Notorium
ꝙ ex toto importāt vices ꝓprij noīs. facit ꝓl. ij. ff. de libe. ⁊ poſthu. ⁊ inſti. de exhe. libe. §.noīatim. ⁊ in. l. quotiēs. §. ſi qͥs nomē. ff. de here. inſti. facit. l. certū. ff. ſi cer. pe. vtputa dicit̉filiꝰ petri qͥ nō habet niſi vnicū filiū. ⁊ hmōi.Et ſic intellige ⁊ limita Inno. in. d. c. in lateran̄. hͦ etiam ſequit̉ glo. ⁊ Imo. in cle. i. de vi. ⁊ho. cle. in ver. noīatim. Si ꝟo nō agit̉ d̓ penaincurrēda ip̄o facto. tūc etiā dicit̉ noīatim exp̄ſſus qͥ ꝑ circūſtantias nō ſic ſtrictas expͥmit̉Et ſic ītellige ⁊ limita glo. ⁊ Pau. in cle. i. devi. ⁊ ho. cle. ī ꝟ. noīatim. ⁊ glo. in. c. ꝯſtitutionē. de ſen. excō. li. vi. Puta ſi diceret̉ mgr̄ carpentariꝰ tal̓ loci. iunior. ⁊ hmōi. qd̓ no. bn̄. Etad glo. in. c. a nob̓. el. i. de ſen. excō. quā vidēt̉ſeqͥ cōiter doc. dic̄ ꝙ intelligit̉ ꝙ ita ſūt excōicati qͣſi noīatim fuiſſent exp̄ſſi ſꝫ n̄ ꝙ dicant̉ nominatiꝫ excōicati. qꝛ qͥs p̄t excōicari. lꝫ n̄ noīet̉vide TabelTAAISuo.dicitur triplexT LOUẜm glo. i. c. veCVſtra. de coha. cleri. et mulie. ⁊ ibiPa. ſequit̉ .ſ. notoriuꝫ p̄ſumptionis. ⁊ iſtud eſt qn̄ ius vehemēter aliqͥd p̄ſumit. vt ī filiatōe q̄ ex ꝯiecturis a iure inductisdicit̉ notoria. ⁊ idē eſt iſtud notoriū ſicut p̄ſūptio iurꝭ. Scd̓m eſt notoriū iurꝭ. qꝛ ī iure ſiueī iudicio orit̉: ſicut cū qͥs ꝯuincit̉ ī iudicio. velſpōte ꝯfitet̉: vl̓ ꝑ ſententiā ꝯdemnat̉ ī iudicio.Terciū eſt notoriū facti: ⁊ iſtud eſt cū populeſt teſtꝭ alicuiꝰ facti: ⁊ nō eſt locꝰ inficiatōi. vtno. Archi. ij. q. i. de manifeſta. ⁊ bonꝰ tex. in. c.cū dilecto. d̓ pur. ca. Et dicit̉ notoriū facti clara ⁊ famoſa locutio ex euidētia rei ſurgēs: quetergiuerſatōne aliqͣ celari nō p̄t. vt ꝓbat̉ in. c.tua. de coha. cle. ⁊ mu. ⁊. c. euidētia. d̓ accu. Etiſtud notoriū facti eſt triplex. Primū facti ꝑmanētis vt ꝙ palatiū dn̄oꝝ eſt in platea. ⁊ ſicdicit̉ notoriū qͣſi res nota oībꝰ volētibꝰ videre eā. facit autē. qͥ ſemel. C. qūo ⁊ qn̄ in. ⁊. d. c.euidētia. Scd̓m eſt facti trāſeuntꝭ ⁊ nō redeūtis. vt ſi in ꝯſpectu populi ſit aliqͥs interfectꝰ.ſil̓r vox p̄conis. qꝛ notoriū eſt ꝓtūc: nō ꝓnūc:⁊ ſic intellige qd̓ no. glo. in. d. autē. qui ſemel.Terciū eſt facti interpolati. exēplū in eo qͥ paratꝰ eſt mutuare ſb̓ vſurꝭ. ⁊ de meretrice qꝛ nōſemꝑ mutuat vl̓ peccat. Sꝫ Bar. poſt Iaco.de butri. in. l. ciueſ. C. de appel. dicit ꝙ notoriūeſt ꝙ habet actū ꝑmanētē. vt edicta ī albo p̄to / ꝯſq cōſcientie. ⁊ interueniēte voluntate nouicij p̄trio. ⁊ ꝙ ī platea eſt palatiū dn̄oꝝ. Illa aūt quenunqͣꝫ habuerūt actū permanente. vt vox p̄co
nia. ⁊ hmōi. nō poſſunt trāſire in notoriū. ſedbene in manifeſtū.¶ Sꝫ qͦt hoīm ſciētia reqͥrit̉ ad faciēdū notoriū facti? ℟. fuerūt varie opiniones. Sed mihi placet opinio glo. in. d. c. de manifeſta. quedicit ſufficere ſciētiā. x. hoīm ad minuſ. Quāſic intelligo. vt colligo ex Pa. in. d. c. veſtra.ꝙ ſi vicinia nō habet. x. hoīes ſeu ꝑſonas n̄ p̄tortri notoriuꝫ. Si ꝟo habet. x. ꝑſonas ſolumoꝑtet oēs ſciāt. ſi aūt habet plꝰ oꝑtet ꝙ omnesſciāt vl̓ maior ꝑs. ⁊ illa ꝑs nō fit minor. x. ꝑſenis. Et ꝙ talis vicinia faciat notoriū. habeſbonū tex. in. d. c. cū dilecto. Et ſic patet ꝙ nō reorit̉ ſciētia totiꝰ populi. vt volūt aliqͦ.¶ Utꝝ in notorijs ſit ordo ſeruādꝰ iuris? ℟.Pa. in. d. c. veſtra. ꝙ vbi agit̉ de ꝯſanguinitate ꝓbanda reqͥrit̉. ſꝫ ī alijs nō niſi ſola citatio.Et hͦ intellige veꝝ vbi ꝯſtat ꝙ nulla defenſiocōpetit: vel p̄t cōpetere. Sꝫ vbi poteſt cōpetere ſic eſt neceſſe ſeruare. ſed nō omīs ſolēnitasſolita. Similiter requirit̉ ꝓbatio notorij perduos teſtes ad minꝰ. notat glo. in. l. iij. ff. de teſtibꝰ. niſi ſit notoriū facti permanētis. vt in. d.c. euidentia.ꝑin pͥuilegijs pijsOAocis ꝯceſſis. italigit̉ om̄is ager d̓ nouo ad cultūredactꝰ. de qͦ nō extat memoria ꝙaliqn̄ fuiſſet cultꝰ. d̓ ꝟ̓bo. ſiḡ. c. qͥd ꝑ nouale⁊53 ꝓprie dicit̉Ꝙ UICSā habitu religionis accepto nōdū ꝑ aliquāꝓfeſſionē aſtrictiꝰ. experitur religionis auſteritatē.¶ Quis poſſit eſſe nouiciuſ ꝓprie? ℟. ꝙ qͥlibetqͥ eſt ratōnis capax. ⁊ pubes. xx. q. i. per totū. ⁊d̓ regu. c. cū ſimꝰ. ⁊ qͥlibet qͥ p̄t eſſe religioſus. ⁊qͥs ſit. vide. jͣ. religioſus. §. iiij. Un̄ licet anteannos pubertatꝭ: vl̓ oblatꝰ a parentibꝰ. aut alias qͥs poſſit ſuſciꝑe habitū. tn̄ ꝓprie nō eſt nouicius. qꝛ exꝑiri nō p̄t qͥd ſit caſtitas: nec malicia p̄t ſupplere etatem. vt in. c. ad noſtraꝫ. ⁊c. ſignificatū. de regula. ⁊ ideo oꝑtet cōpleuerit. xiiij. annū maſculꝰ. femīa vero. xij.¶ Per qͣꝫtū tꝑs debet qͥs eſſe nouiciꝰ? ℟. ꝙ regulariter ꝑ annū. vt in. c. ꝯſaldus. xvij. q. ij. ⁊in. c. ad apl̓icaꝫ. de regu. Tn̄ qꝛ iſtud tꝑs dat̉in fauorē nouicij. vt experiat̉: ⁊ ſil̓r monaſterij.vt ꝓbent ſi ꝓ eis ꝯuenit. Ideo p̄lato cū ꝯuētuante annū ꝓfiteri. ⁊ tenet ꝓfeſſio. licet male faciant p̄lati ſi ſine magna diſcretōe hoc faciant