Druckschrift 
Summa angelica de casibus conscientiae : Mit Beigabe von Hieronymus Tornieli
Einzelbild herunterladen
 

Penitentia

oībꝰ fiat. Aut loqͥmur de penitētia ꝓut directereſpicit ſatiſfactionē tꝑalis pene debite ꝓ pctīsiā dimiſſis quo ad culpa. ⁊ ſic bene p̄t fieri devno peccato ſine alio. Que ſunt partes penitētie? ℟. tres. ꝯtritio.cōfeſſio. ⁊ ſatiſfactio. Quarta dicit̉ penitentia .ſ. illa q̄ a ſacerdoteꝓ peccatis ꝯfeſſis imponit̉. de iſta vides. Cōfeſſio. vi. ⁊ .jͣ. ſatiſfactio. Quīta penitētia dicit̉ illa de qua dicit̉ ꝙ re1gulariter ꝓ quolibet pctō mortali debet īponiſeptēnis. xxxiij. q. ij. hͦ ip̄m. ⁊ qūo debeat intelligi Pa. declarat in. c. accepiſti. de ſpon. duorū.ꝙ debet in iſto tꝑe ſemel bis vel ter ieiunare inebdomāda. ẜm diſcretionē ⁊ iudiciū ſacerdotis. ⁊ facit qd̓ no. in. d. c. hͦ ip̄m. Et ſic intellige oīa iura q̄ penitētiā imponūt ꝑ numeꝝ dierū ſeu annoꝝ nō ſpecificādo modū in. c. accuſaſti. de accu. videt̉ velle idē Pa. ꝙ cū ferie ſolēnes ſint. ij. iiij. ⁊. vi. vt in. c. penul. xi. q. iij. ꝙſacerdos debet imponere. vt his diebꝰ ſinguliſebdomadis ieiunet ⁊ ſic ſatiſfactū eſt. ⁊ hͦ veꝝniſi ex cauſa aliud diſpoſuerit ſacerdos. vt inc. deꝰ qͥ. de pe. ⁊ re. ⁊ in. c. que penitet. de pe. diſ.ij. Un̄ cū hodie ſint arbitrarie. dicit Hoſti. ꝙdebet ſacerdos ī penitētia imponenda attēdereqͥd expediat ad ſalutē peccatori. etiā ſolū imponendo vnū pater noſter. facit. c. alligāt. xxvi.q. vij. ſequit̉ Pa. in. d. c. deꝰ qͥ. vbi bonꝰ tex. ⁊de hͦ vide Cōfeſſio. vi. Utꝝ ſacerdos poſſit diſpēſare in pena debita ea dimittendo? ℟. Pa. in. c. ſicut dignū. d̓homī. ꝙ ſic. vt eſt pulcer tex. de peni. diſt .i. quēpenitet. Et ideo bonū eſt vt ſacerdos in impoſitōne penitētie diſpēſet cū cōfitente circa reſiduū pene. ſi maior eſſet imponēda. vide ad hͦs. Indulgētia. §. v. Utꝝ penitētia facta ī peccato mortali ſit va14lida: an ſit iterāda? ℟. ꝙ fuit diuerſa opi. Ri.in quol̓ .i. q. x. tenet ꝙ ſatiſfacit p̄cepto ꝯfeſſoris. nec tenet̉ reiterare. ſꝫ nō ſatiſfacit pene debite ī purgatorio. Alij diſtinguūt ꝙ penitētie exquibꝰ manet aliqͥs effectus poſt ſatiſfactōnisactū nō ſunt iterāde. ſic eſt ieiuniū: elemoſina⁊ hmoi. alie aūt qͥ nō relinquūt aliquē effectūoꝑtet iterare. vt ſunt orōes ⁊ hmōi. Sco. ꝟ̓oin. iiij. diſt. xv. q. i. circa fi. q. dicit ꝙ qͥ vere ſemel penitet ⁊ recipit penitētia ꝯdigna impoſitā ſibi ab eccleſia claue nō errante qͣꝫtumcūqꝫpoſtea recidiuet nō tenebit̉ ꝓ illis peccatis ꝓquibꝰ illā penitentiā recepit: niſi ad illā penitētia ſibi impoſita. ⁊ ſi illā implet in charitate n̄tm̄ ſoluit penā ſꝫ meret̉ gratiā. Si aūt imple-

at extra charitatē volūtarie ſoluit penā ſed nōmeret̉ gratiā. Si ꝟo illa pena ab eo exigat̉ extra charitatē pena quidē ſoſuit̉. licet ip̄e nō ſoluat. pͥma quidē eſt ſatiſfactio ſimplicit̓: qꝛ placans ⁊ recōciliās. ſcd̓a eſt ſatiſfactio. qꝛ volūtaria redditio ſꝫ nō ſimpliciter: qꝛ nec placāsnec recōciliās. tercia eſt ſatiſpaſſio vltra quānō exigit̉ vlterior pena. Ex qͦ ꝯcludit ꝙ n̄ eſtneceſſe talē penitētia iterare: ſꝫ ſolū de pcto poſtea cōmiſſo ponit exēplū de eo qͥ cōmiſit crimē ꝓ qͦ p̄ciſe meret̉ manꝰ abſciſioneꝫ. vn̄ ſi iſtiinuito abſcindat̉ manꝰ ſatiſpatit̉ ⁊ ſatiſfit regiſufficiēter. nec ẜm iuſticiā coget̉ ad vlterioreꝫpenā. qͣꝫuis nō recipiat̉ in gr̄aꝫ ⁊ amiciciā. ſicml̓to magꝭ vbi qͥs ſibi ea infligit. Un̄ ſi talisꝓpter nouū mortale poſtea cōmiſſuꝫ dānaret̉anteqͣꝫ totā penitētiā īpleuiſſꝫ nō puniret̉ eternaliter. ſꝫ ſolū pena correſpōdēte illi penitētieq̄ nō fuit h̓ expleta ⁊ tꝑalit̓. qꝛ exqͦ ꝑ iuſticiaꝫpunitiua īpoſita eſt ſemel pena tꝑalis h̓ ꝓ peccato de qͦ vere penituit nunqͣꝫ ei debet̉ niſi penatꝑalis ⁊ illa ſoluta nll̓a debet̉ alia ꝓ illis pctīsſꝫ tm̄ ꝓ alijs. Pa. ꝟo in. c. qd̓ qͥdē. de pe. ⁊ re. ⁊Archi. de pe. di. iij. §. vlti. tenēt ꝙ nō valet ſꝫ ēiterāda ſimpl̓r. Sꝫ ego teneo cū Sco. cuiusopi. videt̉ aꝑte tenere glo. ſingularꝭ in. d. c. ꝙqͥdā. vbi dicit ꝙ licet n̄ valeat talis qͦ ad vitaeternā. tn̄ valet ei qꝛ ſentiet fructū eiꝰ. cū d̓ aliocrimīe pn̄iaꝫ egerit. de pe. di. iij. §. vlti. vbi etiam glo. tenet ꝙ nō tenet̉ talē pn̄īaꝫ reiterare. ⁊has glo. cōiter ſequunt̉ docto. ⁊ cū eis trāſeūtlicꝫ Archi. dicat coīter tenere ꝯtrariū ⁊ male. Utꝝ penitētia ī articulo mortis dilata valeat? ℟. ẜm oēs ꝙ ſic. ꝑ dicta Ezech̓. xviij. In qͣcūqꝫ hora ꝯuerſus fuerit peccator ⁊c̄. Sꝫ hora mortis cadit ſub illo ſigno quacunqꝫ. ergo⁊c̄. ſꝫ aduerte ꝙ eſt valde periculoſuꝫ vſqꝫ adillud tempꝰ expectare. Et ꝓpterea dicit Auḡ.de peni. diſt. vij. in. c. nullus quē ſero penitet.oꝑtꝫ nō ſolū deū timere iudicē. ſꝫ iuſtū diligere non tm̄ penā timeat ſꝫ anxiet̉ ꝓ gloria. debetem̄ de crimine dolere ⁊ de om̄ī eiꝰ p̄dicta varietate. hec ille. Sꝫ cū hec cōmuniter nō adſintpeniteti in extremis. tū qꝛ principaliter vt plurimū ꝯuertunt̉ tales timore mortis ⁊ infernipatet qꝛ niſi mors īmineret nō cōuerterent̉. ⁊ideo deficit primū neceſſariū .ſ. ꝙ nō cōuertit̉.qꝛ diligit deū iuſtū. Itē nec ꝯuertit̉ pͥncipaliter ꝓpter gloriā. ſꝫ ꝓpter penā euitandā patetſi d̓ pena n̄ timeret ꝑſeueraret ī malis vt priusItē cōiter deficit terciū. qꝛ cū ſit qͣſi extra ſe exīfirmitate n̄ p̄t dolere d̓ ſingulis peccatis ſicuttenetur nec ꝯfiteri. Et ideo credo veriſſimum