CCLXXXIIIPrecariū

ptōe. Canōica ꝟo ī iure alicuiꝰ qͥ ī canonicūreceptꝰ ē ad qd̓ ius poſtea ꝑtīet p̄bēda. ⁊ ſtallus ī choro ⁊ locꝰ ī capl̓o. de hͦ hēs de ꝯſti. cuꝫM. de inſti. c. i. ⁊ ꝑ Inno. ī. c. relatū. ⁊. c. dilectus. de prebē. ⁊ in. c. olim. de ver. ſig.Qui pn̄t hr̄e prebēdas. vide. s. Bn̄ficium§. xiiij. ⁊ de ingris. vide Magiſter.¶ Utꝝ valeat ꝓmiſſio de prebēda vacatura?℟. Inno. ꝙ no. d̓ prebē. c. relatū. dic̄ tn̄ glo.ibidē ꝙ pōt ꝯmitti canonico iā recepto.¶ Utꝝ prebēda ſit qͥd ſpūale? ℟. ꝙ ꝑtim ſic ⁊ꝑtim non.d̓r qd̓ p̄ciRecal̓ Ml qus peccuvtēdū ꝯcedit̉ tādiu qͣꝫdiuis qͥꝯceſſit patit̉: vt̉ ī. c. vl. e. l. i. ff. e. ⁊ēꝯͣctus gratuitꝰ ſil̓is alijs gratuitis. ſꝫ ī multis differt a donatōe q̄ nō reuocat̉ regul̓r. differt ⁊ a ꝯmodato. qꝛ ī ꝯmodato dꝫ eſſe vſuscertꝰ ⁊ tꝑs ſaltē tacite determinatū. vn̄ ſi vnūiſtoꝝ deficit erit p̄cariū no ꝯmodatū. Si em̄ꝯceſſi tibi libꝝ vt illū trāſſcriberes erit ꝯmodatū. qꝛ ad certū vſū et tꝑs tacite det̓minat̉ .ſ.qͣꝫtū ꝯmode trāſſcribi pōt. l. īterdū. ⁊. l. ꝯtinuus. §. cū ita. ff. d̓ ꝟ. ob. et nō pōt reuocari an̄vſū ꝯpletū: vt ī. c. i. d̓ ꝯmo. Precariū aūt pōtreuocari ad placitū etiā ſi īterueniſſꝫ pactū d̓n̄ reuocādo: vt ī. c. fi. e. niſi fuiſſet appoſitū ꝑviā ꝯditōis. qꝛ ſic viciat ꝯͣctū. facit. c. fi. d̓ cōdi. ap. ⁊ qd̓ no. Bar. ī autē. īgreſſi. C. d̓ ſa. ſā.ec. Rō ẜm Bar. l. ī ꝯmodato. ff. ꝯmo. qꝛ nōē ꝯceſſū ad certū vſū. Hoc limito veꝝ niſi vellet reuocare ſine cā et cū magno dāno alteriꝰqꝛ obſtaret ſibi exceptio doli cū n̄ poſſit negari qͥn precariū ſit bn̄ficiū. gͦ beniuola actio. etiondꝫ qͥs adu̓ſari ī bn̄ficio ꝯceſſo. ſic dicimꝰī mutuo ꝯceſſo viatori qͥ ip̄ꝫ detinuit poſtmodū. qꝛ eū penituit: vt not. Io. an. ī ꝓemio decretaliū. Itē differt. qꝛ ī p̄cario venit ſolū dolus et lata culpa. ſed ī ꝯmodato venit leuiſſima: vt ī. l. qͣſitū. §. et illd̓. ff. d̓ p̄cario. ⁊. l. ꝯͣctꝰ.ff. d̓ iureiur. ⁊ ibi reddit̉ rō diu̓ſitatꝭ. Hec elicio a Cy. ī. l. ij. C. ꝯmo. et Bar. ī. d. l. ī ꝯmodato. et Io. an̄. ī. c. vnico. d̓ ꝯmo. et Pa. ī. c. fi. depreca. et idē ī. d. c. vnico dicit ꝙ etiā precariūpōt ꝯcedi ad certū vſū. et diſtīguet̉ a ꝯmodato ꝑ nomē precariū: puta cū dicit. ꝯcedo libꝝad trāſſcribendū precario noīe.¶ Quot modiſ ſoluit̉ p̄cariū? ℟. ꝙ pͥmo volūtate eiꝰ qͥ ꝯceſſit. l. i. ff. e. ſcd̓o morte eiꝰ cui ꝯceſſū fuerat. c. fi. e. qꝛ ē ꝯceſſio ꝑſonal̓ q̄ extiguit̉cū ꝑſona. vt ī regula pͥuilegiū. d̓ re. iu. lib̓. vi.

tercio alienatōe rei p̄cario ꝯceſſe ſi is cui ē alienata a pͥmo dn̄o velit reuocare. d. c. fi. qͣrtofinito tꝑe ad qd̓ res fuerat ꝯceſſa. l. cū p̄cario¶ Sed nūqͥd reuocat̉ morte ꝯcedētꝭ? Yff. eo.℟. Pa. ī. c. precariū. eo. ꝙ no. et ibi tex. Ex qͦinfert vnū notabile ꝙ vbi actꝰ validitatꝭ pendet ex volūtate alteriꝰ nō reuocat̉ ꝑ illiꝰ mortēideo qꝛ p̄ſumit̉ quis ī ea volūtate ꝑſeuerare īq̄ quis decedit. c. maiores. d̓ baptizato. ⁊ iō licet pͥor clauſtralis poſſit reuocari ad libituꝫabbatꝭ. vt ī. c. cū ad monaſteriū. d̓ ſta. mo. nreuocatur tn̄ ꝑ mortē ipſiꝰ abbatis. intelligeſi ab abbate cū capl̓o fuit p̄poſitꝰ. vt. sͣ. ep̄ūs§. ix. ꝓ hoc facit. c. fi. ne ſede va. ſecꝰ ſi eēt ꝯceſſu vſqꝫ ad bn̄placitū ſuū. qꝛ ꝑ mortē reuocatur. c. ſi gratioſe. d̓ reſcpͥ. li. vi. vide Bar. ī. l. ſicēteſimis. ff. de ver. ſig.¶ In quibꝰ rebꝰ cōſiſtit precariū? ℟. ꝙ ī rebꝫmobilibꝰ et īmobilibꝰ et ī corꝑalibꝰ. Nā ẜuitus precario pōt cōcedi. ff. eo. l. ij. §. vl. ⁊. l. iij.et. iiij. i. ℟. ī re ꝓpria cōſtituere non pōt. d. l.iiij. §. itē ſi rē. qd̓ veꝝ ē qͣꝫtū ad dn̄iū et ꝓprietate. ſed bn̄ qͣꝫtū ad vſum poſſeſſionis ſeu detētionis. l. certe. §. pe. ff. eo.24.femini geAe CAVaneripe. ꝓducta et p̄carie ẜm Pa. ī. c. i. eo. dic̄ꝙ nō drn̄t īter ſe. ſꝫ bn̄ dn̄t acario. qꝛ p̄caria d̓r ꝯͣctꝰ ad p̄ces alicuiꝰ vl̓ aliqͦrū in itꝰ vſqꝫ ad certū tꝑs ẜm ꝙ ꝑtes ꝯuener̄t.nec an̄ illd̓ tꝑs pōt reuocari. vl̓ dr̄ p̄caria ad p̄ces aliqͦꝝ facta donatio vſqꝫ ad mortē accipientꝭ. xij. q. ij. precarie. et ī glo. d. c. i. ⁊ dic̄ Bar.ī aut̓. īgreſſi. C. d̓ ſa. ſan. ec. et ī. l. ſi finita. ff. deda. infec. qd̓ ī oībꝰ. et ꝑ oīa precaria ē eiuſdeꝫnature cū ꝯͣctu emphitheotico. et idē voluit īl. i. C. d̓ iure emphi. ē. glo. x. q. ij. precarie. gͦ ſequit̉ naturā emphitheoẜ. ꝓ hͦ bo. tex. ī autē. d̓nalie. §. lex itaqꝫ. vbi ptꝫ ꝙ ꝯͣctꝰ nouꝰ inuētꝰ acōſuetudine. ex qͦ reſultat idē effectꝰ qui reſultat ex aliqͦ ꝯͣctu inuēto a lege cēſeat̉ eiuſdē nature. Et hͦ intelligo veꝝ vbi nō fit gratis ſedaliqͥd ſoluit̉. differt nihilominꝰ. qꝛ renouat̉ d̓qͥnquenio ī qͥnqueniū n̄ emphi. Un̄ no. ꝙ p̄caria fit aliqn̄ etiā nō gratꝭ. ſicut qn̄ ſuꝑ ſoloeccl̓ie fit aliqd̓ edificiū et ſoluit̉ annuati aliquid. Fit etiā qn̄ aliqͥs dat alicui eccl̓ie poſſeſſionē vna. ⁊ recipit ab eccl̓ia duplū aut triplū vtēdū toto tꝑe vite ſue. et no. i. d. c. precarie. x. q. ij. Fit etiā qn̄ clerico vel laico dat̉ aliquid vtēdū toto tꝑe vite ſue. Aliqͥ volūt ꝙ p̄caria et p̄carie ī hͦ differat. qꝛ precaria ē ſolum3S