt dicit glo. ī. d. c. i. ⁊ hoc veꝝ ī rebꝰ eccl̓iaſticis. inlaicalibꝰ ꝟo credo ꝙ ẜm ꝯſuetudinē debꝫ renouari. qꝛ p̄ſumit̉ actū qd̓ ē ꝯſuetū. l. ſꝑ in ſtipulationibꝰ. ff. de iureiur.¶ Utꝝ hn̄s rē precario noīe: vel ſicut p̄cariapoſſit ea p̄ſcribere? ℟. glo. xvi. q. iij. c. Clerici.ꝙ regulariter nō pōt niſi ex magna lōginquitate tꝑis dn̄s obliuiſcat̉ d̓ poſſeſſiōe taliter ꝙneſciat vbi ſita ſit. qd̓ poſſet hr̄e locū ſi poſſidens eēt in bona fide. aliter nō.eſt iuſſioRCCEPlvl̓ impium faciēdi aliqͥd vel nō faciēdiQuō diſtinguit̉? ℟. dupl̓r .ſ. ꝑaffirmatiuū ⁊ negatiuū. Affirmatiuū ſtrictovocabulo d̓r p̄ceptū ⁊ obligat ꝓ ſꝑ .ſ. ꝓ loco ⁊tꝑe debito. ſed nō ad ſꝑ. .i. ad oē tꝑs. vn̄ filiusnō tenet̉ ſꝑ ad honorādū patre ī omī tꝑe. qꝛhͦ ē impoſſibile. ſed ſolū cū opportunitas occurrit ⁊ tꝑs requirit. Negatiuū aūt p̄ceptuꝫꝓpͥe d̓r ꝓhibitio qͥ obligat ꝓ ſꝑ ⁊ ad ſꝑ. qꝛ teneor ſꝑ ⁊ om̄i tꝑe nō mechari. no. hͦ Arch. inc. ſi peccauerit. ij. q. i. ⁊ Pa. ī. c. nouit. de iudi.⁊ theo. ī. iij. ſen. di. xxxvij.¶ Quot ſunt genera p̄ceptoꝝ legis diuīe veteris? ℟. ꝙ tria. Quedā ſunt moralia q̄ ſuntde dictamine legis nature. vt ſunt p̄cepta decalogi. Quedā ſunt figuralia ſeu myſtica. q̄aliud ſignificat p̄ter id qd̓ lr̄a ſonat. Horumalia ſūt ſacralia. ſicut illa d̓ quibꝰ rō reddi p̄tqͣre ad lr̄aꝫ ſic p̄cepta fuer̄t. vt de circūciſiōe ⁊de obẜuatōe ſabbati. Alia cerimonialia. ſic̄ il
la de quibꝰ rō reddi nō poteſt. qꝛ ſic p̄ceptafuerint ad lr̄am: vt illud. Nō arab̓ cū boue ⁊aſino. ⁊. illud. Nō facies veſte de lana ⁊ lino⁊ hmōi. ⁊ de iſtis no. in glo. ī. §. his ita rn̄det̉vi. di. Quedā ſunt iudicialia vt illa q̄ in deciſione cauſaꝝ ſunt determinata. vt Exo. xxi. ⁊ſunt determinationes iuſticie inter hoīes ſeruāde. et hodie figuralia tā ſacralia qͣꝫ cerimonialia nō tm̄ nō ſunt ſeruanda. ſed etiā ſuntpctm̄ mortale poſt xp̄m ipſa ſeruantibꝰ vt talia. Precepta ꝟo iudicialia ſunt mortua. qͥanō obligat: niſi ille qui habet ptātem ſtatueret obſeruāda. qꝛ tunc nō obligarēt vt iudicialia legis antique. ſed vt ius canonicū vel ciuile aut municipale in qͦ precipiunt̉ ẜm ſco.in. iiij. di. xij. q. v. et Pa. in. c. i. d̓ homic. facittex. in. l. i. C. de ve. iu. enu. vbi d̓r. Oīa meritofaciamus nr̄a. qꝛ ex nobis oīs imꝑtit̉ auctoritas. ⁊. c. ſi apl̓ice. de p̄bē. li. vi. Moralia autēp̄cepta oīa ꝯprehēdunt̉ in. x. p̄ceptꝭ decalogique ponunt̉ Exo. xx.¶ Quō ordinat̉ p̄cepta decalogi moralia? ℟.ẜm cōiorē modū qui hr̄ ab Aug. ſuꝑ Exo .ſ.vt pͥmū preceptū ſit. Nō hēbis deos alienoscorā me. ⁊ nō facies tibi ſculptile nec oēm ſil̓itudinē. Scd̓m nō aſſumes nomē dei tui inuanū. Terciū. Memēto vt diē ſabbati ſctīfices. et hec ad pͥmā tabulā dicūt̉ ꝑtinere. Primū p̄ceptū ſcd̓e tabule ē. Honora pr̄em tuū⁊ matre tuā. Scd̓m nō occides. Terciū nōmechab̓is. Quartū nō furtū facies. Quītūnō loq̄ris ꝯͣ ꝓximū tuū falſū teſtīoniū. Sextū nō ꝯcupiſces domū ꝓximi tui. nō ſeruū.nō ancillā. nō bouē. nō aſinū. uec oīa q̄ illiusſunt. Septimū nō deſiderab̓ vxorē eiꝰ. mgr̄tn̄ in. iij. di. xxxvij. ponit. vij. ꝓ ſexto.¶ Circa pͥmū p̄ceptū notādū ꝙ tria ꝓhibent̉nob̓. Prio oēs ꝓphane pactōes demonū. ſiue fiāt ꝑ incātatōes ꝟboꝝ. ſiue ꝑ inſcpͥtōnescharacteꝝ vl̓ imaginū. ſiue ꝑ īmolatōes ſacrificioꝝ. Et hͦ vel ad ludificationē ſenſuū vt faciūt hyſtriones. vel ad trāſmutatōꝫ naturarū: vt fecerūt magi pharaonis vel ad īueſtigatōꝫ futuroꝝ ꝯtingētiū. ſeu occultoꝝ. ſic̄ faciūt diuini. oīa ꝓhibent̉ ſb̓ pena mortal̓ pctī.qꝛ ī his attribuit̉ creature qd̓ debet̉ creatori.⁊ iō peccat̉ mortal̓r ꝯͣ iſtud. Nō hēbis deosalienos corā me. Exo. xx. Et ꝓhibēt̉ oēs falſe⁊ ſuꝑſtitioſe inuētōes erroꝝ vel obſeruantiarū ꝯͣ fidē ⁊ bonos mores cū dicit. Nō faciestibi ſculptile. Hmōi aūt errores ⁊ ſuꝑſtitōesꝓcedūt aut ex īprobo auſu īueſtigatōis ꝓhibite. aut ꝑuerſo ītellectu ſacre ſcpͥture. aut ex