CCXLImpedimentū. xv.
confirmat̉ ꝑ Uin. Archi. ⁊ Io. ant. ⁊ Imo. ⁊Ge. in. c. vnico. de ſpon. li. vi. qͥ tenent ꝙ iocoꝯtrahens ſi de ioco aꝑte ꝯſtat nō inducit̉ publica honeſtas. ergo ſi nō ꝯſtaret induceret̉.¶ Quintū ꝙ nō ſint ꝯtracta poſt mrimoniuꝫvl̓ ſponſalia priꝰ facta. qꝛ ſi qͥs ꝯtraxiſſet mr̄imoniū vel ſponſalia. ⁊ poſt viuēte pͥma ſponſa ꝯtraheret cū aliqua eiꝰ ꝯſanguinea. nō diriment̉ ſponſalia p̄cedētia. d. c. ex ſponſalibꝰ.¶ Quid ſi ſponſalia ꝯtrahētes habuerint tꝑsdebitū ⁊ fuerint pure ꝯtracta ⁊ cū certa ꝑſona⁊ cū conſenſu. ſed tn̄ fuerūt nulla de iure. putacū affine: vel cū religioſo: vel in ſacris: aut cuꝫmaleficiato. ⁊ hmoi? ℟. ꝙ nihilominꝰ oriturpublice honeſtatis iuſticia. qꝛ in mr̄imonioattendit̉ potiꝰ honeſtas. l. ſemꝑ. ff. de ritu nupti. Nec ob. ꝙ nulla oriat̉ obligatio. ſed benepublica honeſtas q̄ impedit mrimoniū ꝯtrahendū ⁊ dirimit contractū.Sed qͥd ſi minores ſeptēnio ꝯtractis ſponſalibꝰ ꝑſeuerat vocātes ſe ſponſuꝫ et ſponſamvel ſil̓ iacent. vel ſeinuicē oſculant̉ vſqꝫ poſt ſeptenniū. ⁊ ex hͦ manifeſte apparet eos ꝑſeuerare in eadē voluntate? ℟. ꝙ ſi ex talibus ſignismanifeſte apparet ꝙ ꝑſeuerāt in eadē volūtate poſt ſeptenniū completū orit̉ publice honeſtatis iuſticia. vt no. in. d. c. ex ſponſalibꝰ. al̓sſi nō manifeſte apparet. licꝫ ꝑdurēt in eodē ꝓpoſito nō oritur iſtud impedimētū. vt colligitur ex. d. c. ex ſponſalibꝰ.mpedimētū. V.eſt affinitatꝭ. que qͥdē affinitas eſt ꝓximitas ꝑſonarū ex copula carnali ꝓueniens omni parētela carens. vn̄ affinitas mediante ꝯſanguinitate ⁊ carnali cōmixtione ꝓpagal̓. iō ꝯſanguinitatē imitat̉. Sed in hocdiffert. qꝛ ꝑſona ꝯiuncta ſiue addita alicui ꝑſone. ꝑ ꝓpagationē fit ꝑticeps eiuſdē nature:licet indifferenti gradu. vn̄ nō mutat genꝰ attinentie. ſed tm̄ gͣdū. ſed ꝑſona addita ſiue cōiuncta ꝑ copulā carnalē alicui ꝑſone nō fit ꝑticeps eiuſdē nature. ſed qͣſi ꝯiungit̉ ab extrinſeco. vn̄ ꝯiungit̉ alio genere ꝯiunctiōis ſed ineodē gradu. Et iō ꝑſona coniūcta ꝑ carniſ copulā ſanguini alteriꝰ inducit pͥmū genꝰ affinitatis. ꝑſona ꝟo addita ꝑ copulā ꝑſone que pͥmū inducit genꝰ facit ſcd̓m genꝰ. ⁊ ꝑſona addita ſcd̓e inducit terciū genꝰ. ꝟbi gr̄a. vxor fratris mei eſt mihi affinis in pͥmo genere ⁊ in eodem gradu qͦ frater meꝰ ⁊ reliqͥs ꝯſanguineismeis in eodē gradu qͦ ſunt mihi ⁊ in pͥmo ge-
nere. Alia ꝑſona q̄ non eſt mihi ꝯſanguinea:nec affinis aliunde ſi coniūgat̉ cū p̄fata vxorefratris mei: erit mihi affinis in ſcd̓o genere etconſanguineis meis: ⁊ in eodē gradu qͦ ſumꝰfratri meo. Tercia vero ꝑſona aliunde: nec cōſanguinea: nec affinis: ſi coniūgat̉ ſcd̓e ꝑſoneꝯiuncte vxori frīs mei erit mihi ī tercio genereaffinitatis ⁊ ꝯſanguineis meiſ. ita no. in. c. nōdebet. de ꝯſang. ⁊ affini.¶ Quō impedit affinitas mr̄imoniū? ℟. ꝙ ſiꝑueniat impedit contrahēdū ⁊ dirimit cōtractum in pͥmo genere tm̄ hodie ⁊ vſqꝫ ad qͣrtūgradū incluſiue. vt in. d. c. nō dꝫ. licꝫ olim impediret etiā in ſcd̓o ⁊ tercio genere. vt. xxxv. q.iij. ꝑ totū. Un̄ ꝑſona cognita carnaliter ab aliquo ꝯſanguineo nō poterit cōtrahere cū aliqͦ de illa ꝯſanguinitate qͥ nō diſtat vltra qͣrtūgradū ab eo cōſanguineo qͥ ea ꝯgnouit. ⁊ ecōtrario. Et ſi cōtrahit nō tenet mr̄imoniū. ⁊ inlinea recta intelligit̉ ꝓhibitū in infinituꝫ ẜmvnā opinionē quā nō teneo vt sͣ. dixi Impedimentū. vi. §. i.¶ Quid ſi affinitas ſuꝑueniat mr̄imonio iaꝫꝯtracto ꝑ v̓ba de pn̄ti: licꝫ nō ꝯſummato? ℟.ꝙ nō dirimit eū. vt in. c. i. de cōſang. ⁊ affi. ⁊ ille ꝑ quē ꝯtracta eſt affinitas nō p̄t petere debitū ſine pc̄to mortali. ſꝫ bn̄ tenet̉ reddere ꝟe vl̓interp̄tatiue petenti. Pe. de pal̓. tenet ꝙ ſi mr̄imoniū nō eſt ꝯſummatū: ꝙ nec etiaꝫ redderepoteſt ſine mortali pctō. qꝛ poteſt religionē intrare. Sed hoc non credo. qꝛ licet poſſit: nontn̄ tenet̉ intrare.¶ Sꝫ nūqͥd ep̄s poterit diſpēſare cū tali vt ecexigere poſſit ſine pctō? ℟. vt sͣ. Inceſtꝰ. §. v.¶ Utrū remaneat affinitas poſt mortē ꝑſonecognite? ℟. ꝙ ſic. qꝛ eſt vinculū ꝑpetuū.¶ Utrū coitꝰ fornicariꝰ cauſet affinitatē? ℟. ꝙſic. qꝛ ꝑ oēm coitū ordinatū ad carnis ꝓpagationē ꝑ quē ꝯſanguinitas contrahi poſſit cōtrahit̉ affinitas. nō aūt ꝑ cortū extra vas velſodomiticū: ⁊ hmoi. xx.v. q. iij. extraordīaria⁊ de eo qͥ cog. conſang. vx. ſue. c. fraternitatis.⁊. xxxv. q. x. fraternitatꝭ. Goff. tn̄ tenet abſurdū contrahi affinitate ꝑ fornicariū coitū etiāordinatū ad generationē. ⁊ iō tenet ꝙ nō contrahit̉ niſi ex ꝓximitate ꝓueniens ex nuptijs.vt ptꝫ in. l. nō facile. §. ſciendū. ff. de gradibꝰ.Sed cōtrariū cōiter tenet̉: ⁊ ſic ſerua. Et ille.§. ſciendū. loquit̉ de affinitate ꝑ quā deferturhereditas ad aliquē.¶ Quid ſi clauſtrū pudoris intrauit: ſꝫ ſemē 6non emiſit? ℟. ꝙ affinitas nō ꝯtrahit̉. etiaꝫ ſimulier ſola emiſiſſet. ſꝫ qͣꝫuis clauſtrum nonM 33