Druckschrift 
Summa angelica de casibus conscientiae : Mit Beigabe von Hieronymus Tornieli
Einzelbild herunterladen
 

Impedimentū. xiiii.

eſt ꝯſūmatū inter fideles. ſic papa non poteſtdiſpenſare. qꝛ cū mr̄imoniū ꝯſummatū conſiſtat in facto nō p̄t hr̄i pro infecto. xxxij. q. ij. ſipaulus. l. in bello. §. facte. ff. de captiuis. Utrū mulier credēs virū mortuū poſſit cōtrahere cū alio? ℟. ꝙ ſi veriſil̓r p̄ſumit̉ de eiusmorte: ſic ꝯtrahere p̄t ẜm aliqͦs. vt no. in. c. frequēter. vt lite nō ꝯteſtata. ſꝫ tu dic ꝙ oꝑtet habeat certū nunciū de morte viri. de ſpon. in preſentia. de ſecū. nup. c. dn̄s. niſi veliſ dicere ꝙ ſatis eſt certificata qn̄ hꝫ violētas ſuſpitiōes pꝰexpectationē aliqualē. Et aduerte ꝙ vnꝰ teſtisſufficit. vt in. d. c. in pn̄tia. Excuſat̉ etiam abadulterio qn̄ ꝓbabiliter credidit mortuū viꝝ:⁊ cū alio ꝯtraxit. xxxiiij. q. i. ⁊. ij. cū ꝑ bellicaꝫ.an aūt poſſit exigere debitū vel reddere. dic vtsͣ. iiij. Impedimēto. §. viij. Quid ſi qͥs credēs vxorē viuere ſuaꝫ que tn̄mortua eſt ꝯtrahit cū alia? ℟. ꝙ mr̄imoniū ē.exqͦ nō viuit ẜm Rodon̄. Hugo tn̄ in. d. c. cūꝑ bellicā. dicit ꝙ ſi credebat hͦ ſibi licere etiā viuente ſua erit mr̄imoniū. ſi mō pͥma mortuaeſt. Si ꝟo nō credebat licere: ſic mr̄imoniuꝫnō erit. qꝛ nō maritali affectu ſꝫ adulterino eiꝯiungit̉: niſi poſtqͣꝫ ſcit ꝙ eſt mortua ei ꝯiūgatur maritali affectu: ꝑſeuerante alia ꝑte in effectu maritali. al̓s no. ⁊ eſt verius.mpedimētū. xiiiidicit̉ ꝑublice honeſtatꝭ iuſticia: q̄ eſtꝓpinqͥtas ex ſponſalibꝰ ꝓueniens robur ex inſtitutiōe eccl̓ie trahēs ꝓpter eiuſdemeccl̓ie honeſtatē. vn̄ impedit ⁊ dirimit tā matrimonia qͣꝫ etiā ſpōſalia ſequētia nō p̄cedētiavt in. c. ex ſponſalibꝰ. de ſpō. li. vi. Et iſta publica honeſtas iuſticie: cū ſit quoddā ſil̓e affinitati. iō impedit ẜm illos gͣdus ẜm qͦs affinitaſimpedit vſqꝫ ad qͣrtū gradū incluſiue. de qͥbꝰdicet̉. jͣ. xv. Impedimēto. Quot ſunt ſpecies publice honeſtatis iuſticie? ℟. ꝙ olim due. qͣrū pͥma q̄ ꝯtrahebat̉ ex ſecūdis nup. puta. Petrus vxorē hēbat. qͦ mortuo eiꝰ vxor accepit aliū virū de qͦ habuit filiūvel filiā: tal̓ proles cū nullo ꝯſanguineo petripoterat ꝯtrahere: ſꝫ hodie ſublata eſt. ꝑ. c. nondꝫ. de ꝯſang. ⁊ affi. Alia q̄ hodie hꝫ locū eſt q̄ꝯtrahit̉ ex ſpōſalibꝰ de futuro vl̓ ex mr̄imōiode pn̄ti nōdū ꝯſūmato ſim Pa. in. c. ſponſamde ſpon. Un̄ nullꝰ ꝯſanguineꝰ ſponſi p̄t accipere talē ſponſaꝫ vſqꝫ ad qͣrtū gͣduꝫ incluſiue:nec ecōuerſo. c. iuuenis. ⁊. c. ad audientiaꝫ. deſpon. ⁊ ſi accipit nō erit eiꝰ vxor. qꝛ dirimit̉.

Quid reqͥrit̉ vt ſponſalia inducāt p̄fatū im­ 2pedimētū? ℟. ꝙ qͥnqꝫ. Primo ꝙ ſint ꝯtracta amaioribꝰ ſeptenio. tex. eſt ī. d. c. ex ſpōſalibꝰ. ⁊vt dicit Pa. in. c. iuuenis. vbi reqͥrit̉ etas certa reſpectu diſcretiōis nō p̄t p̄ueniri. vt ptꝫ inetate ad ꝯfectionē teſtamēti. vt in. l. qua etate..ff. de teſta. ⁊ idē no. in. c. puberes. de deſponſa.impu. Iō oꝑtet cōpleuerint ꝯtrahētes: ſiue ꝓqͥbꝰ ꝯtrahūt. vij. annos. Sꝫ nunqͥd ſi maior ꝯtrahit cū mīori ſeptēnio. ꝓxima tn̄ ſeptēnio oriat̉ publice honeſtatis iuſticia? ℟. ꝙ nō ẜm Pa. in. ca. iuuenis. deſpon. ⁊ ī. c. fraternitati. de eo qͥ cog. ꝯſang. vxo.ſue. ⁊ hͦ ex defectu ꝯſēſus. vt i. d. c. ex ſpōſalibꝰ Pone ꝙ tal̓ maior cohabitauit cū mīori ſeptenio deſponſata ⁊ īterueniat extraordinariapollutio: vl̓ ſit dubiū an eā temptauit? ℟. ẜmPa. vbi sͣ. ꝙ ex qͣdā equitate orit̉ publice honeſtatis iuſticia. ſꝫ tn̄ nullo iure ꝓbat̉. Scd̓m qd̓ reqͥrit̉ vt inducat̉ iſtud impedimentū eſt ꝙ nō ſint ꝯtracta ſub ꝯditiōe. Naꝫan̄ ꝯditiōis euentū nō orit̉ iſtud impedimentū vnde poſſet ꝯtrahere cuꝫ aliqͦ cōſanguineoſponſi ante ꝯditiōis euentū. Quid ſi qͥs ꝯtrahit cū aliqͣ cū iſta ꝯditōne. 6ſi deo placuerit ⁊ poſtea inuenit̉ eiꝰ affinis. velaliud impedimētū hn̄s qͦ cū ea ꝯtrahere nonp̄t de iure? ℟. ꝙ nō orit̉ publice honeſtatꝭ iuſticia. qꝛ fuerūt ꝯditionalia. ⁊ iō poterit ꝯtrahere cū eiꝰ ꝯſanguinea. nec ob. ꝙ dicta conditioſubītelligebat̉ etiā ſi n̄ fuiſſet appoſita. qꝛ ſi n̄apponeret̉ exp̄ſſe nihilominꝰ eēnt pura. ſꝫ cxpreſſe appoſita faciūt ꝯditionalia. ẜm Hoſt. īc. ad audientiā. de ſpon. ⁊ Io. an. d. c. ex ſpōſalibꝰ. vide qd̓ dixis. iij. Impedimēto. §. i. Quid ſi apponat̉ aliqͣ cōditio q̄ habet̉ ꝓ nōadiecta. vt s. patuit. iij. Impedimento? ℟. nihilominꝰ ſpōſalia pura erūt: ⁊ orit̉ iſtud impedimentū. vt in. c. vlti. de condi. appo. Terciū qd̓ reqͥrit̉ vt ſit iſtud impedimentū ᵍoꝑtet ꝙ ſpōſalia ſint certa. qꝛ in incertā ꝑſonānō infert̉ ꝯſenſus: nec orit̉ iſtud impedimētū. Quartū oꝑtet ꝙ nō deſecerit ꝯſenſus. vn̄ cōſanguineꝰ furioſi continue p̄t eiꝰ ſponſam ducere quā in amētia deſpōſauit: cū cōſenſus defecerit. c. dilectꝰ. de ſpon. xxxij. q. vij. neqꝫ. Limitat hͦ Pe. de pal̓. ⁊ bene veꝝ qn̄ defectꝰ cōſenſus eſt apparēs: vt in pueris ⁊ amētibꝰ. ſecꝰ eſſet qn̄ eſſet latens. ſicut in illo qͥ cōtrahit nonanīo contrahendi. ſed decipiēdi. qꝛ tūc orituriſtud impedimētū. qꝛ eccl̓ia īſtituit iſtud impedimentū ꝓpter apparentiā honeſtatꝭ. et iōimpedit̉ qꝛ de intentione non poteſt cōſtare.