ObligatioCCLIX.
ſepul. ſiue ſint mobilia ſiue īmobilia. xij. q. i.vidētes. ⁊ hec non ſunt de p̄cepto: niſi qn̄ a defunctꝭ ſunt legate. xiij. q. ij. qͥ oblatōes. nā tūcpeccāt mortaliter nō ſoluētes. Aut qn̄ qͥs ſe obligauit quoquo modo. Accipit̉ ſcd̓o oblatioꝓprie ⁊ ſtricte ẜm cōmunē vſū loq̄ndi. ⁊ ē oblatio q̄ fit ſacerdoti ī miſſa. ⁊ hec eſt de p̄ceptoi p̄cipuis feſtis ẜm Hoſti. allegat. c. oīs xp̄ianus. de ꝯſe. diſt. i. Pa. ꝟo in. d. c. cauſa dicit.Hoc veꝝ vbi ſacerdos indigeret. alias aūt dicit relinquendū ꝯſuetudini. qꝛ non reꝑit̉ iurecautū ꝙ talibꝰ diebꝰ ex neceſſitate fiant talesoblatōes. Archi. ꝟo ī. d. c. om̄is xp̄ianꝰ. ⁊ glo.⁊Lau. ⁊ Hugo. ⁊ Ray. tenēt ꝙ nō ſunt de p̄cepto. ⁊ ẜm Huḡ. illud qd̓ dicit̉. non apparebis ī ꝯſpectu meo vacuꝰ: fuit cerimoniale ⁊ iura q̄ vident̉ innuere ꝙ ſint de p̄cepto intelligidebet de alijs oblatōibꝰ legatꝭ eccl̓ijs vl̓ ex voto debitis. Ego aūt iſtud credo veriꝰ ꝙ n̄ ſintde p̄cepto etiā rōe ꝯſuetudinis. qꝛ nemo offertniſi cui placet: ⁊ ſic cōſuetudo nō p̄t introduci. vt sͣ. Conſuetudo. §. ij. Solūmodo gͦ erūtxp̄cepto rōne pauꝑtatis ſacerdotis. qn̄ parochiani ſui ſunt diuites ⁊ abundāt. qꝛ tūc poſſunt cogi ab ep̄o ꝑ ſubtractionē diuinoꝝ. arḡ.i. Choꝝ. ix. ſꝫ ſi ſunt eque pauꝑes: ſicut ſacerdos ſic n̄ tenent̉ ẜm. Inno. ⁊ glo. ⁊ Ray. Sꝫdicam illud. xci. diſt. Clericꝰ inqͥt victū ⁊ veſtituꝫ ſuo artificio: vel agricultura ſine officijſui detrimēto p̄paret. Laudabile tn̄ cōſiliū eſtvt ſemꝑ offerat in p̄cipuis feſtis aliqͥd ī miſſai ſic intellige. d. c. omīs ⁊ ſimilia. ⁊ hec eſt cōmunis opinio docto.Cuiꝰ erunt oblatōnes que fiunt: vel in eccleſia capella: vel imagini: vel celebrati. vide ſupEccleſia. §. ix.Quoꝝ oblatōnes ꝓhibent̉ recipi? ℟. glo. inc. oblatōes. xc. diſt. ꝙ primo perſonaꝝ deſidētiū. Secūdo opprimētum pauꝑes. Tercō ſacrilegorū. Quarto qui extrahit ſeruū violenter de eccleſia confugientē ad ipſam. Quintoraptorum. Sexto vſurarioꝝ. Septimo meretricum. Alioꝝ vero nō ſunt reſpuēde. qꝛ eſtpenale. vt ibi dicit glo.Utrū ſacerdos poſſit reciꝑe oblatōnes queei offerūtur ꝓ miſſis dicendis. quas penitentiiniunxit in penitētia vt faceret dici? ℟. poteſt.ſꝫ ſpecies mali eſt. ⁊ ideo ſi p̄t p̄ſumere ꝙ penitens aliqd̓ ſcandalū ex hoc cōcipiat. vl̓ aliqͥsaliꝰ debet reſpuere ⁊ ad aliū mittere. c. cum abomi. de vi. ⁊ ho. cle.¶ Pone ꝙ ſit ꝯſuetudo in aliqua eccleſia ꝙ p̄ppſitus habeat oblatōnes q̄ fit in dn̄ica. ⁊ ſa
criſta illas q̄ fiunt ī feſto ſancti Laurētij. Uenit. d. feſtū in dn̄ica quis habebit? ℟. Bar. inl. ꝓconſul. ff. de offi. ꝓconſul. ꝙ erūt p̄poſiti perdictā legē. qꝛ inſpicit̉ potiꝰ qd̓ eſt naturale: qͣꝫaccidētale.eſt iurꝭ vinOll ¶A EO culū qͥ neceſſario aſtringimur ad aliqͥd dādū vl̓ faciēdū. vt inſti. d̓ ob. ī pͥn.¶ Obligatio ſine ꝯſenſu nulla eſt. l. i. ff. de pactis. ⁊ nemo obligat̉ niſi qͥ animū obligādi ſehabeat. ff. de acti. ⁊ obli. l. obligationū. la .i. facit glo. in. c. iij. de voto.¶ Quotuplex eſt obligatio? ℟. ꝙ triplex. Primā dicit̉ naturalis tm̄ q̄ in ſe ꝯtinet naturalēequītate. hec ꝯtrahit̉ ꝑ vinculū naturale .ſ. cōſenſum. ⁊ p̄t fieri inter omēs hoīes rōis capaces. ſꝫ in foro ꝯtētioſo hec inefficax eſt ad agēdū. licet ī foro ꝯſciētie liget. vt. jͣ. Pactū. §. iiij.Scd̓a dicit̉ ciuilis tm̄: q̄ eſt cū qͣs ciuili iuretm̄ eſt aſtrictꝰ: ſꝫ naturalis eqͥtas diſſuadet eūteneri. ſicut cū qͣs ſpe future numeratōis fecitinſtrumētū. in qͣ cōfitet̉ ſe recepiſſe centū. q̄ tn̄nō recepit. ⁊ hec nō obligat ī foro ꝯſciētie: niſiinqͣꝫtū a p̄lato cogeret̉. ẜm Inno. ī. c. qꝛ pleriqꝫde īmu. eccle. Tercia dicit̉ naturalis ⁊ ciuilisſiml̓. q̄ eſt cū qͥs cū ſolēnitate iurꝭ potes ſe obligare obligat ſe ad aliqͥd ꝙ naturalis equitasvult eū obſeruare. ⁊ d̓ iſtꝭ habet̉ inſti. de ob. pertotū. Et hec obligat ī vtroqꝫ foro ẜm oēs doc.¶ Quot modis cōtrahit̉ tercia obligatio? ℟.ꝙ qͣttuor modis. Primo ex ꝯtractu. vt em̄ ptione. venditōe: locatōe: ⁊ hmōi. Secūdo ex qͦſi ꝯtractu .ſ. cū qͥs gerit negociū alterius ſinemādato eiꝰ. Tercio ex maleficio. vt ex furto.rapina. ⁊ hmoi. Quarto ex qͣſi maleficio .ſ. cūqͥs nō directe deliqͥt ſꝫ qͣſi vt cū ex eius domoaliqͥd eſt effuſuꝫ ꝙ alteri nocuit. Inſtituta ſb̓diuerſis ℟icis. Itē ꝯtrahit̉ quattuor modisPrimo re. vt ī mutuo: cōmodato: depoſito. ethmōi. Scd̓o v̓bis in ſtipulādo. Tercio lr̄isvt qn̄ ī lr̄is ꝯfitet̉ ſe recepiſſe aliqͥd qd̓ tn̄ nō recepit. Quarto ſolo ꝯſenſu. vt ī ſocietate mandato emptōe venditōe vl̓ locatōe. In his nōreqͥrit̉ ſcriptura nec p̄ſentia. ſꝫ ſufficit eos qͥ cōtrahūt ꝯſentire ꝑ ſe vl̓ ꝑ nunciū: vl̓ ꝑ epl̓aꝫ. ſecus ī alijs. qꝛ vltra ꝯſenſuꝫ requirit̉: vl̓ litterares: vl̓ verba. hec habēt̉ diffuſe inſti. qui. mo.re ꝯtra. obligatio. ⁊ ſb̓ alijs rubricis.¶ Utꝝ in generali obligatōne veniāt q̄ ſpēaliter qͥs nō fuiſſet ꝓmiſſurꝰ? ℟. ẜm Bar. in. l. i.C. q̄ res pi. ob. po. ꝙ no. vnde dicit ꝙ ſi quis