Druckschrift 
Summa angelica de casibus conscientiae : Mit Beigabe von Hieronymus Tornieli
Einzelbild herunterladen
 

OarioCCLXII.

bono nature. ⁊ ſic deꝰ exaudit nō quaſi ex iuſticia. qꝛ talis nō meret̉. ſed ex miſericordia. ſi tn̄alie ꝯditiones ꝯcurrāt. Sꝫ qͥd ſi orat ꝓ alio. nunqͥd exaudiet̉? ℟.ꝙ aut orat vt miniſter eccl̓ie. ⁊ ſic exaudit̉. .i. q.l. c. dictū eſt. Aut orat vt priuata ꝑſona. ⁊ ſic n̄exaudit̉ peccator ꝓ alio orans. Et ſic intelligeē. ſi qͥs inqͥt. ⁊. c. ip̄i ſacerdotes. ⁊. c. ſacroſancta⁊. c. neceſſe .i. q. i. Ueꝝ eſt ꝙ ſi ille qͥ inducit peccatorē ad orandū ꝓ ſe ſit bonꝰ tūc peccator exaudiet̉: nō ꝓ ſuo ſed ꝓ merito poſcētis. d. c. dictū eſt. Sꝫ aduerte ꝙ h̓ ⁊ in. §. p̄cedēti accipitur peccator ille qͥ eſt in mortali: nec de eo eſt attritꝰ vl̓ ꝯtritꝰ. qꝛ licet qͥs eſſet ī peccato. tn̄ d̓ eodolet ⁊ ꝓponit abſtinere ⁊ ſatiſfacere. tūc nonhabet locū iſtud ſꝫ illud qd̓ dicit Auḡ. ſuperIoh̓. omel̓. xliiij. Si em̄ peccatores deꝰ nō exaudiret fruſtra ille peccator publicanꝰ oculosī terra demittēs ⁊ pectꝰ ꝑcutiēs diceret. Dn̄e ꝓpitiꝰ eſto mihi peccatori. cuiꝰ ꝯtrariū ibi patetqꝛ deſcēdit iuſtificatꝰ. ⁊ ideo tales exaudiunt̉. Tercio debet eſſe oratio aſſociata cū breuiloquio. Matth̓. vi. Cū oraueritꝭ nolite multūloqͥ. Facit de ꝯſe. diſt. v. c. nō mediocriter. ſedꝯtrariū xp̄s Luc̄. xviij. dicit. ſemꝑ oꝑtet orare ⁊ nunqͣꝫ deficere. Itē Luc̄. vi. dicit̉ ꝙ pernoctauit orādo. Et Luc̄. xxij. dicit̉ ꝙ ꝓlixiꝰ orauit. Facit. lxxvi. diſt. c. noſce. Ad qd̓ dicendūꝙ oratio nō ſolū ẜm ſuā cauſam: q̄ eſt deſiderium charitatꝭ. ſꝫ etiā ẜm ſeip̄am p̄t eſſe diuturna. Et qd̓ ego dico ꝙ debet eſſe breuiſ. Hoc intelligo taliter ne ī morātibꝰ nobis aliud cordinoſtro inſerat inimicuſ. Et ideo ſancti patresaliqͣꝫtulū orabāt. ⁊ poſtea aliqͥd oꝑis faciebatdeinde ad orationē redibāt: ſic ⁊ nos nō ita debemꝰ ꝓlongare orationē ꝙ ī ip̄a repleamur vagationibꝰ. ſꝫ potiꝰ eā breue facere vt cū feruoreeā expleamꝰ. Et hͦ eſt qd̓ dicit Auḡ. ad ꝓbamMultū loqͥ in orado ē rē neceſſaria ſuꝑfluisagere verbis. Cū plerūqꝫ hͦ negociū plꝰ gemitibꝰ qͣꝫ ſermonibꝰ agat̉. Et hic loquit̉ d̓ orōnevolūtaria nō de illa q̄ eſt de neceſſitate. vt officiū clericis ⁊ hmōi. Utꝝ oratio debeat eſſe vocalis? ℟. ẜm Ric.vbi. s. q. iij. ꝙ duplex eſt oratio. Quedā cōisſcilicet q̄ ꝑ miniſtros eccl̓ie in perſona totiꝰ populi deo offert̉. ⁊ talis debet innoteſcere populo ꝓ qͦ offert̉ vt excitet̉ ad deuotionē. ⁊ ne poſſitſuſpicari ī miniſtrꝭ eccl̓ie illiꝰ ordinis omiſſio⁊ ideo talis debet eſſe vocalis. Alia eſt oratioſingularis ꝑſone .ſ. q̄ offert̉ ab hoīe. inqͣꝫtū eſtſingularis perſona. ſiue ꝓ ſe oret: ſiue ꝓ alio. ⁊talis oratio qͣꝫuis nō ſit neceſſariū ꝙ ſit cū ſen

ſibili voce: niſi ad hͦ hō ſit obligatꝰ ex voto. tn̄qn̄qꝫ expedit ad meritū. vt mentali adiungat̉vocalis. vt ꝑ vocalē feruor cordis ampliꝰ excitet̉. Ex quadā em̄ naturali vnione aīe ad corpus motꝰ corꝑis diuerſimode affectiones aīeexcitat ⁊ immutāt. Si tn̄ in caſu vocalis oratio remitteret interiorē feruore. tūc nō eſſet vocaliter orandū orōne ſingulari. qn̄qꝫ etiā ex exceſſu feruoris mētis ꝓrumpit hō in vocalemorationeꝫ. Poteſt etiā fieri vocalis oratio adredditionē debiti. vt ſcꝫ hō ẜm totū qd̓ habetdeo ſeruiat. Et illud Matth̓. vi. orātes nolite multū loqͥ. Intelligēdū eſt ẜm Auḡ. ad ꝓbam. ꝙ nō eſt loquendū multum .ſ. vt multalocutio ſit efficax ad exauditionē qͦ eloquētiores erimꝰ. qꝛ deꝰ principaliter ad intentionemaſpicit. Propterea ſubiūxit Auḡ. ibidē. nō deeſt multa p̄catio. ſi feruēs ꝑſeuerat intētio. Quarto reqͥrit oratio ꝙ fiat cū bona intentōne ⁊ feruēter. Sꝫ hic q̄rit̉. vtꝝ oratio vocalisſine mētali attentōne ſit efficax? ℟. ẜm Rich̓.vbi sͣ. q. vi. ꝙ triplex eſt efficacia orōnis. Prima eſt ī merēdo ſeu ſatiſfaciēdo. Scd̓a eſt inimpetrādo. Tercia eſt orantē ſpūaliter ⁊ ſenſibiliter reficiēdo. Un̄ nullā iſtaꝝ habet vocaliſoratio: niſi eā cōcomitetur cōcors meditatio.Moralis em̄ nō eſt actꝰ exterior. niſi ꝑ cōparationē ad actū ratōnis interiorē. Aduerte tn̄ꝙ intētio debita ⁊ actualis ſi adſit ī principiovocalis orōis. licet poſtea mēs euaget̉: niſi tal̓euagatio interrūpat prima intentionē ꝑ ꝯtraria intentionē. ſic eſt meritoria ⁊ impetratiuaoratio vocalis ſine attentōne ꝑ virtutē primeintentōis. ſicut cū qͥs ꝑ bona intentione incipit peregrinari vl̓ elemoſina dare: totū ſequēſeſt meritoriū virtute intentōis pͥme. qͣꝫuis ceſſet ſua intentio actualis. Sꝫ talis oratio ſineattentōe nō habet terciā efficaciaꝫ .ſ. ſpūaliterreficiēdi orāte niſi qͣꝫdiu eā ꝯcomitat̉ attentioactualis. Et ſic intelligit̉ illud. i. Choꝝ. xiiij.Si orem lingua. ⁊ ſpūs meꝰ non orat mensmea ſine fructu eſt .ſ. ſpūalis refectōis.Sꝫ qn̄ dicet̉ ꝑ euagatōeꝫ interuenire ꝯtraria intentōeꝫ? ℟. licet Rich̓. nō declaret. Dicꝙ tūc qn̄ hō volūtarie alia cogitat nō ꝑtinētiaad orationē. Et de hͦ vides. Hore. §. xxvi. Etqūo eſt pctm̄. Un̄ dicit Cypri. d̓ or̄one dn̄icaQuo audirite a deo poſtulas: cū ip̄e te nō audias. Et Ber. Cauſamur nobis deeſſe gr̄aꝫ. ſꝫiuſtius ip̄a gr̄a ꝯqͣrit̉ nōnullos deeſſe ſibi. EtCaſſianꝰ. Nunqͣꝫ orat qͥſquis etiā flexis genibus. ſi vagatōe diſtrahit̉. Propterea dic̄ Cy.prianꝰ. Nihil aliud cogitet oraſqꝫ id ſolū qd̓P 3