Matrimoniū. i.CCR5

iij. ⁊ in. c. fi. de ver. ſig. ⁊ maxīe in penalibꝰ.eſt libertaAnIM ¶ Oas datio.nā dum qͣs in ſeruitute eſt: manui ⁊ptati ſuppoſitꝰ eſt. ſed ſi manumiſſus eſt: liberat̉ a manu ⁊ ptāte dn̄i. vt inſtitu.de liber. §. i. ⁊. xij. q. ij. cū redēptor.¶ Quis pōt manumittere? ℟. ꝙ is qͥ habꝫ adminiſtratione reꝝ ſuaruꝫ. ⁊ .xviij. annū inceperit inter viuos libertate dare pōt. inſti. qͥbuſex cau. ma. nō poſ. §. pe. In vltima vero volūtate qͥ teſtari pōt .ſ. in. xiiij. anno. pōt ⁊ manumittere. vt in. d. §. pe. ⁊. C. qͥ manu. nō po. auten. ſed hodie nouo iure. Itē ep̄s pōt manumittere ſeruos eccleſie bene meritos. xij. q. ij. ſiquos de ſeruis. pōt etiā ⁊ nō bene meritos. dūmodo det eccl̓ie ꝓ vno duos eiuſdeꝫ meriti etpeculij. xij. q. ij. ep̄s qui. Intellige de bonis ꝓprijs. Itē cauſa miſeratiōis pōt. d. c. cū redēptor. Abbas pōt etiaꝫ cū ꝯſenſu ep̄i ⁊ monachorū. xij. q. ij. abbatibꝰ. vel ſi conſuetudo ſity poſſit vel nō poſſit. illā ſerua. de his q̄ fiuntapla. ſi cū. ⁊. c. ea noſcit̉.Quid ſi qͥs ſit ſeruꝰ pluriū. nunqͥd pōt manumitti ab vno illoꝝ? ℟. ꝙ ſic. ſed manumiſſor tenetur alios ſeruare indemnes. C. de communi ſeruo ma. l. i.¶ Utrū valeat manumiſſio in fraudē creditorū facta? ℟. ꝙ nō. C. qͥ manu. nō po. l. i. ⁊ inſti.ex qui. ca. ma. §. i.¶ Utrū poſſit manumitti ille qͥ ꝓpter delictūincidit in ſeruitutē? ℟. Pa. in. c. ita quorūdāde iude. ꝙ nō ẜm Io. an. Facit. l. ij. C. qͥbuſ adli. procla. nō licet.¶ Quomo fit manumiſſio? ℟. multꝭ modis.inſti. de liber. §. multis modis. Ubi inter alios dicit̉ ꝙ poteſt fieri in ſecreto. vt ſi dicat dominꝰ. eſto liber: vel ꝑ epl̓am vl̓ ꝑ teſtamentuꝫvl̓ ꝑ quālibet vltima voluntate.¶ Quomō reuocat̉ maūmiſſio? ℟. ꝓpter omnes cauſas ingratitudinis ex qͥbꝰ reuocat̉ donatio. de qͥbus s. Donatio. i. §. xlij. in autē. vtliberi de cetero. §. illud.¶ In quo differt manumiſſus ab eccl̓ia. a manumiſſo a priuato? ℟. ꝙ pͥmo. qꝛ ꝓpter oꝑasnō p̄ſtitas reuocat̉ in ẜuitutē. vt. xij. q. ij. diaconi. ſecus ī alijs. vt. C. de libe. cau. l. ſolo. Secūdo. qꝛ filij eoꝝ remanet obnoxij eccleſie ſuepatrone. xij. q. ij. de libertis. ſed alij no. C. de liber. ⁊ eoꝝ li. l. i. ⁊. ij. Tercio qꝛ ſerui eccl̓ie pn̄tmanumitti cū hoc ꝙ nō poſſit alteri qͣꝫ eccl̓ieſua bona relinq̄re. xij. q. iij. c. i. ⁊. iij.

¶ Utrū in manumiſſione poſſit dn̄s aliqd̓ ſer 8uitiuꝫ ſpūale ſibi imponere. puta ꝙ ſibi dicathoras ⁊ hmōi? ℟. ꝙ ſic. ita ꝙ ſi ſeruare noluerit etiā ſi ordinatus fuerit degradet̉. ⁊ priſtineſeruituti ſubijciat̉. c. nullus. de ſeruis nō or.¶ In quibꝰ ꝯſiſtit ius patronatꝰ? ℟. vt not.in. l. fi. C. de bo. lib. in glo ſ. pͥmo. vt non ꝓponat turpem actionē. aut exceptione aduerſuspatronū. Scd̓o reuerentiā ei debet tam in faciendo qͣꝫ nō faciēdo. Tercio p̄ſtare dꝫ ei alimenta: ſi alias nō habet. Quarto patronꝰ habet ius reuocādi eū in ſeruitutē rōe offenſe cōmiſſe ꝯtra ip̄m. Quinto patronꝰ hꝫ ius ſuccedendi liberto. Un̄ tenet̉ libertꝰ ei relinq̄re legitima q̄ eſt tercia ꝑs ſuoꝝ bonoꝝ: ſi in bonis hꝫplus qͣꝫ centū aureos. ⁊ nullos liberos habetcū decedit. ſi vero minꝰ qͣꝫ centū aureos habetin ſub̓a nō tenet̉ ei aliqͥd relinquere. ꝙ ſi mortuꝰ fuerit ab inteſtato nullo liberoꝝ relicto ſicſuccedet in totū. Uide ibidē. ⁊ inſti. de ſucceſ.libertoꝝ. §. ſed nr̄a ꝯſtitutio.jſine aAHHEMAVI C. piratione dicunt̉ diuini. ſed cū aſpiratione ſignificat ſcīam qͣdriuialem.vn̄ ꝟſus. Scire facit matheſis: ſed diuinaremateſis. de qͦ vide. jͣ. ſortilegiū. ⁊ ſuꝑſtitio. ⁊ s.diuinatio. Un̄ tales nō debēt ad limē alteriꝰdomꝰ accedere: al̓s ꝯcremari debēt: nec aliqͥseos ſuſciꝑe ſeu ꝯſulere: al̓s debēt deportari ⁊ bona eoꝝ ꝯfiſcari. ⁊ diuinator gladio vltore fertri. vt. C. de male. ⁊ mat. l. nll̓s. l. nēo. ⁊. l. culpa.AITIIIOIū i.quidē eſt ꝯiūctio maris ⁊ femīeinter ꝑſonas legitimas indiuiduā vite ꝯſuetudine retinēs xxvij. q. ij. §. i. inſti. de pa. po. in pͥn. ⁊ in. iiij. ſen. di. xxvij. de p̄ſump. illud qͦꝫ nobis.¶ Utrū mr̄imoniū ſit ſacr̄m noue legis? ℟. ꝙmr̄imoniū p̄t dupl̓r accipi. aut qͣntū ad eiꝰ inſtitutionē. ⁊ ſic nō eſt ſacr̄m noue legꝭ. qꝛ fuitante nouā legē inſtitutū. alio mō qͦ ad eiꝰ effectū. ⁊ ſic licꝫ fuerit an̄ nouā lege inſtitutū. nōtn̄ habuit vim ꝯferēdi grāꝫ ſicut mō in noualege in qͣ nō eſt euacuatū ſꝫ ꝯfirmatū. ⁊ factūgre cauſatiuū. ⁊ ſic eſt ſacr̄m noue legis. HecRicardꝰ in. iiij. di. xxvi. ar. iiij. q. ij.¶ Quid eſt in iſto ſacr̄o materia ⁊ forma? ℟.ẜm Ric. vbi s. eadē. q. verbū primo ꝓlatū eſtmateria: ⁊ verbū ſcd̓o eſt forma. qꝛ ſicut verbū accedens ad verbum precedens qui dicit