Druckschrift 
Summa angelica de casibus conscientiae : Mit Beigabe von Hieronymus Tornieli
Einzelbild herunterladen
 

CCLXXVIII.Penitentia

cuſando. niſi faciāt ī fauēdo maliſ cōmittēdiſEt ſi qͥd acceperūt ꝓ n̄ accuſando tenent̉ illd̓reſtituere vl̓ fiſco. vl̓ illi cui pena erat applicāda. Et vltra etiā vſqꝫ ad cōplemētū pene exacte ſi accuſaſſent. ẜm doctrina Tho. ij. ij. q. lx.vij. vt patet s. §. xviij. in fi. Fallit hͦ ī criminalibꝰ. vbi eſſet infligēda pena corꝑaliſ. qꝛ ſi deſiſterēt ex cōpaſſione etiā ſi aliqͥd acciperēt ꝓnaccuſando licet turpiter acciperēt: nō tn̄ tenerent̉ illud reſtituere de neceſſitate.eſt virtusGNitentiq cōmiſſa mala cū emendatōis ꝓpoſitoplāgimꝰ ⁊ odimꝰ. ⁊ plāgēda vlteriꝰ cōmittere nolumꝰ. mgr̄ ī. iiij. ſen. di. xiiij. ⁊ē vnū de ſacr̄is noue legꝭ. qͦ bn̄ diſpoſitis ſemꝑpcta remittunt̉. d̓ ſum. tri. c. i. §. ſacramētū. pn̄ia qͥnqꝫ modis d̓r. prima dicit̉ ſolēnis q̄imponit̉ ẜm illū modū. de qͦ in. c. in capite. l.diſt. quā omitto cū hodie nō ſit ī vſu.Scd̓a d̓r publica q̄ fit ī faciē eccl̓ie ⁊ publice ⁊differt a ſolēni. Tū in mo. qꝛ ī iſta nẜuat̉ille modꝰ. de qͦ in. d. c. ī capite. Tū etiā qꝛ iſtaptiponi a ſimplici ꝯfeſſore. ẜm Guil. Durā.Goff. ⁊ Hoſt. ar. c. penitētes. l. di. ⁊. xxx. di. ſiqͥs p̄ſbiter. d̓ pe. ⁊ re. q̄ſitū. Nec ob. c. accedentibꝰ. d̓ exceſ. pla. vbi rephēdunt̉ abbates. qͥ publicā pn̄īaꝫ imponebat. qꝛ ibi accipit̉ publicaꝓſoleni q̄ ſolū imponit̉ ab ep̄o. ⁊ hoc veꝝ niſialiud habeat ꝯſuetudo. Itē ⁊. iij. differt. quiaiſta publica iterat̉. ſolēnis vero nō p̄t.Sꝫ q̄ro qn̄ debet īponi pn̄ia ſolēnis vel publica? ℟. Pa. in. c. qͣſitū. de pe. ⁊ re. ꝙ ꝓ delictograui ⁊ ſcādalizāti totā vrbe deberet īponi ſolēnis. d. c. in capite. Si ꝟo eſt gͣue ⁊ publicū ſꝫnō ſcādalizoſū. tūc īponet̉ pn̄īa publica ſꝫ nōſolēnis. vt no. in. d. c. q̄ſitū. ⁊ in. c. i. de pe. ⁊ re.Si aūt ſit graue ſꝫ occultū: tūc nec ſolēnis nͤpublica debet ip̄oni. Et ideo reprobat ꝯſuetudinē illoꝝ qͥ ml̓ieribꝰ ꝓ extinctōne pueroꝝ qͦspenes ſe habebāt ī lecto imponunt publica penitentiā. ⁊ vide eū in. d. c. i. ⁊ in. c. ſtatuimꝰ. demale. ⁊ in. c. fi. de his qͥ fi. occi. Quibꝰ p̄t īponi? ℟. ꝙ nec clericis nec religioſis. nec etiā laicis inſignibꝰ debet imponi. ar.d. c. in capite. Et hͦ veꝝ niſi clericꝰ ſit depoſitꝰ.l. diſt. ꝯfirmandū.Quis eſt effectꝰ pn̄ie ſolēniſ? ℟. ꝙ laicꝰ poſtea nō p̄t̄ ad ordīes ꝓmoueri. l. di. illud. nec clericꝰ ad ſuꝑiores. vt dicit̉ ibidē. p̄t tn̄ ep̄s diſpēſare ī ordinibꝰ minoribꝰ n̄ aūt ad ſacros. l. di.placuit. Itē nō debet mr̄imoniū ꝯͣhere. pur ſi

cōtrahit tenet. Iuuenis tn̄ nō ꝓhibet̉ ꝯͣhere.Itē nec militia aſſumere. xxxiij. q. ij. §. de penitentibꝰ. ⁊. c. antiqͥ. cū alijſ. c. Itē nec laicalē habitū deferre. l. di. c. vlti. Itē debet viuere ẜm regula eccl̓iaſticā. de pe. diſt. v. cōtrariū. ⁊. c. ſe.Itē ꝯueniendꝰ eſt ſub eccl̓iaſtico iudice. xi. q.i. aliud. de pe. diſt .i. aliud. Itē fit infamis nonrōne pnīe. ſꝫ rōne criminis publicati. qd̓ veintellige qn̄ ꝑ ſentētiā iudicis imponit̉. Secꝰſi ex deuotōne quis publicā penitētiā facit ẜmHoſti. de offi. Archip. c. ij. Tercia penitētia dicit̉ pͥuata. ⁊ dicit Sco. īiiij. di. xiiij. q. i. circa fi. q. ꝙ de vi vocabuli penitere idē eſt ꝙ penā tenere. Hec aūt nō tm̄ importat paſſione pene vt inherēti. ſꝫ etiā actionē volentis reſpectu pene. Un̄ penitētia actualis eſt punitio volūtaria vel volūtas punitionis. ⁊ ī hac eſt ꝯſiderare. Primo velle peccatūpunire ſeu vindicare. Secūdo ſe peccaſſe nolle ſiue peccatū deteſtari. Tercio punitioneꝫ iāinflicta velle libere acceptare. Quarto pena inflicta patiēter ferre. In quolibet hoꝝ actuū ſaluat̉ ꝓprietas vocabuli huiꝰ penitere ⁊ in ip̄isꝓprie ꝯſiſtit eiꝰ ſignificatū. De quibꝰ peccatꝭ debet hō penitere? ℟. ẜmcōiter theologos. ꝙ de oībꝰ peccatis mortalibus actualiter cōmiſſis. ſiue ante baptiſmū.ſiue poſt. De venialibꝰ ꝟo licet ſit expediens.nō tn̄ eſt neceſſaria ad ſalutē in hͦ mūdo. niſi īduobꝰ caſibꝰ. Primo rōne dubij. vtꝝ .ſ. mortale vl̓ veniale ne ꝑiculo ſe exponat. Secūdorōne ꝑiculi qn̄ habet aliqua affectione venialem quā niſi repͥmat dubitat ne trahat eū admortale ẜm ſan. Bo. in. iiij. di. xvi. q. ij. ar. ij.Q. Utꝝ reqͥrat̉ ſingulariter de qͦlibei. x. ꝙ ſic.de cognitis .ſ. cū de illis ſpēaliter cogitat ⁊ tatur ſpēaliter de quolibet cogitare vt peniteat ſiadſit opportunitas proportionata fragilitatihumane. aliter nō remittunt̉ de lege cōmuni.De incognitis vero ſi ignorātia eſt inuincibilis vel excuſabilis nō tenet̉ niſi in generali penitere. ſi vero eſt craſſa vel inexcuſabilis. ſic tenet̉ in ſpeciali penitere. qꝛ tenet̉ dare operaꝫ vtea cognoſcat ⁊ peniteat. hec ex Richar. in. iiij.diſt. xvi. ar. iiij. q. ij. Utrū poſſit agi pn̄īa de vno pc̄to mortali ſine alio? ℟. ꝙ n̄. qꝛ aut deꝰ totū remittit: aut nihil. ⁊ iō oꝑtet peniteat d̓ oībꝰ. tex. eſt in. §. iteꝫd̓ pe. di. iij. ꝯcor. Ric. ī. iiij. di. xv. ar. i. q. vi. Diſtinguo tn̄ ſic. qꝛ aūt loqͥmur d̓ pn̄ia ꝓut ꝑ eāremittit̉ cl̓pa ⁊ recōciliat̉ hō deo. ⁊ ſic cū radixſatiſfactōiſ ſit vna .ſ. charitas q̄ ſecū n̄ cōpatit̉pctm̄ mortale. Ideo eſt veꝝ ꝙ n̄ p̄t fieri niſi d̓K 4