Obligatio
obligauit om̄ia bona ſua nō intelligit obligare ea q̄ nullo modo ſpēaliter eſſet obligaturuſ:puta pannos: lectos: ⁊ alia ſuppellectilia ſinequibꝰ viuere nō poſſumꝰ¶ Utrū papa poſſit abſoluere ab obligatōe qͣqͥs alteri tenet̉. videsͣ. Iuramētū. vi. in prin.¶ Utꝝ obligatio ſemel extincta poſſit inſtaurari? ℟. ꝙ noͣ. tex. in. l. cū ex cauſa. C. de remiſ.pig. ſꝫ oꝑtet alia fiat ſi debet ineſſe.¶ Utꝝ obligatio diſſoluat̉ adueniēte termīo℟. Pa. in. c. ſicut ex lr̄is. de ſpon. capiēdo mētē Gof. q̄ placet do. Anto. ⁊ eſt amica veritati. ꝙ aut terminꝰ apponit̉ ad ſollicitandū implementū obligatōis. ⁊ tūc lapſus termini nōliberat ab obligatōe. ar. l. obligationū. §. placet. ff. de acti. ⁊ obliḡ. ⁊ ar. c. cū dilecti. de dolo⁊ ꝯtu. ⁊. l. celſus. ff. de ar. Et tūc ponit̉ ad ſollicitandū implemētū qn̄ apponit̉ terminꝰ cōtractui iā ꝑfecto: puta cōtraxit qͥs ſponſalia. ⁊poſtea ꝓmittit ꝙ infra certū tꝑs ducet eā nondiſſoluit̉ elapſo termino. Aut terminꝰ apponit̉ ad finiendā ſeu limitandā obligatōem. ettūc lapſus termini liberat ab obligatōe ſi ꝑ eūn̄ ſtetit quin īpleret ī termīo Et iſto modo dicit̉ appoſitꝰ qn̄ apponit̉ ad ſollicitandū principiū ꝯtractꝰ. puta ꝓmiſimus adinuicē tali tꝑeꝯuenire ad ꝯtrahēdū ſpōſalia elapſo die libereſt ꝑ quē nō ſtetit.¶ Utꝝ obligatꝰ ſtatim teneat̉? ℟. Pa. in. c. li.cet heli. d̓ ſimo. ꝙ aūt dies eſt appoſita obligationi: ⁊ ſi ſunt eiuſdē fori reꝰ ⁊ actor tenet̉ reꝰ ſine interpellatōe offerre: ⁊ ire ad domū eius. qꝛdies īterpellat ꝓ hoīe. c. potuit. de loca ⁊. l. magna. C. de ꝯtrahe. ⁊ co. ſtipu. Si nō ſunt eiuſdē fori non tenet̉ reꝰ ſpōte ire ad foꝝ alteriꝰ velad domū: ſꝫ dicat in domo ſua paratꝰ ſum ſoluere ſi ſit qͥ recipiat. ⁊ ſufficit iuxta no. in. l. itēilla. ff. de ꝯſti. pecu. ⁊ ibi Bar. ⁊ Albri. in. l. iubemꝰ. C. de ep̄i. ⁊ cle. qd̓ no. ꝓ limitatōe. c. potuit. de loca. Intellige niſi aliud ſit ſpēaliter ī pacto. Aut dieſ nō eſt appoſita. ⁊ ſic requirit̉ monitio. vt in. l. ſi ex legati. cā. ff. de verbo. obliḡ.⁊ videsͣ. Mora. §. i. ⁊. jͣ. Solutio. §. xix.¶ Utꝝ obligatꝰ legere duobꝰ annis ⁊ impeditus ex aliqua cauſa nō fecit teneat̉ legere alijsduobꝰ poſt illos ſequentibꝰ? ℟. Pa. in. c. Significauerūt d̓ iudi. ꝙ no. qꝛ alie ſunt oꝑe illorū duoꝝ ſequentiū: ⁊ alie p̄cedentiū. qꝛ oꝑe ꝑ.ſonales mutant̉ ex curſu temꝑis. vt in. l. ſi noſortē. §. liltus. ff. de cōdi. indebi. ad idē facitl. ſi vſuſfructus in bienniū. ff. de vſufru. vbi finito tempore finitur ius. ⁊ hoc voluit Bar.d. terminis in. l. ⁊ ideo heſitat̉. ff. de ꝟbo. obli
Secus dicit vbi factū ad qd̓ quis tenet̉ nondiuerſificat̉ ex tꝑe. qꝛ tunc elapſo tꝑe ad qd̓ tenet̉ integrat̉ tꝑs.¶ Utꝝ pactū ſeu ꝓmiſſio obliget qn̄ turpitudo tm̄ verſat̉ ex parte recipientis obligationē℟. Pa. in. c. debitores. de iur̄iurā. ꝙ no. patetibi. qꝛ ꝓmiſſio de ſoluēdis vſuris nō obligat.qꝛ ſi obligaret etiā naturaliter ſolū cogeret̉ ſoluere rōne pacti. vt in. c. i. de pactis. ſicut cogit̉quādo interuenit iuramentū. Ratio: qꝛ cū lexreſiſtit etiā alteri ꝯtrahēti nō naſcit̉ obligatioetiā naturalis. vt in. l. cuꝫ lex. ff. de fideiuſſo. ⁊ibi plene ꝑ Bar.¶ Sꝫ quare obligat̉ magis ex iuramēto qͣꝫ exꝓmiſſione. cū deꝰ nō faciat differentia inter iuramentū ⁊ ſimplicē loquelā. vt in. c. Iuramēti. xxij. q. v. ℟. Pa. in. d. c. debitores ꝙ ideo ē.qꝛ ſimplex ꝓmiſſio eſt nulla. ⁊ ideo habet̉ ꝓ n̄facta ꝓpter turpitudinē recipiētis. ſecꝰ in iuramento. qꝛ cui fit .ſ. deo nō turpiter accipit: neciurās peccauit. Promiſſio em̄ dirigit̉ ī hoīeꝫ.Iuramentū aūt in deū.¶ Utꝝ adminiſtrator n̄ habēs exp̄ſſuꝫ mādatum ad penaͣ apponendā: vel ambaſiator poſſint obligare ꝯſtituētes ad penam: quā oppoP Fnūt ꝓ obſeruatōe eiꝰ qd̓ ꝓmittūt. j. Pa. in. c.ij. de p̄ca. ꝙ ſic. facit. l. bn̄ a zenone. C. de qua.p̄ſcrip. ⁊. l. ſi ꝓcurator ceſaris. ff. de iure fiſci. etd. c. ij. vbi p̄latus p̄t apponere penā ⁊ obligareſe ⁊ ſucceſſores. dumodo ꝯtractꝰ fit rōnabilis⁊. c. dilecti. in fi. de arbi. ⁊ qd̓ ſcribit̉ in. c. nullide re. eccle. nō alie. vbi rector eccl̓ie p̄t obligare ſine ꝯſenſu ep̄i oīa bona eccl̓ie generaliterobſeruatōe ꝯtractꝰ alicuiꝰ. qꝛ ſolū ſibi ꝓhibet̉ſpecialis hypotheca. Qd̓ limita veꝝ: niſi ꝯtractus nō teneret: aut eſſet nullus qꝛ ꝯtra ius. qꝛpena tollit̉. ſecus ſi eſſet nullꝰ qꝛ p̄ter ius. qꝛ teneret pene appoſitio. d. c. dilecti. vide glo. i. c.acceſſoriū. li. vi. ⁊ tex. cū glo. in. c. ſignificantibus. de offi. dele. Limita ſecūdo niſi pena eſſetp̄ter naturā ꝯtractꝰ. vt in. d. l. ſi ꝓcurator. vbinō tenet̉ fiſcꝰ ad duplū vel triplu. licet ꝓcurator obligauerit ſe ſi euinceret̉ res quā vendit.ſecꝰ qn̄ ꝓ obſeruātia ꝯtractus apponit̉. vt ī. d.l. bene a zenone.¶ Utꝝ pater obliget̉ ex ꝯtractu filij? ℟. Io. depla. inſti. qd̓ cū eo. §. in rē. ꝙ ſi ꝟſum eſt ī vtilitatē pr̄is: puta qꝛ mutuo accepit pecunia vt ſeveſtiret ẜm ꝯuenientiā ſuā. ⁊ hmōi. ⁊ ſic tenetur. l. iij. §. labeo idē. ff. de in rē ꝟſo. ⁊. d. §. in reSi ꝟo nō eſt ꝟſuꝫ in vtilitatē patris. ſꝫ potiꝰmutuo accepit vt faceret pompas: vl̓ luderet⁊ hmōi. ſic nō tenet̉ nec pater ꝓ filio nec dn̄s