PlacereCCLXXXII

Talde. qui tenet ꝙ ſi ſorti ē ſatiſfactū teneturetiā d̓ ꝑcipiēdis. qꝛ ē male fidei poſſeſſor ī nōreſtituēdo rē. Si ꝟo ſorti nōdū ē ſatiſfactū.ſic nō tenet̉ de ꝑcipiēdis. qd̓ intelligo veꝝ niſi ſit ī dolo vel lata culpa. Et ſic tene ⁊ limita ⁊ ꝯcor. l. i. ⁊. ij. C. de pig. ac. ⁊ do.¶ Sed quero quā penſionē ſoluet ꝓ domopignorata creditor? ℟. Spe. tenet ꝙ ſolū adilla qͣntitatē quā idē creditor p̄ſtitiſſet. l. ī ſūma. §. frumēto. ff. de ꝯdi. inde. Sed Pa. ī. d.c. cu ꝯͣ. diſtinguit. ꝙ ſi fuit ſimpl̓r pignorata.tunc tenet̉ ad ea penſionē q̄ cōiter inuenit̉ a qͦcūqꝫ alio. Si ꝟo fuit actu vt ſolū illa ſoluat̉q̄ ſibi placet ſic eēt veꝝ dictū Spe. qͣꝫuis durum. ſed ego limito veꝝ iſto ſcd̓o caſu ī modico. ſed ī aliqͦ notabili nō credo veꝝ. aliter eētvia aꝑiēdi aditū vſurarijs ⁊ iniquitati. Necob. §. ī frumēto. qꝛ loquit̉ qn̄ indebite ꝑ errorē limitatio fuit facta. qꝛ tunc nō obligat̉ creditor niſi inqͣꝫtū fuit factꝰ locupletior. qd̓ bn̄no. qꝛ pauci aduertunt.¶Utꝝ liceat pignore vti? ℟. Pa. in. c. i. de depoſito. ꝙ ſi pacto interueniēte eo vtit̉ vſuramꝯmittit ſi ꝯmoditas quā ꝯſequit̉ ex vſu ē extimabil̓ p̄cio. c. i. de vſuris. ⁊. d. c. cū ꝯtra. ⁊ tenet̉ reſtituere. Si ꝟo nō interuenit volūtasdn̄i ⁊ ꝯͣ eius voluntatē vtit̉ eo furtū ꝯmittit.l. ſi pignore. ī pͥn. ff. de fur. niſi veriſil̓r crederꝫdn̄m ꝑmiſſurum. vt no. in. c. dudū. de elec. etinſti. de obli. que ex delic. naſ. §. placuit. Attn̄ ſꝑ fructus ſeu extimatio vſus eſt computāda in ſorte. niſi ſit talis res cuiꝰ vſus int̓amicos gratis ſolet ꝯcedi.¶ Utꝝ creditor repetet expēſas qͣs fecit in pignore? ℟. ꝙ ſi bona fide eas fecit poterit repetere: niſi ſint immoderate. l. ſi ẜuos. ff. d̓ pig.ac. ⁊ ar. ī. l. ī fūdo. ff. d̓ rei vē. Ber. tn̄ in. c. i. d̓vſuris. intelligit ꝙ repetet expēſas neceſſarias nō volūtarias. Sed tu dic ꝙ etiaꝫ vtilesdūmō nō nimis magnas: vt no. glo. i. l. creditor. C. d̓ pig. ac. tex. ē ī. d. l. ſi ſeruos.¶ Quid ſi res pignorata perijt aut deteriorat̉℟. ꝙ tenetur de dolo lata culpa et leui. ⁊ no.glo. in. l. ſi creditor. C. de pigno. ac. tex. eſt inſti. quibꝰ mo. re. ꝯtra. obli. §. fi. ff. d̓ pig. ac. l.ſi cū venderet. in fi.¶ Utꝝ remittens pignus vel bidellus reſtituens libꝝ ſocio conſueto vel famulo illiꝰ cuius ē teneat̉ ſi talis cui dedit infidel̓r egit? ℟.Pa. i. c. fi. de fur. ꝙ nō. ar. in. l. eum qui. ⁊ ī. l.argentū. ff. ꝯmo. facit. c. ſignificāte. eo. ti. ⁊ ſequit̉ Bar. i. l. ſi qͥs vxori. §. apud labeonē. ff.de fur. Idē dicit ſi eū aſſignauit alicui deferē

ti aliqd̓ ſignū illiꝰ cuiꝰ erat. ⁊ facit. d. c. ſignificāte. cū ibi no. nō ē tn̄ credendū d̓ facili tali ſigno. ar. c. i. ⁊. ij. de fide inſtru.18¶ Quātū durat pignꝰ? ℟. donec facta fuerittota ſolutio debiti vſqꝫ ad mīmū quadrantēl. qͣꝫdiu. C. d̓ di ſtra. pig.¶ Utrū poſſit creditor p̄ſcribere pignus? ℟.ꝙ nō nullo tꝑe. l. pignori rē accepta. ff. d̓ vſucapionibus.ē quedā tarIEllle ditas adere¶Cquēdū bonū. Torpor ꝟo eſt remiſſio ī executōne boni. qͥ qn̄ ſitmortale pctm̄. pꝫ s. Accidia. §. i.d̓r qͥlibet qͥ ī ma¶A Ari aūt ī flumibꝰdep̄dat̉. vt no. ī autē. nauigia.C. de fur. Et tales ſunt excōicati excōicatōe papali ꝑ ꝓceſſum curie cū oībꝰreceptatoribꝰ eoꝝ ⁊ datibꝰ eis auxiliū ꝯſiliuꝫvel fauorē. Ita etiā no. Io. an. ⁊ do. An. ī. c.excōicatōni. de raptoribꝰ. ꝙ ter ī anno ab oreſūmi pontificis excōicant̉.caOvelle homībꝰLA CEl̓ Cvtꝝ ſit pctm̄Rn̄. ẜm Tho. xxij. q. cxv. ꝙ aūtqͥs q̄rit placere ꝓpter charitatenutriēdā. vl̓ vt ī eis ſpūal̓r ꝓficiat. vl̓ vt ꝓuocēt̉ ad bonū. ⁊ ī his q̄ ſūt bona. vt catare in eccl̓ia horas vl̓ laudes diuīas ⁊ hmōi. ⁊ ſic laudabile ē. aut q̄rit placere ꝓpt̓ inanē gl̓iam. vl̓ꝓpter lucꝝ. vel ī mal̓. ⁊ ſic tale pctm̄ ē qͣle ē illud ꝓpter qd̓ placere cupit. de qͥbꝰ psͣ. Deusdiſſipabit oſſa eoꝝ qͥ hoībꝰ placēt. ⁊ ad Gal̓.ij. Si hoībꝰ placere xp̄i ſeruꝰ nō eēꝫ. Intellige qn̄ ē mortale illud ꝓpter qd̓ vl̓ in qͣ cupitplacere. puta ſi ꝓpt̓ vanā gl̓iam ſic ē mortalepctm̄ tal̓ ꝯplacētiā qn̄ tal̓ vana gl̓ia ē mortalis. vl̓ ſi q̄rit̉ tal̓ ꝯplacētia ꝑ oꝑa pctī mortal̓ſic erit mortale pctm̄. al̓s veniale.Iē ſoliuſill ClCalOpmitptētꝭ ſpōſio. vt qn̄ ꝓmiſſio fit dealiqͦ alicui. ⁊ illiꝰ ꝯſenſus cui fitꝓmiſſio n̄ extat acceptās. vl̓ qꝛ erat abn̄s. vn̄pollicitatō differt a pacto. qꝛ pollicitatio eſtvniꝰ tm̄. pactū ꝟo duoꝝ ad minꝰ. Pollicitatio ꝟo tūc trāſit ī pactū qn̄ ꝑ nunciū vel lr̄asmittit ⁊ acceptat̉. qꝛ ibi e duoꝝ ꝯſenſus. l. pactū. ff. d̓ polli. vn̄ polliceri dicimur qn̄ nullop̄cedēte rogamīe aliqͣ ꝓmittimꝰ. Promitter̄S