Legatum
¶ Qui ſunt actꝰ latrie? ℟. ꝙ ſunt due ſpeciesactuū latrie. prime ſpeciei actꝰ ſunt illi quos ꝓducit mediātibꝰ virtutibꝰ quibꝰ imꝑat ordinans eos in dei reuerentiā. ⁊ ſic religionis actꝰper moduꝫ imperij ponit̉. Iaco .i. eſſe viſitareinfirmos. qui eſt actꝰ elicitus a miſericordia ⁊immaculatū ſe cuſtodire: qui elicit̉ a tēperatiaSecūde ſunt illi quos ꝓducit per ſe ⁊ īmediate ꝑ quos homo ordinat̉ tantū ad deū. ⁊ int̓hos habet aliquos interiores tanqͣꝫ principales ⁊ per ſe. vt eſt deuotio ⁊ oratio. Aliqͦs veroexteriores quaſi ſecūdarioſ ⁊ ordinatos ad interiores quibꝰ ip̄a vtit̉ quaſi ſignis ad excitāda mente ad actꝰ ſpūales. Et in aliquibꝰ horum exterioꝝ corpꝰ ad venerandū deo exhibet̉vt in adoratione. In aliquibꝰ ꝟo deo de rebꝰexterioribꝰ offert̉. ⁊ hͦ vel ꝓmittendo. vt ī votis. vl̓ in dando: vt ī ſacrificijs: oblatōibꝰ: primitijs: decimis: ⁊ hmōi.¶ Utꝝ ſacrificiū ſit latrie? ℟. ꝙ triplex eſt ſacrificiū. primū bone oꝑationis. ⁊ iſtud eſt omniū virtutū. ſecundū oratōis: ⁊ iſtud virtutūtheologicaꝝ eſt. terciū eſt īmolatōis: ⁊ iſtudeſt latrie ſpeciale.in quo differta fure.L¶ C℟. ꝙ latro furatur d̓die: ſed fur de nocte. Iura tamenſepiꝰ vnū ꝓ altero accipiūt. vt patet in. c. i. de homicidio.¶ Quis dicat̉ publicus latro vl̓ depopulatoragroꝝ. vide. jͣ. Immunitas. §. xvij.⁊ eſt queUudeINIUdaꝫ ſolutio quinquageſime partꝭ vl̓ extimatōis rei fienda dn̄o ab eo q d̓nouo acqͥrit emphitheoſim. de qͦ dic̄ vt. jͣ. Emphitheoſis. §. xxxiiij.officiū eſt lectiEclor Vones ꝓnunciare. ⁊ ea q̄ ꝓphete ꝓnunctauerūtpopulis p̄dicare. xxv. di. perlectꝭ⁊. xxi. diſt. cleros.¶ Qūo debet ordinari habet̉. xxiij. di. c. lectorſꝫ meliꝰ in paſtorali ep̄oꝝ.F. ꝯquid eſt? ℟. ꝙ eſtE ¶Al Ladonatio quedā ateſtatore relicta: ſꝫ ab herede preſtanda. qꝛ debet̉ poſt mortē teſtatoris. ⁊ poſt adita hereditate ab herede colligit̉. inſti. de leg. §. i. ⁊ hodie fideicōmiſſuꝫ ⁊ legatū fere idē ſunt. ⁊ fere adequata ſunt. ⁊ quic
quid iuris eſt in vno: eſt etiā in alio. ſꝫ fideicōmiſſuꝫ dictū eſt. qꝛ olim fideicōmiſſa pendebant ex fide heredū. ⁊ ideo fideicōmiſſarij dicunt̉ quibꝰ legata ſoluēda fidei cōmittunturdicunt̉ etiā teſtamētoꝝ executores.¶ Quis poteſt legare? ℟. ꝙ ſolū illi qui poſſunt teſtari. ff. de leḡ. i. l. ij. ⁊ qui poſſunt teſtari. vide. jͣ. Teſtamētū. §. i. Legatū em̄ relīquinō p̄t niſi in teſtamēto vel codicillo. Undeteſtari: codicillari: ⁊ legare ad hͦ equipollent. vtqui poteſt vnū poſſit ⁊ reliquū. ff. de iure cōdicill̓. l. diui. §. codicillos is domū. Fallit hoc īlegatis ad pias cauſas. vt. jͣ. Legatū. ij. §. vi¶ Cui poteſt legari? ℟. ꝙ regulariter illi ſoli qͥpoteſt heres inſtitui. ⁊ qͥ poteſt īſtitui. vides.Heres. §. xxv. ⁊ ꝙ ſit ꝑſona certa. aliter nō valet. l. vulgo. ff. de ſta. hō. Fallit tn̄ hͦ in aliquibus caſibꝰ. de quibꝰ in. §. ſeq̄n. ⁊ Legatum. ij§. ij.¶ Sꝫ nunqͥd pater poſſit legare filijs ſpurijsratione alimētoꝝ. vel relinquere dotes filiabꝰſpurijs: cū dos ſuccedat loco alimentoꝝ. qͥ tn̄ſpurij nō poſſunt īſtitui heredes? ℟. ꝙ ſic ẜmBar. in auten. ex cōplexu. C. de ince. nup. vide. sͣ. Filiꝰ. §. iiij.¶ Utruꝫ fratribꝰ minoribꝰ poſſit legari? ℟. ꝙſic. cle. exiui. de verbo. ſigͣ. §. cupiētes. dūmodo nō ſit valor hereditatꝭ: vel tāta eiꝰ ꝑs ꝙ p̄ſumat̉ fieri in modo ⁊ forma legati fraudulēter ꝓ ſucceſſione hereditatis de qua non ſuntcapaces.¶ Utꝝ cū legat̉ fratribꝰ mendicantibꝰ anniuerſariū perpetuū liceat eis reciꝑe? ℟. ẜm Pe.de pal̓. in epl̓a ad magiſtꝝ ordi. p̄dicatoꝝ. ꝙſic. recipiēdo gratis ⁊ petēdo extra iudiciū. qꝛhoc nō eſt habere redditꝰ. ſed in iudicio petereea tanqͣꝫ redditꝰ ſibi debitos eſt cōtra ꝓfeſſionē eoꝝ. Idē dicit de cenſibꝰ annuis ac etiaꝫ deredditibꝰ fratꝝ ad vitā. Farineriꝰ ordinis minoꝝ generalis in ꝯſti. dicit. ꝙ nō licet fratribꝰinducere aliquē ad talia legata faciēda ꝙ ſi facta fuerint in iudicio non petant. quaſi taciteinnuat qd̓ dicit petrꝰ: ꝙ extra iudiciū peti poſſunt ꝑ modū elemoſine Nec obſtat ꝙ dicuntaliqͥ nō licere niſi quādo dans ſciret nō teneriſe ad talia dāda ⁊ tamē ex ſua liberalitate dat.qꝛ licet in ꝯſciētia ille teneat̉ ẜm qd̓ infra dico⁊ ꝓpterea det. nihilominꝰ fratres ea petere poſunt extra iudiciū ꝑ modū elemoſine. ſicut liceret petere elemoſinaꝫ ab illo qui habet vltraneceſſitatē ſui ſtatꝰ: qui quāuis ip̄e teneat̉ facere elemoſina. nō tn̄ ꝑ hͦ ſequit̉ ꝙ frater minornon poſſit ab eo petere. Aduerte tn̄ ꝙ annuos