Pignus
reſpectu dotꝭ vxori ſue. vide. sͣ. dos. §. xi. ⁊ etiam ꝓ ꝑafernalibꝰ ⁊ donat ꝓpt̓ nuptiaſ. vt. s.dos. §. xij. ⁊ ꝑaferna. §. ij. Tercio illiꝰ qͥ doteꝫꝓmiſit. de iſtis duobꝰ hr̄. C. de rei vxo. acti. l.vnica. ⁊. d. c. ex. lr̄is. Quarto ꝯtrahētis cū fiſco ipſi fiſco. C. ī quibꝰ cau. pig. ta. ꝯͣ. l. i. et. ij.Quinto tutoris pupillo ⁊ curatoris minoriC. ī quibꝰ ca. pi. ta. ꝯͣ. l. ſi mr̄. ⁊. l. fi. C. d̓ legi.tute. Sexto ꝯductoris oīa bona inuecta ſeuillata ī ruſtico p̄dio dn̄o ſciēte ꝓ penſiōe debita. In vrbano vero nō diſtinguit̉ an ſciatvel ignoret. qꝛ tacite obligant̉. ff. de pigno. l.ſi horreū. ⁊. l. hoc iure. ⁊. C. in quibꝰ ca. pi. ta.ꝯͣ. l. ſancimus. Septimo patris tacite obligant̉ filijs ꝓ bonis aduēticijs ⁊ precijs eorū.C. de bo. q̄ lib. l. cū oportet. Octauo mr̄is cōuolātis ad ſcd̓as nuptias filijs pͥoris matrimonij ꝓ reſtitutōe eoꝝ que a pͥmo viro lucrata fuit. C. de ſecū. nup. l. hac edictali. §. penl̓.⁊. C. in quibꝰ ca. pi. ta. ꝯͣ. l. ſi mater. Nono defuncti ꝓ legatis ⁊ fideicōmiſſis. C. ꝯmuniadeleg. l. i. Decimo pͥmipillari fiſco. C. qͥ. mo.pi. ta. ꝯtra. l. ſatis. Undecimo bona ꝯductoris vectigaliū fiſco. l. ſemꝑ. §. ꝯductores. ff. d̓iur. immuni. Duodecimo ꝯtrahit̉ hypotecain naui ei qui dedit ad eā reficiendā vel armādam. l. interdū. ff. qui. po. in pigno. ha. Secus ſi dediſſet ad emendū ea. qꝛ nō hr̄et hypothecā in ea. Idem dic d̓ eo qui mutuauitad militiā emendā ꝙ hꝫ in ea tacitā hypotecā ẜm Ho. in ſumma.¶ Que pacta ꝓhibent̉ ī pignore? ℟. ꝙ omnepactū turpe impoſſibile illicitū. Itē pactū legis ꝯmiſſorie: qd̓ eſt pactū quo debitor obligat ſe inſolutū dare pignus. ff. de ſolu. l. calopodius. Itē qn̄ ꝯuenit ne pignus redimat īꝑpetuū vel an̄ diē ſibi p̄fixam. ar. c. p̄cariū. d̓preca. Itē qn̄ fit pactuꝫ ne liceat creditori pignus vēdere poſt interpellationē debitorꝭ. l.ſi creditor. §. vl. ff. de diſtra. pigno. ⁊ de iſtisd̓r in. c. ſignificāte. eo. ti.¶ Quid ſi fiat pactū vt die p̄fixa nō ſoluētedebitore creditor extūc rē habeat ī feudū? ℟.ꝙ nō valet. qꝛ fieret fraus legi. vt in ꝯſti. Fede. de feu. da. inui. l. ꝯmiſſo. c. i. ⁊ d̓ his pactꝭvide. sͣ. Pactū. §. xvij. cū ſequē.¶ Utrum pactu ꝙ amiſſio pignoris qͦcunqꝫcaſu liberet debitore valeat? ℟. ꝙ ſic. C. de pigno. ac. l. que fortuitis.¶ Quid p̄t facere creditor de pignore. an poſſit vendere? ℟. ꝙ aut conuenit expreſſe vt poſſet vendere. et ſic debet pͥmo denūciare debitori. ⁊ poſtea ẜm forma conuentā poterit vē
dere: aliter nō. Aut conuenit ꝙ nō venderet.⁊ tunc debet ter debitori denūciare vt ſoluat.⁊ inter vnā denunciationē ⁊ aliā debet eē triduū. ff. de pig. ac. l. ſi conuenit. de diſtrahenī glo. ꝙ ſi nō ſoluerit poterit vēdere. al̓s vēdēdo ſine trina monitōe teneret̉ furti. Si veronulla fuit facta mētio de vendēdo vel nō vēdendo. tunc debet ſemel nūciare vt ſoluat. ⁊poſtea elapſo biennio vēdere poterit. hec ꝓbant̉ in. d. l. ſi ꝯuenit. de diſtrahē.¶ Sed quid ſi creditor vedito pignore bona fide minus accepit qͣꝫ ſit debitū ſuū? ℟. ꝙreſiduū repetet a debitore. Si ꝟo plus debito vendidit tenet̉ illud plꝰ reſtituere debitori. C. de iure do. l. vl.¶ Utrum pignus poſſit ꝑ creditorē alteri pignorari? ℟. ꝙ ſic. vt ē tex. i. l. i. C. ſi pignus pigno. da. ſit. Et licet Spe. dicat nō licere vltra tres vices. Tenet tn̄ et verius Ange. ī. d.l. i. ꝙ etiā ꝑ mille vices: qꝛ ius queſitū a creditore ī pignore ē reale: et ē trāſitoriū de ꝑſonaad ꝑſona in mille manus. ⁊ ſic ꝯcludit text.d. l. i. in verbo tādiu eſſe ⁊c̄.¶ Quid ſi alius cui res pignorata fuit alterivendidit qui forte abſentauit ſe qd̓ remediūdabit̉ pͥmo debitori ad ꝯſequendū rē ſuā? ℟.Spe. dicit ꝙ aget contra primū creditoreꝫ.ſed primꝰ creditor liberabit̉ cedēdo ſibi actionē ꝯtra eū cui legittime pignorauit. ⁊ ſic aliꝰreſpectu tercij ⁊cͣ.¶ Utꝝ poſſit pignorari vſurarijs noſtri tꝑisqui habent ex pͥuilegio ꝙ poſt annū lucrant̉pignus? ℟. ꝙ ſic. et ſi ꝑdet̉ damnū erit debitoris. qꝛ quod fit lege ꝑmittēte nō meret̉ pena. l. graccus. C. de adulte. ⁊ ideo cū lex permittat pignus pignori obligari ſibi imputꝫdebitor. Qd̓ tn̄ limito veꝝ ſi mō nō pignorauit niſi ꝓ quātitate ſibi debita. qꝛ ꝓ plꝰ nōlicet in aliquo caſu. Itē ſi hoc fecit ꝓ ncc̄itate vl̓ vtilitate ſua. qꝛ ꝓ alio reſpectu nō lꝫ ſb̓vſuris acciꝑe. Itē tercio ſi hͦ notificauit debitori iſtis nō ꝯcurrētibꝰ nō liceret.¶ Utꝝ creditor teneat̉ fructus pignoris cōputare in ſortē? ℟. ꝙ tā fructus quos ꝑcepitqꝫ quos ꝑciꝑe potuiſſet et ex ſua negligentianō ꝑcepit tenet̉ ꝯputare in ſortē. ⁊ qd̓ plꝰ ſuꝑeſt reſtituere debitori. ita tenet glo. ī. c. cū contra. eo. ti. et ſequit̉ Pa. ibidē. et Io. an. in. c. i.et. ij. de vſuris. Ho. in ſumma tenet oppoſitū qͦ ad ꝑcipiēdos .ſ. ꝙ nō teneat̉: niſi fuerit īdolo vel lata culpa: vtputa qꝛ erat ſolita locari. vel erat qui qͦrebat ea ꝯducere. hoc ideꝫſequit̉ do. An. Sed mihi magis placꝫ opi.